گدایی کدبانو!

دلمان به درد میآمد وقتی می‌دیدم یک مرد زمخت و سیاه سوخته با لباس های پاره کنار خیابان نشسته و ضجه میزند که: به من عاجز بی نوا کمک کنید! می گشتیم در جیبمان یک اسکناس کهنه یا سکه ای چیزی پیدا می کردیم و در دستانش می گذاشتیم تا به خیال خودمان یک تکه نانی برای خودش بخرد و از گرسنگی نمیرد. این روزها اما کمتر میتوان آن مردهای سیاه و بدریخت را در گوشه و کنار دید. حالا دیگر زنان اسپند دود کن و فال فروش هستند که در سن و سال‌های مختلف زحمت خالی کردن جیب های مارا از پول خرد می کشند. زنان میانسال با لباس‌های محلی، زنان جوان با نوزادی در بغل، دختران جوان و ترکه ای با نگاهی معصوم و البته زیبا! و بالاخره دختر بچه های زبر و زرنگ با چهره های بشاش و لبخندهای دلبرانه. این روزها این کاراکترها را زیاد میتوان در کلان شهرهایی مثل تهران دید. آن آقایان زخمت هنوز هم هستند و کارشان را می‌کنند اما در این یک مورد خاص، درآمد بیشتر و بهتر برای جنس موثت است که شرایط بسیار بهتری برای به رحم آوردن دل ما دارند. کدام انسانی می تواند از کمک کردن به زنی که با دو کودک معصوم در کنار خیابان نشسته و گریه می کند، دریغ کند؟

همین چند ماه قبل بود که مدیرعامل سازمان رفاه و خدمات اجتماعی شهرداری تهران افزایش چشمگیر متکدیان مونث را مطرح کرد و گفت: براساس تعداد افرادی که جمع آوری کرده و برایشان پرونده تشکیل داده‌ایم می‌توان گفت شاهد تغییراتی در وضعیت تکدی‌گری هستیم که عوامل فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در آنها دخیل است. و متاسفانه شاهد هستیم که نقش تکدی‌گری در بین زنان، سوء استفاده از کودکان، همچنین تکدی‌گری غیرمستقیم و بازی کردن با احساسات مردم افزایش یافته است. ***ترویج فحشا در قالب تکدی گری طبق آمار بدست آمده تکدی گری دومین آسیب اجتماعی شهر تهران به شمار می رود که همگی ما به اشکال مختلف در طول روز شاهد آن هستیم. اما گذشته از انباشت سرمایه ای که از این طریق به صورت ناخواسته توسط مردم کلان شهرها برای افراد سودجو صورت می‌گیرد، تکدی گری زنان یک بُعد سیاه و تاسف بار هم دارد و آن فاحشه گری زنان و دخترانی است که حالا دیگر نیازی به فرا رسیدن سیاهی شب برای پیدا کردن مشتری ندارند و خواسته های نامشروع خودشان را در قالب یک زن معصوم فال فروش و اسپند دودکن مطرح می کنند. باندهای مخوف و زیرزمینی که معمولا هر کدام برای خودشان قلمرویی خاص دارند، زنان و دختران زیبا و جذاب گروه را در نقاط مختلف شهر مستقر کرده و آنها را مجبور می‌کنند کاری غیر از گدایی انجام بدهند. متاسفانه این زنان چاره ای جز تن دادن به این دستورات بی رحمانه ندارند چرا که زنده ماندن و داشتن جایی برای خواب در گرو پیروی از قوانین باندهای تکدی گری است. رییس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در این زمینه می‌گوید: در سالهای اخیر تعداد زنان بی‌خانمان افزایش داشته تا جایی که در حال حاضر 25 درصد از متکدیان تهران را زنان جوان تشکیل می دهند. وقتی اعتیاد، ایدز، طلاق و بیکاری زیاد می‌شود باید منتظر افزایش تکدی‌گری اقشار مختلف هم بود. عده‌ای از زنانی که در خیابان به دنبال کسب درآمد از راه تکدی‌گری هستند، معتادند، عده دیگری مبتلا به ایدز هستند، برای عده‌ای از آنها جایی در خانه نیست و عده‌ای هم برای تامین معاش این کار را انجام می‌دهند. اگر به 15 - 10 سال گذشته برگردیم، با متکدیان زن و دختر کمتری مواجه بودیم اما الان اینطور نیست.

***وقتی مسئولان به جای مداوای این زخم نمک می پاشند! چندی قبل شهرداری تهران طرحی را تحت عنوان "طرح خنداندن زنان متکدی" آغاز کرد که طی آن قرار بود روحیه زنان بی سرپرستی که شبانه روز در کوچه و خیابان مشغول ولگردی و گدایی هستند را شاد کنند! سرپرست امور بانوان سازمان رفاه و خدمات اجتماعی شهرداری تهران درباره این طرح گفته بود: این طرح در مرکز نگهداری از زنان لویزان اجرا می شود. در این طرح از استخر، جکوزی، نمایش فیلم های طنز اجتماعی، سریالهای طنز، توزیع مجلات پرفروش خانوادگی و اجتماعی، ورزش های شاد و بازیهای جذاب و حضور مددکار و روانشناس برای ایجاد نشاط و شادابی و امید به زندگی استفاده می شود. ظاهرا قرار نیست مسئولان محترم در شهرداری فکری بکند به حال زنان و کودکانی که در مترو اجناس تقلبی می فروشند، در بی آر تی تنبک می زنند، سر چهار راه اسپند دود می کنند و کنار خیابان ضجه می زنند. انگار فقط می توانند در لویزان و آن هم فقط برای چند زن بیخانمان سونا و جکوزی فراهم کنند و برایشان اهمیتی ندارد که تعداد باندهای متکدی هر روز و هر روز بیشتر شده و مناطق پر رفت و آمد تهران برای گدایی کرایه می شوند. ***حرف آخر با توجه به سود سرشاری که گدایی کردن برای افراد دارد (میانگین روزی 200 هزار تومان) هر سال باید شاهد رشد چمشگیر تعداد متکدیان درپایتخت باشیم و در این میان زنان به دلیل دارا بودن ویژگی های متفاوت مثل برانگیختن حس ترحم، طی چند سال آینده گوی سبقت را از مردان خواهند ربود و آمار 25 درصدی آنها از 50درصد تجاوز خواهد کرد.