این تمساح ۵.۵ متری ۱۲۰ ساله شد! + عکس

کارشناسان می‌گویند تمساح ۱۲۰ ساله‌ای که در استرالیا در اسارت زندگی می‌کند، شاد و سالم است و چند سال دیگر هم زندگی خواهد کرد.

کد خبر: ۷۲۴۳۸۲

۱۱ تير ۱۴۰۲

به گزارش اقتصاد آنلاین؛ کاسیوس، بزرگ‌ترین تمساح جهان که در اسارت زندگی می‌کند، سالم است اما گاهی اوقات رفتارهایی از خود نشان می‌دهد که احتمالاً با آسیبی که در دوران جوانی در طبیعت متحمل شده است، ارتباط دارد.

کاسیوس با ۵/۵ متر طول بزرگ‌ترین تمساح جهان است که در اسارت زندگی می‌کند و چندی پیش، ۱۲۰ ساله شد. تودی اسکات، نگهدارنده این تمساح در پارک مارین لند که کاسیوس در آنجا زندگی می‌کند، به لایوساینس گفت: «در بررسی سلامتی که ۱۹ ژوئن انجام شد، دلیلی ندیدیم که نشان دهد کاسیوس در سال‌های آینده زنده نخواهد بود.» سالی آیسبرگ، مدیر مرکز تحقیقات تمساح‌ها در استرالیا است که سرپرستی این ارزیابی را برعهده داشت.

آدام روزنبلات، استادیار زیست‌شناسی در دانشگاه فلوریدا شمالی گفت پژوهشگران نمی‌دانند تمساح‌های آب شور (Crocodylus porosus) تا چند سال می‌توانند زندگی کنند. او می‌گوید: «حدس می‌زنم حداکثر طول عمر کروکودیل‌ها به‌عنوان یک گروه بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ سال باشد، اما آن‌ها فقط در اسارت به این سن می‌رسند. در طبیعت، بیشتر کروکودیل‌ها احتمالا بیش از ۶۰ سال عمر نمی‌کنند.»

کاسیوس بیش از ۳۵ سال را در پارک مارین لند در جزیره سبز استرالیا گذرانده است. او در سال ۱۹۸۴ پس از حمله به دام‌ها و پس از حدود ۸۰ سال زندگی در طبیعت در یک مزرعه به دام افتاد.

وقتی نگهبانان از ماشین‌آلات در اطراف پارک استفاده می‌کنند، این کروکودیل غول‌پیکر دچار هراس می‌شود. این ترس ممکن است ناشی از آسیبی باشد که در طول زندگیش در طبیعت متحمل آن شده است.

نگهبانان به آیسبرگ گفتند که کاسیوس رفتار عجیبی از خود نشان می‌دهد و وقتی آن‌ها از ابزار و ماشین‌آلات با صدای بلند در نزدیکی او استفاده می‌کنند، واکنش بدی نشان می‌دهد. آیسبرگ معتقد است که وقتی این کروکودیل از طبیعت گرفته شد، در موقعیت بدی بوده است.

وقتی کاسیوس گرفتار شد، نوک پوزه‌اش را از دست داده بود. این امر موجب شد پژوهشگران فکر کنند که او مسئول حمله به قایق‌هایی باشد که در آن زمان به تمساح دیگری به نام سوییت هارت نسبت داده می‌شد. گراهام وب، پژوهشگر تمساح‌ها که در گرفتن این تمساح مشارکت داشت، می‌گوید: «نوک پوزه‌ی او شکسته بود که به خاطر حمله به پروانه قایق می‌تواند رخ دهد.»

کروکودیل‌ها دهان بسیار حساسی دارند. به‌گفته‌ی آیسبرگ فلس‌های جلوی دهان آن‌ها در عملکرد فشردن طعمه نقش دارد. شاید موتور قایق ارتشعاشات اضافه‌ای را ایجاد کرده است و موجب تحریک او شده است. وقتی چیزی موجب آزار کروکودیل‌ها می‌شود، تنها راهی که می‌توانند ازطریق آن عصبانیت خود را نشان دهند، این است که آن را گاز بگیرند.

کاسیوس سال آینده نیز معاینه خواهد شد. ارزیابی‌ها معمولا ازطریق مشاهدات انجام می‌شود تا به او استرس وارد نشود. اسکات می‌گوید: «کروکودیل‌ها شکارچیان راس هرم غذایی هستند و واکنش‌های جنگ یا گریز شدیدی دارد. اگر او مهار شود، واکنش گریز او فعال می‌شود و ممکن است مدتی طول بکشد تا به حالت عادی برگردد.»

در این بین، نگهبانان با کم کردن سایه درختان روی محوطه‌ی کاسیوس اطمینان حاصل می‌کنند که او به اندازه کافی نور خورشید دریافت می‌کند تا سالم بماند. اسکات گفت: «تمساحی که تحت استرس نباشد، به‌طورکلی جراحت‌هایش خودبه‌خود بهبود پیدا می‌کند و عاری از بیماری می‌شود، زیرا نسبت‌به تمساح‌های تحت استرس، سیستم ایمنی قوی‌تری دارد.»