معیارهای دوگانه جهان به روایت پزشکیان: اسرائیل میکشد، ولی ایران تحریم میشود
اقتصادآنلاین: مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل با انتقاد از آنچه «معیارهای دوگانه» در برخورد با ایران و اسرائیل خواند، گفت ایران امتیاز ویژه نمیخواهد و خواستار حقوق برابر است.
رئیس جمهور در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: موضوع این اجلاس بازسازی اعتماد است. اعتماد با حرف ساخته نمیشود، بلکه نیازمند پرهیز از معیارهای دوگانه است. بمب اتم و دیگر سلاحهای کشتار جمعی این منطقه در دست رژیم صهیونیستی است، اما بازرسیها از ایران درخواست میشود.
وی افزود: اسرائیل دهها هزار نفر را در غزه به شهادت رساند، اما ایران در پشت میز مذاکره بمباران شد. اسرائیل بمب اتم دارد، عضو ان پی تی نیست و در تمام عمر ننگین خود یک بازرس را به سرزمینش راه نداده است، اما میلیاردها دلار سلاح رایگان پاداش میگیرد و مصونیت دارد که هر پایتخت را که خواست بمباران کند.
او ادامه داد: تکرار میکنم: بمب در اسرائیل است، اما بازرسها در ایران حضور دارند؛ اسرائیل میکشد، ولی ایران تحریم میشود. این تراژدی است؛ او میکشد و ما تحریم میشویم. تحریم، فقرا، بیماران و مردم بیگناه را هدف میگیرد و این کاری است که آمریکا میخواهد با کشورها، بهویژه با ایران انجام دهد تا مردم را قربانی مقاصد شوم و پلید خود کند.
پزشکیان گفت: اگر در پی عدالت هستیم، دوست و رقیب باید با یک معیار سنجیده شوند. حقوق بشر ابزار رقابت ژئوپلیتیک نیست. ایران امتیاز ویژه نمیخواهد؛ ایران حقوق برابر میخواهد و مسئولیت آن را نیز میپذیرد. ایران در تاریخ طولانی خود یک حقیقت را به روشنی آموخته است: جهان بدون داشتن قدرت، خطرناک است، اما جهانی که فقط زبان قدرت را بفهمد، امنیت پایدار نخواهد داشت.
رئیس جمهور آمریکا خاطرنشان کرد: اگر حقوق بینالملل فقط زمانی اجرا شود که با منافع قدرتمندان سازگار باشد، کشورهای بیشتری به این نتیجه خواهند رسید که برای تأمین امنیت خود تنها باید به قدرت خویش تکیه کنند؛ این سرآغاز جهانی خطرناکتر برای همه ما خواهد بود.
وی افزود: نباید اجازه دهیم که قرن بیست و یکم به دوران بازگشت به سیاست زورمندان و حکومت زورمداران تبدیل شود. نباید جهانی بسازیم که در آن قدرت نظامی جای مشروعیت، تحریم جای دیپلماسی، ترور جای سیاست و جنگ جای گفتوگو را بگیرد.
او ادامه داد: ایران به سوی جهان دست همکاری دراز میکند. ما جهان را نه به جنگی دیگر، بلکه به صلح و عدالت فرا میخوانیم؛ نه از سر ضعف، بلکه از سر اعتماد به قدرت خود و فهم این حقیقت که هیچکس در این منطقه بهتنهایی امنیت نخواهد داشت. یا امنیت را با یکدیگر خواهیم ساخت یا ناامنی را با یکدیگر تحمل خواهیم کرد.