چرا مردم از یارانه انصراف نمی‌دهند؟

سایت ارانیکو در مطلبی درباره انصراف از هدفمندی یارانه ها نوشت:

قطار انصراف یارانه‌ها به نیمه راه رسید. ارانیکو تا امروز سعی داشت که تنها به عنوان سایتی اقتصادی به اطلاع رسانی اخبار مربوط به فاز دوم هدفمندی یارانه‌ها اقدام کند. اما امروز به بررسی دلایل عدم انصراف از یارانه‌ها از زبان خود شما پرداخته‌ایم و در جمع‌بندی دلایل، پیشنهادی را ارائه دادیم. طی روزهای اخیر پیش‌بینی‌ها و نظرسنجی‌ها انصراف حدود ۱۵ درصدی مردم از یارانه‌ها را نشان می‌دهد. دلیل عدم انصراف حدود ۸۵ درصد از مردم چیست؟ ارانیکو در نظرسنجی پیشین خود به این موضوع پرداخت که چرا مردم از یارانه انصراف نمی‌دهند؟ کاربران سایت نیز پاسخی صریح و قابل تامل دادند: «یارانه حق من است و عدم اطمینان از عملکرد دولت با درآمد حاصله» این دو گزینه حدود ۶۸/۵ درصد از آرای شرکت کنندگان را شامل می‌شد. البته حدود ۲۰ درصد از کاربران نیز اعلام کرده بودند یارانه کمک خرج من است و تنها ۴/۵ درصد از کاربران اعلام کرده‌اند که انصراف نمی‌دهم چون اثر چشم‌گیری در زندگی من دارد. در این نظر سنجی گزینه‌های دیگر همچون انصراف نمی‌دهم چون دیگران انصراف نخواهند داد حدود ۲ درصد و دیگر دلایل نیز حدود ۴/۵ درصد به خود اختصاص داد. در کنار نظرسنجی فوق کاربران در مطلبی (اینجا) به بیان تشریحی دلایل پرداخته و به بحث با یکدیگر نشستند. در قضاوت دلایل اصلی عدم انصراف می‌توان پاسخ را منطقی دانست چرا که تا کنون حق مردم به درستی به آن‌ها معرفی نشده است و مردم به این باور نرسیده‌اند که حق آن‌ها بر دولت بیش از ۴۵ هزار تومان در ماه است و این رقم و نحوه پرداخت آن خارج از شأن و منزلت یک مسلمان ایرانی است. از طرف دیگر عملکرد سال‌های اخیر دولت‌ها نشان می‌دهد که متاسفانه دولت‌ها به عهد و پیمان خود با مردم پایبند نبوده‌اند پس چگونه می‌توان انتظار داشت که مردم در این مرحله و به عملکرد دولت تدبیر و امید اطمینان داشته باشند. در این‌باره نیازی نیست که به واکاوی تاریخ بنشینیم و همین بس که اجرای فاز اول هدفمندی یارانه‌ها و قول‌های رییس دولت نهم و دهم در برنامه‌ تلوزیونی را مرور کنیم. قول‌هایی همچون حل مشکل اشتغال، تورم، حمل و نقل عمومی، احداث هزاران کیلومتر راه و ... آیا این عهد‌ها پاسخ داده شد؟؟ یا نتیجه برعکس بود !! هدفمندی اجرا شد و هیچ کدام از مشکلات مردم که حل نشد هیچ، بلکه چند برابر شد. در کنار همه این موارد نیازی به معرفی مردم ایران نیز نیست. این مردم را می‌توان با جمله کلیشه‌ای همیشه در صحنه به بهترین شکل تعریف نمود. آری، این مردم همیشه در صحنه بوده‌اند و برای پیشرفت و تعالی ایران ۴۵ هزار تومان که هیچ، جان خود را داده‌اند. آنچه که مسلم است عدم وفای به عهد است. مردم خود می‌دانند و می‌فهمند که مشکل کجاست و کجا ‌می‌توانند کمک کنند و نیازی به راهنمایی مسئولان دولتی و مجلسی با حقوق‌های چند ده میلیونی یا بازیکن فوتبال با درآمد چند صد میلیونی در سال که تا حالا یارانه می‌گرفته ندارند. مردم تنها وفای به عهد می‌خواهند. در اینجا از رییس دولت تدبیر و امید می‌خواهیم، تدبیر کرده و امید به حل مشکلات را با عهدی ایرانی و اسلامی پیوند دهد. عهد بندد که نه همه مشکلات مردم بلکه به یاری همین مردم، یک یا دو مشکل را حل می‌نماید و این را مطمئن هستیم که مردم نیز از ۴۵ هزار تومان خواهند گذشت تا به حق خود که زندگی آرام همراه با امید است برسند. در کنار این پیمان که بعد معنوی دارد ارانیکو پیشنهاد می‌دهد همانگونه که دولت اعلام کرد اگر مردم اطلاعات را به درستی وارد نکنند تا ۳ برابر یارانه جریمه خواهند شد رییس دولت یازدهم با مردم پیمان ببندد در صورت انصراف و عدم حل مشکلات اعلامی از سوی دولت تا ۳ برابر یارانه به حساب انصراف کنندگان پرداخت خواهد کرد.