با همسر بی مسئولت چه کنم؟ / کارهایی که باید در صورت داشتن همسر بی خیال انجام دهید

به گزارش اقتصاد آنلاین،وقتی دسترسی عاطفی به احساسات شریک زندگی انسان بسته می شود، وقتی یکی از زوجین دیگر با دیگری هماهنگ نیست، وقتی همسر و مشکل او را نادیده می گیرد، انسان کاملاً احساس درماندگی، تنهایی، رها و طرد شدن می کند و این خصوصیات یک همسر بی مسئولیت است.  گاهی اوقات زوجین نیاز به شواهدی دارند تا متوجه پیامی درباره شوند که رفتارشان با طرف مقابل به آنها می دهد. در این مطلب قصد دارید به تقابل با همسر بی مسئولیت بپردازیم که شریک عاطفی او حس حمایت شدن از این شخص دریافت نمی کند. از این رو مکالمه زیر را در نظر بگیرید:

- با تو صحبت نمی کنم

-چه اتفاقی افتاده است؟

-/سکوت/

-من چه کار کرده ام؟

-/سکوت/

-می توانید توضیح دهید که چه چیزی شما را آزرده کرده است؟

-/سکوت/

-دیگر با تو حرف نمی‌زنم اینگونه تو تنبیه می‌شوی، به من توهین می‌کنی، و این برای من آنقدر ناخوشایند و دردناک است که تمام راه‌های بخشش را برایت می‌بندم!

وقتی دسترسی عاطفی به احساسات شریک زندگی انسان بسته می شود، وقتی یکی از زوجین دیگر با دیگری هماهنگ نیست، وقتی همسر و مشکل او را نادیده می گیرد، انسان کاملاً احساس درماندگی، تنهایی، رها و طرد شدن می کند و این خصوصیات یک همسر بی مسئولیت است.

ممکن است احساس بی توجهی و عصبانیت کنیم و ناتوانی در بیان مستقیم، احساس پوچی و بی احترامی به انسان بدهد.

اگر والدین شما نیز در طول درگیری ها و مشاجرات با یکدیگر رفتاری مشابه داشتند و پاسخ اعتراضات یکی تنها سکوت بود یعنی یکی از آنها همسری بی مسئولیت و غیر حامی بوده است.

در دوران کودکی به جای حل کردن مسائل در رابطه، ممکن است گیج، مضطرب و حتی وحشت زده شوید.

درمان خاموش در مقابل فریاد زدن کبریت است

من با تو حرف نمیزنم → تو را نادیده میگیرم → تو فقط وجود نداری.

جیغ می کشم و فریاد می زنم ← عصبانی هستم ← تو را می بینم و به تو واکنش نشان می دهم ← تو وجود داری.

این طرح به این معنا نیست که باید سکوت را با گریه های هیستریک پاسخ داد.باین بدان معناست که درمان خاموش اغلب بسیار بدتر از عصبانیت، فریاد زدن، نزاع و مشاجره است.

تا زمانی که احساسات را رد و بدل می کنید ،مهم نیست که مثبت یا منفی باشند ،به نوعی با شریک زندگی خود در ارتباط باقی می مانید.

تا زمانی که به صحبت کردن ادامه می دهید،مهم نیست که دیالوگ های شما خود محور هستند یا از قوانین کتاب های روانشناسی پیروی می کنند ، به هر حال، به برقراری ارتباط ادامه می دهید.

بنابراین، مشارکت متقابل در مشکل ضروری است اما اگر شریک زندگی شما روی رابطه کار نکند چه؟ اگر همسر بی مسئولیت داشته باشید ،زن یا شوهری که از برقراری ارتباط امتناع می کند.

بنابراین، چگونه رابطه خود را اصلاح کنیم؟

در اینجا 7 مرحله وجود دارد که می توانید برای تشویق همسر بی مسئولیت خود برای وقت گذاشتن و تلاش برای رابطه انجام دهید:

وقتی شوهر از برقراری ارتباط در مورد مشکلات خودداری می کند

1 . مطمئن شوید که آنها نیز از مشکل مطلع هستند

به یاد داشته باشید که همه ما متفاوت هستیم و برخی چیزها برای یک نفر غیرقابل قبول و برای دیگری کاملا عادی است.

سیستم ارزشی، ذهنیت و جهان بینی اشخاص را در نظر داشته باشید و به مرحله 2 بروید.

2. به سهم خود از گناه اعتراف کنید

قبل از شروع به بیان لیست شکایات ، سهم بزرگتر یا کوچکتر خود از گناه بپذیرید.

به همسرتان بگویید: «می دانم که ناقص هستم. اعتراف می کنم که گاهی اوقات خودمحور و بی ادب هستم. می تونی چیزای دیگه ای بهم بگی که آزارت می ده؟ میشه لیستی از عیوب من تهیه کنی؟»

این اولین قدم برای صمیمیت، آگاهی و اعتماد در روابط شماست.

فقط پس از اینکه شروع به کار بر روی عیب های خود کردید و شریک زندگی تان متوجه این موضوع شد، می توانید از او بخواهید که رفتار خود را اصلاح کند و لیست نگرانی هایش را ارائه کند.

3. دقیقا نیازتان را مطرح کنید

اکثر مردم نمی توانند بپرسند و صحبت کنند چرا که پر از توهم هستند که شریک زندگی آنها می تواند افکار و حالاتشان را به طور مستقیم حدس بزند.

با این حال، انجام یک بازی حدس زدن بدترین راه برای حل تعارض یا خوب کردن آن است. اغلب باعث می شود که فرد احساس کند همسر بی فکر و مسئولیتی دارد.

به اشتراک گذاشتن مشکلتان کافی نیست. لازم است بگویید که شریک زندگی شما دقیقاً چه کاری می تواند برای کمک به شما انجام دهد.

4. مطمئن شوید اشتباه متوجه منظورتان نشده است

چگونه می توان مطمئن شد که شریک زندگی ما متوجه احساس و نیازمان شده است؟

این تکنیک را امتحان کنید:

زمان و مکان مناسبی را برای مکالمه خود انتخاب کنید. فضای آرام و روحیه خوب.

از همسر خود بپرسید که آیا آماده صحبت است یا خیر.

تمام نگرانی‌هایتان را با "من" بگویید: «احساس می‌کنم به من توهین شده‌ چون... آن کار تو مرا یاد این موضوع انداخت... می‌خوام این کار را انجام بدی... این باعث می شه احساس کنم... دوستت دارم»

حالا از همسرتان بپرسید که چه چیزی شنیده و فهمیده است. بگذارید آنچه شما گفته اید را بازگو کنند. اگر در این مرحله بافهمیدید کلا منظور شما را نگرفته است یعنی همسرتان شخص بی مسئولیتی است که می تواند تمام کلمات را کاملاً اشتباه تفسیر کند.

شما می گویید: "می توانید زمان بیشتری را با من بگذرانید؟"

همسرتان می شنوند: "به من توهین می کنی و متهم می شوم که وقت زیادی را به کار اختصاص داده ام"

اما در واقع شما چنین حرفی نزده و منظوری نداشته اید!

5- کمی زمان بگذارید

پس از مشاجره یا بحث در مورد مشکل خود، کمی زمان بگذارید تا آرام شوید، به آن فکر کنید و حرف توهین آمیز نزنید.

راه حل اغلب از یک فکر تصادفی ناشی می شود.

6. از متخصصان کمک بخواهید

به دنبال کمک حرفه ای باشید تا بتوانید روی رابطه خود کار کنید، حتی اگر هر دوی شما یا هر یک از شما احساس می کنید یک همسر بی مسئولیت دارید.

7. عاشق مشکلات خود باشید

از اعتراف به مشکلاتی در رابطه خود نترسید. هیچ فایده ای ندارد وانمود کنیم که همه چیز خوب است.

هر مشکلی نشانه ای از آن است که یکی از زوجین راه متفاوتی را می رود وقت آن است که به پرسشی فوری پاسخ دهید و از منطقه امن خود خارج شوید.

داشتن یک مشکل زندگی را بد نمی کند ، باعث می شود به عنوان یک زوج تکامل پیدا کنید.

همسرتان از کار مشترک اجتناب می کند

در اینجا چند نکته بیشتر در مورد چگونگی بالا بردن کارایی رابطه و مشارکت گفته شده است که در ادامه می خوانید:

• عجولانه نتیجه گیری نکنید بهتر است با لحنی خنثی از همسر خود بپرسید: "منظورت چیست...؟ میخوای بگی که…؟ بیایید در مورد آن بحث کنیم…”
• نیازی به یکی کردن همسرتان با خاک نیست. دردی که ایجاد می کنید به تدریج گرمای رابطه شما را از بین می برد.
• صحبت کردن؛ هنگام نوشیدن چای، در رختخواب، هنگام شستن زمین، بعد از رابطه جنسی. در مورد هر چیزی که شما را آزار می دهد بحث کنید.
• در گرداب روابط خود عجله نکنید. به فضای خصوصی یکدیگر احترام بگذارید و به شریک زندگی خود کمی آزادی بدهید. یک شغل جداگانه، سرگرمی ها، یا دوستان راه خوبی برای جلوگیری از وابستگی ناسالم است.
•   در را با فریاد "من می روم" به هم نزنید. فقط چند بار اول روی شریک زندگی شما تاثیر می گذارد.

بی خیالی درد رابطه شما را دوا نمی کند

آیا یک رابطه مشترک همیشه ارزش آن را دارد که برایش وقت بگذاریم و آن را درست کنیم؟ وقتی شریک زندگی شما نیازهایتان  را برآورده نمی کند، چه نشانه هایی وجود دارد که بگوید زمان جدایی فرا رسیده است؟

گاهی اوقات، حتی زمانی که هنوز همدیگر را دوست دارید، وقت گذاشتن روی رابطه غلط ارزش ندارد. اگر می‌دانید که مسیرهای رشد شما جهت‌های متفاوتی را دنبال می‌کنند، می‌توانید یک تصمیم منطقی مشترک بگیرید تا به یکدیگر فرصت شادی را بدهید، اما با افراد دیگر و در مکان‌های دیگر.

گاهی اوقات، واضح است که دیگر قدرتی برای جنگیدن جهت بهتر شدن رابطه وجود ندارد. یا دیگر تمایلی به بودن با یک همسر بی مسئولیت ندارید. یا چیزی برای جنگیدن باقی نمانده است. اگر برای شما خوب است، نکات مهم را دنبال کنید و برای روابط خود بجنگید. اگر خوب نیست، فقط بروید.