اکونومیست بررسی کرد؛

هر آنچه باید درباره مهم ترین عدد جهان بدانید / اصلاح ساختاری در معیار قیمت نفت خام

قیمت نفت برنت به عنوان معیار رسمی بازار نفت جهانی برای سال‌ها مورد استفاده بوده و بسیاری از شاخص‌های دیگر را هم شکل داده است. معاملات نفت خامی که پلاتس، یک آژانس گزارش قیمت، برای محاسبه قیمت برنت مشاهده می‌کند، کمیاب‌تر شده و پلتس راه‌حل جدیدی برای این مشکل پیشنهاد داده است.

کد خبر: ۷۱۹۶۲۷

۱۲ خرداد ۱۴۰۲

به گزارش اقتصادآنلاین؛ ادعا می‌شود که قیمت نفت خام برنت مهمترین عدد جهان است. دو سوم ۱۰۰ میلیون بشکه نفتی که هر روز معامله می شود، قیمت خود را از آن استخراج می کند. میلیون‌ها قرارداد آتی که خریداران و فروشندگان برای مدیریت ریسک از آنها استفاده می‌کنند نیز همینطور است. برخی از دولت ها از قیمت نفت برای تعیین نرخ مالیات استفاده می کنند. مشتریان نیز به نوبه خود از طریق قیمت نفت گرمایشی و بنزین در معرض این قیمت قرار می گیرند. برنت با تاریخ (محموله‌های فیزیکی نفت خام در دریای شمال که برای تحویل در تاریخ‌های معینی مشخص شده‌اند)، همانطور که به عنوان معیار رسمی شناخته می‌شود، به عنوان لنگر بازارهای فراتر از نفت نیز شناخته می‌شود، قیمت گاز طبیعی مایع در آسیای پر انرژی را تعیین می‌کند و به عنوان شاخصی برای سلامت اقتصادی، تصمیمات دلالان قدرتمند جهان، از فدرال رزرو آمریکا تا برنامه ریزان استراتژیک چین را شکل می دهد.

(نفت خام میدلند وست تگزاس اینترمدییت)

این شاخص با قدمت چهار دهه از روی خوشه کوچکی از چاه ها در ۱۹۰ کیلومتری شمال شرقی شمالی ترین جزایر اسکاتلند نامگذاری شده است. اینکه هنوز هم چنین نفوذی دارد، یک شگفتی است - و به طور فزاینده‌ای یک خطر. معاملات نفت خامی که پلاتس، یک آژانس گزارش قیمت، برای محاسبه قیمت برنت مشاهده می‌کند، نادرتر شده و باعث می‌شود معامله‌گران راحت‌تر قیمت‌ها را تغییر دهند. بنابراین پلاتس راه‌حلی را معرفی می‌کند: برای تحویل از ژوئن ۲۰۲۳ به بعد، معاملات نفت خام وست تگزاس اینترمدیت، یک نفت خام آمریکایی از نظر کیفیت مشابه با برنت را به مجموعه‌ای که معیار از آن محاسبه می‌شود، اضافه می‌کند که این برای اولین بار است که نفت خارج از دریای شمال را شامل خواهد شد. این آزمایش نشان می‌دهد که آیا اعتماد به برنت پابرجاست یا خیر و آیا بزرگترین بازار کالایی جهان به کار خود ادامه می‌دهد یا خیر؟

نگرانی‌ها مبنی بر اینکه برنت تاریخ‌دار ممکن است به اندازه کافی نقدشونده نباشد، ریشه‌دار است. محصول در میدان همنام در سال ۱۹۸۴ به اوج خود رسید، اکنون فقط دو یا سه محموله در ماه بارگیری می‌شود. از سال ۲۰۰۲، چهار ترکیب از سایر میادین (یک بریتانیایی، سه نروژی) به استخر اضافه شد. این حجم محموله‌های درجه‌بندی برنت را افزایش داد و کشف قیمت را تسهیل کرد. همچنین کار آژانس‌های گزارش قیمت را بسیار پیچیده کرد. برای جلوگیری از "تحت فشار قراردادن" (تلاش برای افزایش قیمت‌ها با احتکار محموله‌ها) برنت تاریخ‌دار بر اساس قیمت ارزان‌ترین ترکیب در استخر است که در لندن در طول یک پنجره روزانه معامله می‌شود. اما هر مخلوط، کمی با برنت اصلی در چگالی و محتوای گوگرد متفاوت است، که نیاز به تنظیمات برای تضمین رقابت منصفانه دارد.

این افزودن‌ها زمان خریده، اما نتوانسته مشکل اساسی را حل کند: تولید نفت دریای شمال به طور پیوسته در حال کاهش است. کمپین‌ها برای گوشه‌گیر کردن بازار چند برابر شده است. آدی ایمسیروویچ، رئیس سابق بازرگانی نفت در گازپروم، یک غول انرژی، می‌گوید که آنها به ویژه در تابستان، زمانی که تعمیر و نگهداری در چاه‌ها به معنای تولید نفت کمتر است، محتمل است. قابل قبول بود که شک و تردید در مورد معیار، روزی می‌تواند باعث شود که فعالان بازار میلیون‌ها قرارداد را بی‌اعتبار اعلام کنند. برای جلوگیری از هرج و مرج نیاز به تغییر بود.

بالای یک بشکه

در تئوری، بازار می‌توانست شاخصی از قطب‌های تولید نفت بسیار بزرگ‌تر از اروپا، مانند خلیج فارس یا روسیه، برای جایگزینی برنت داشته باشد. پل هورسنل از بانک استاندارد چارترد خاطرنشان می کند که برای کسب اعتبار، معیارها باید کادرهای زیادی را علامت بزنند. تولید کافی نفت خام زیربنایی یکی از آنهاست و این همان جایی است که برنت با مشکل مواجه است، اما جایگزین‌ها نقص های بزرگ تری دارند. برخی از آنها تحت سلطه یک خریدار یا فروشنده واحد هستند. بسیاری از آنها به دلیل تحریف رژیم‌های مالیاتی، ضعف حاکمیت قانون و مداخلات سیاسی آسیب دیده اند. کالین برایس، رئیس سابق کالا در مورگان استنلی، یکی دیگر از بانک‌ها، می‌گوید علیرغم سال‌ها تلاش، هیچ یک از رقبای برنت موفق نشدند. تنها جایگزین با عملکرد خوب برای برنت، که قیمت محموله‌های وست تگزاس اینترمدییت تحویلی در کوشینگ، اوکلاهاما را برای رضایت بازار داخلی آمریکا دنبال می‌کند، بسیار محدود و منطقه‌ای است.

بنابراین نمایش برنت باید ادامه می یافت. یکی از راه‌های طولانی‌تر کردن آن ممکن است اضافه کردن یوهان سوردراپ، یک میدان پربار نروژی، به سبد برنت باشد. مشکل این است که چگالی بالای سوردراپ و محتوای گوگرد، آن را عجیب می‌کند. چنین افزودنی ممکن است قدرت زیادی به اکویینور، حفاری دولتی نروژ، بدهد. میدلند نیز مشکلاتی دارد. برای مقایسه آن با گریدهای دریای شمال، پلاتس باید هزینه حمل نفت از سواحل خلیج آمریکا به روتردام را برآورد و تعدیل کند و این شاخص را همچنان ناهمگون‌تر می‌کند. اما این ترکیب مشابه برنت بوده و حجم تحویل آن به اروپا اخیراً افزایش یافته، به این معنی که آینه خوبی از تقاضای نفت در بلوک است.

از آنجایی که تحویل برنت تا ۳۰ روز قبل‌تر قیمت‌گذاری می‌شود، گنجاندن میدلند از ماه می شروع به اجرا کرد. به نظر می رسد بازار تاکنون این تغییر را پذیرفته است. آقای ایمسیروویچ خاطرنشان می‌کند که تفاوت قیمت بین فورواردهای برنت (خرید محموله از قبل) و قراردادهای فیوچرز (شرط‌های مالی بر روی قیمت نقدی آتی) که در یک بازار سالم مثبت است، به سطوح نزدیک به معمول بازگشته است. زمانی که تغییر برای اولین بار مورد بحث قرار گرفت، کمتر شد.

خطرات باقی می‌ماند. یکی این است که میدلند معیار را منحرف میکند. در ماه آوریل روزانه ۱.۱ میلیون بشکه از این مواد در اروپا فرود آمد که بیشتر از مجموع سایر گریدهای برنت بود. با توجه به اینکه در سال ۲۰۲۱ بخشی از سبد خرید بود، آرگوس، رقیب پلاتس، تخمین می‌زند که میدلند ۶۸ درصد مواقع قیمت برنت را تعیین می‌کرد. با این حال، تاکنون، به نظر می‌رسد که میدلند کمتر انتخاب شده است، شاید به این دلیل که گنجاندن آن در سبد، بازار بزرگتری برای آن ایجاد می‌کند و ارزش آن را افزایش می‌دهد.

نگرانی دیگر این است که این تغییر می‌تواند به نفع گروهی از بازارسازان مانند گلنکور و ترافیگورا باشد که سهم بزرگی از حمل و نقل میدلند را به خود اختصاص داده‌اند و اکنون ممکن است تنها شرکت‌هایی باشند که می‌توانند نحوه شکل‌گیری برنت تاریخ‌دار را پیگیری کنند. بازیگران مهم برنت در طول زمان تکامل یافته‌اند، با این حال، نشان می‌دهد که موانع ورود قابل رفع است. در دهه ۱۹۸۰، شرکت‌های نفتی اروپا که زمانی مسلط بودند، جایگزین خانه‌های معامله‌گری قدرتمند ژاپن شدند، که خود توسط بانک‌های وال استریت در آغاز هزاره سقوط کردند. معیار جدید در حال حاضر بازیگران جدید را جذب می‌کند. در ماه می کوخ اینداستریز، یک شرکت آمریکایی، اولین محموله برنت فوروارد خود را در نزدیک به یک دهه فروخت.

بزرگترین خطر ممکن است ماهیت متفاوتی داشته باشد. ترفندهای برنت قبلاً از داخل صنعت نفت پدیدار می‌شد. این بار ابتکار عمل از سوی یک آژانس گزارش قیمت به نام پلتس گرفته شده که می‌خواهد با راه‌حل خاص خود از بحران جلوگیری کند. اکنون که یک سابقه ایجاد شده، خودی‌ها نگران هستند که نتیجه ممکن است سرهم بندی‌های بی‌پایان باشد، که به صورت بیهوده سوالاتی را در مورد استحکام برنت ایجاد می‌کند - همان نتیجه‌ای که آژانس‌های گزارش قیمت می خواهند از آن اجتناب کنند.

در سال ۱۹۷۶، بازار فیوچر سیب‌زمینی نایمکس، بر پایه گونه‌ای قرمز رنگ از مین (Maine)، پس از آنکه دلالان دارای ۱۰۰۰ قرارداد شامل ۲۳هزار تن محصول در تحویل به موقع شکست خوردند، منفجر شد. مقصر، تلاش‌های بی‌ملاحظه برای محدود کردن عرضه بود، مانند ترغیب خریداران به رد محموله‌های کالا به بهانه عدم رعایت استانداردها. سرمایه‌گذاران سوختند. جونیور سیمپولات، شاهزاده سیب زمینی آمریکا، هنوز یک دهه بعد در حال جبران خسارت به طرف مقابل بود. از آن زمان تاکنون هیچ قیمت سیب زمینی دیگری نتوانسته چنین نفوذی را به دست آورد. ایجاد آشفتگی در بازسازی برنت باعث می شود افراد بیشتری یک اسپاد داغ در دست بگیرند.