احتمال وجود حیات در مریخ هزاران سال قبل/ یافته‌های جدید ناسا نشان می‌دهد

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از عصر ایران, سنگی که توسط مریخ نورد کیوریاسیتی ناسا (Curiosity، که به فارسی کنجکاوی می‌شود) کشف شده است دارای «متنوع‌ترین مجموعه» از اجزای سازنده حیات است که تاکنون در سیاره سرخ دیده شده‌اند، از جمله هفت مورد که پیش‌تر هرگز در آن جا یافت نشده بودند. پژوهش جدید این موضوع را تایید می‌کند.

کیوریاسیتی کامل‌ترین وسیله‌ای است که به مریخ فرستاده شده و به بررسی حیات میکروبی در گذشته یا شاید هم حال می‌پردازد. این کاوشگر، لیزری در بالای سر خود دارد که می‌تواند به هدف نشانه گیری و آن را تبخیر کند؛ و به بررسی عناصر حاصل تبخیر بپردازد. همچنین یک آزمایشگاه بسیار مجهز را درون بدنه خود جای داده است.

در سال ۲۰۲۰، مریخ نورد کیوریاسیتی این سنگ را کشف کرد و در آن حفاری انجام داد. اکنون تایید شده است که این سنگ شامل مولکول‌های آلی است که عنصر کربن -که برای حیات مناسب است- را در خود دارند. اگر چه دانشمندان هنوز نمی‌توانند ثابت کنند که این مولکول‌ها بر اثر فرایند‌های زیستی یا زمین شناسی شکل گرفته‌اند، یافته‌های آن‌ها شواهد تازه‌ای اضافه می‌کند به این نظریه که مریخ باستانی می‌توانسته برای حیات مناسب باشد.

مسئولان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) که این ماموریت را مدیریت می‌کند نوشتند کشف این مولکول‌ها تایید می‌کند که مریخ باستانی شیمی مناسب برای پشتیبانی از حیات را داشته است. آن‌ها همچنین توضیح دادند این مولکول‌ها به فهرست رو به رشدی از ترکیباتی اضافه می‌شوند که حتی پس از میلیارد‌ها سال قرار گرفتن در معرض تابش در مریخ همچنان در سنگ‌ها حفظ شده‌اند، در حالی که این تابش می‌تواند این مولکول‌ها را به مرور زمان تجزیه کند.

تحلیل جدید که در ۲۱ آوریل در مجله Nature Communications منتشر شد نشان می‌دهد نمونه سنگ شامل ۲۱ مولکول دارای کربن بوده است، از جمله هفت مولکول که پیش‌تر در سیاره سرخ دیده نشده بودند. این مولکول‌های تازه شامل نیتروژن هتروسیکل بودند که پیش ساز RNA و DNA به شمار می‌روند، و همچنین بنزوتیوفن که ممکن است نقش مهمی در انتقال شیمی مناسب حیات به سیارات منظومه شمسی از طریق شهاب سنگ‌ها داشته باشد.

این نمونه با نام «مری انینگ ۳» شناخته شد، نامی برگرفته از زمین شناس انگلیسی مری انینگ که به خاطر کشف نخستین فسیل ایکتیوسور و پلیوسور مشهور است. همانند محیط‌های فسیلی آبی که او بررسی می‌کرد، ترکیبات آلی مریخی در منطقه‌ای از مریخ یافت شدند که پیش‌تر میلیارد‌ها سال قبل دارای دریاچه‌ها و جریان‌های آبی بوده است.

این منطقه در گذشته چندین بار پر آب و سپس خشک شده است و در نهایت با مواد معدنی رسی غنی شده که برای حفظ ترکیبات آلی بسیار مناسب هستند.

سال گذشته نیز مریخ نورد کیوریاسیتی بزرگ‌ترین مولکول‌های آلی کشف شده در مریخ را شناسایی کرد. این مولکول‌ها هیدروکربن‌های زنجیره بلند مانند دکان، آندکان و دودکان بودند.

این یافته‌ها با استفاده از ابزاری در کیوریاسیتی به نام Sample Analysis at Mars (SAM) به دست آمد. کیوریاسیتی ابتدا با بازوی رباتیک خود سنگ‌ها را حفاری می‌کند، سپس آن‌ها را به پودر تبدیل کرده و نمونه را وارد سام می‌کند. این ابزار دارای یک کوره با دمای بالا است که پودر را گرم می‌کند و ترکیب گاز‌های داخل مریخ نورد را اندازه گیری می‌کند.

سام همچنین شامل محفظه‌هایی از حلال است که می‌تواند شیمی‌تر انجام دهد. نمونه مری انینگ ۳ اولین نمونه‌ای بود که از تترا متیل آمونیوم هیدروکسید (TMAH) استفاده کرد، ماده‌ای که مولکول‌های آلی را تجزیه می‌کند. کیوریاسیتی فقط دو محفظه از این ماده دارد و این نمونه به دلیل ارزش بالا انتخاب شد.

یافته‌های کیوریاسیتی با استفاده از یک شهاب سنگ شناخته شده به نام Murchison که ۴ میلیارد سال قدمت دارد روی زمین بررسی و تایید شد. این شهاب سنگ شامل مولکول‌های آلی است.

پژوهشگران نوشتند نمونه Murchison که در معرض TMAH قرار گرفته بود نشان داد مولکول‌های بزرگ‌تر می‌توانند به ترکیباتی مشابه آن چه در مری انینگ ۳ دیده شده تجزیه شوند، از جمله بنزوتیوفن. این نتیجه نشان می‌دهد مولکول‌های مریخی ممکن است از تجزیه ترکیبات پیچیده‌تر مرتبط با حیات به وجود آمده باشند.

مریخ نورد کیوریاسیتی که از سال ۲۰۱۲ روی مریخ فعال است، مدتی پیش آخرین محفظه TMAH خود را برای بررسی ساختار‌های شبکه‌ای سنگی استفاده کرده که از آب زیرزمینی باستانی شکل گرفته‌اند. نتایج این بررسی در آینده منتشر خواهد شد.