چرا بازار سرمایه به نماد‌های خودرویی بدبین است؟

پپیش‌تر بخشی از قطعات خودرو از طریق امارات وارد کشور می‌شد، اما با تشدید تنش‌های منطقه‌ای، این مسیر لجستیکی با اختلال جدی مواجه شده است.

در حال حاضر شرکت‌های خودروساز برای جلوگیری از توقف کامل خطوط تولید، از موجودی انبار‌ها استفاده می‌کنند، اما با اتمام این موجودی‌ها، شرکت‌ها در تامین قطعات با بحران مواجه خواهند شد و فعالان بازار سرمایه با پیش‌بینی این ریسک، نگاه محتاطانه‌ای به نماد‌های این گروه دارند و ریسک عملیاتی آنها را بالا ارزیابی می‌کنند.

همچنین درباره کیفیت قطعات و اثر آن بر ترازنامه شرکت‌ها، با توجه به محدودیت‌های بین‌المللی، بخش عمده‌ای از قطعات از چین تامین میشود که کیفیت مطلوبی ندارند. این موضوع، به همراه مشکلات لجستیکی، موجب افزایش تقاضا برای قطعات جایگزین و در نتیجه افزایش بهای تمام شده تولید شده است که مستقیما حاشیه سود شرکت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد.

بررسی آمار تولید و فروش نشان دهنده افت این شاخص‌ها است که به معنای کاهش درآمد عملیاتی شرکت‌هاست. این روند توجیه اقتصادی لازم برای حفظ یا افزایش قیمت سهام را از بین برده و تداوم آن می‌تواند خودروسازان را به سمت زیان‌های عملیاتی عمیق‌تر سوق دهد، امری که باعث شده فعالان بازار به دلیل ابهام جدی در چشم انداز سودآوری، تمایلی به سرمایه‌گذاری بلندمدت در این صنعت نداشته باشند. افت تولید و فروش خودرو در نیمه نخست سال سیگنال قدرتمندی محسوب می‌شود.

سهام خودرویی زمین بازی نوسان‌گیران یا فرصت سرمایه‌گذاری؟

متاسفانه صنعت خودروی ایران در یک فضای عدم اطمینان گرفتار شده است که از دو سو؛ یعنی عوامل بیرونی مانند تنش‌های ژئوپلیتیک و اختلال در زنجیره تامین و عوامل درونی نظیر کاهش تولید، افت کیفیت و افزایش هزینه‌ها تغذیه میشود.

با توجه به آسیب‌های جدی وارد شده به زیر ساخت‌های تامین مواد اولیه و قطعات، به هیچ عنوان نمی‌توان چشم‌انداز روشنی برای سرمایه‌گذاری بلندمدت در این صنعت متصور بود. به همین دلیل رویکرد فعالان بازار و سهامداران نسبت به نماد‌های خودرویی کاملا تغییر کرده و به سمت معاملات کوتاه مدت و نوسان‌گیری محدود شده است.