چه کسی اتاق بازرگانی را اداره می‌کند؟

 همچنین در هیات رییسه توافق شد در صورت قبول استعفا توسط هیات نمایندگان در جلسه یک ماه بعد رای‌گیری برای رییس برگزار شود. اما این در حالی است که وظایف بسیار مهمی توسط اتاق بازرگانی صورت می‌پذیرد. همچنین رییس اتاق بازرگانی شخصا موظف به شرکت در مجامع متعددی است. حال در این50 روز چه کسی وظایف اتاق بازرگانی را عهده‌دار می‌شود؟

  نگاهی به تصمیم هیات رییسه

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تعادل ، در بیانیه هیات رییسه اتاق ایران آمده است که «هیات رییسه اتاق ایران ضمن قدردانی از تلاش‌های ریاست محترم، استعفای ایشان را به رسم امانت تا بهبودی و سلامت کامل محفوظ نگه خواهد داشت و در این مدت عهده‌دار وظایف اتاق خواهند بود. انشاءالله با حضور مجدد جناب آقای جلال‌‌پور در هیات نمایندگان و تشریک مساعی با ایشان تصمیم نهایی اتخاذ می‌شود.»

در حقیقت هیات رییسه اتاق ایران تصمیم دارد خود وظایف رییس را بر عهده گیرد و در این خصوص فرض بر این است که نایب‌رییس اول به صورت موقت جایگزین رییس می‌شود. اما مساله مهم این است که آیین نامه‌ها در این رابطه چه می‌گویند.  در قانون اتاق بازرگانی ماده 18 آمده است که «برای اداره امور اجرایی اتاق بر اساس قوانین و مقررات و آیین نامه‌های مربوطه رییس اتاق یک نفر را به عنوان دبیرکل به هیات رییسه پیشنهاد می‌نماید که پس از تصویب هیات رییسه زیرنظر رییس انجام وظیفه می‌کند.»

حال مساله این است که هیچ کجا از واگذاری اختیارات به هیات رییسه صحبتی به میان نیامده است و همه دبیرکل کارهای اجرایی اتاق را زیرنظر رییس انجام می‌دهد.  همچنین در آیین نامه اجرایی نحوه برگزاری جلسات هیات رییسه مصوب 20/8/83 اعلام می‌شود که اداره جلسات هیات رییسه با رییس است و در غیاب رییس با نواب رییس اما صحبتی درباره اداره امور اتاق نمی‌شود و تنها مساله مورد اشاره اداره جلسات است. از سوی دیگر در بند 6 همین آیین نامه به صراحت ذکر نموده که مسوولیت اداره اتاق از جهات مالی، اداری، نظارت بر حسن عملکرد اتاق، نصب و عزل کارکنان با رییس اتاق خواهد بود. در همین بند اضافه نموده که رییس یک‌نفر را به عنوان دبیرکل به هیات رییسه پیشنهاد می‌کند که پس از تایید زیرنظر رییس اتاق امور اجرایی را انجام می‌دهد.

درحقیقت قانون و آیین‌نامه جدید اتاق کاملا شرایطی رییس محور را ترسیم می‌کند و هیچ جایگزینی برای رییس تعریف نشده است. همچنین در اکثر مجامع مهم تصمیم‌گیری کشور مانند شورای پول و اعتبار تنها رییس اتاق بازرگانی حق حضور دارد و عملا برای 50 روز اتاق بازرگانی ایران هیچ نظری در هیچ کدام از مجامع نخواهد داد.

  تشدید بحران با کنار رفتن دبیرکل

تصمیم هیات رییسه برای تحت کنترل گرفتن اختیارات رییس خلاف قانون است ولی بخشی از آن وظایف از طریق دبیرکل ممکن است. با این وجود یک اتفاق جدید می‌تواند شرایط را از این نیز پیچیده‌تر کند. چندی پیش خبر احتمال کنار رفتن احمد فیاض‌بخش از دبیرکلی اتاق ایران مطرح شد و این در حالی است که در غیاب رییس اصولا هیات رییسه امکان انتخاب دبیرکل را ندارد.

فیاض بخش حدود یک سال است که به دبیرکلی اتاق ایران منصوب شد و پیش از آن مدیرعامل شستا بود.اما هیچگاه نتوانست ارتباط قوی با هیات نمایندگان برقرار کند. با این وجود در شرایط فعلی وی می‌تواند برخی از وظایف رییس اتاق ایران را عهده‌دار شود. اما از روز گذشته صحبت‌هایی حاکی از کنار رفتن فیاض بخش مطرح بود. فیاض بخش به واسطه مشاور عالی جلال‌پور یعنی محمد کریمی‌پور به اتاق ایران آمده بود و در شرایطی که 50 روز است خبری از کریمی پور در اتاق نیست و در حال حاضر خارج از تهران اقامت دارد این بحث که بعضی از مسوولان اتاق مانند دبیرکل و معاون بین‌الملل به زودی از اتاق خداحافظی خواهند کرد مطرح می‌شود.

  همه‌چیز به نفع کاندیدای کرواتی

با این شرایط عملا اتاق بدون رییس باقی می‌ماند و در تصمیمی خلاف آیین هیات رییسه اختیارات را به پدرام سلطانی نایب‌رییس اول واگذار کرده است. این در حالی است که سلطانی خود از کاندیداهای مهم ریاست است و این 50  روز می‌تواند فرصتی مناسب برای وی به جهت جمع‌آوری آرا باشد. در مقابل شهرستانی‌های هیات رییسه که ارتباط نزدیک‌تری با جلال‌پور دارند تصمیم گرفتند با مسکوت گذاشتن استعفا برای مدتی احترام رییس سابق و دوست قدیمی خود را حفظ کنند. درحقیقت طیف تهران از احترامی که شهرستانی‌ها برای جلال پور قائل شده‌اند نهایت استفاده را می‌کنند و در این 50 روز همه‌چیز را به دست گرفته‌اند. 

اما سوال اساسی این است که پس از 50 روز تهرانی‌ها به عهدی که در روز اول با در شورای روسا بستند وفادار باقی خواهند ماند یا خیر؟ در ابتدای دوره هشتم قراری میان گروه ائتلاف برای فردا و شهرستانی‌ها گذاشته شد. بر اساس این قرار رییس به شهرستانی‌ها، 3 نایب‌رییس اول به تهرانی‌ها و باقی سمت‌ها به شهرستانی‌ها می‌رسید. با این روش عملا اختیار هیات رییسه با شهرستان‌ها بود اما تهرانی‌ها نواب اول تا سوم را در اختیار داشتند.  این توافق فارغ از فرد مورد نظر برای رییس بود. حال با کنار رفتن جلال پور عملا سمت رییس بر اساس توافق اول دوره به شهرستانی‌ها تعلق دارد. حال سوال این است که تهرانی‌ها به توافق اول دوره تمکین خواهند کرد یا خیر؟ به ویژه آنکه عملا در این 50 روز طیف تهران اختیار اتاق بازرگانی را در اختیار خواهد داشت.