پایه مالیاتی چیست؟ بررسی چند نمونه از آن

پایه مالیاتی به صورت ارزش کل دارایی ها، املاک یا درآمد در یک منطقه یا حوزه قضایی خاص تعریف می شود.

کد خبر: ۷۱۵۱۷۴

۰۲ ارديبهشت ۱۴۰۲

این معیار برای محاسبه بدهی های مالیاتی استفاده می شود و ممکن است به اشکال مختلف از جمله درآمد یا دارایی باشد.

آشنایی با پایه مالیاتی

برای محاسبه کل بدهی مالیاتی، باید پایه مالیاتی را در نرخ مالیات ضرب کرد:

بدهی مالیاتی = پایه مالیاتی x نرخ مالیات

نرخ مالیات اعمال شده بسته به نوع مالیات و کل پایه مالیاتی تغییر می‌کند. مالیات بر درآمد، مالیات بر هدیه و مالیات بر دارایی هر کدام با استفاده از نرخ مالیات متفاوتی محاسبه می شوند.

درآمد به عنوان پایه مالیاتی

به عنوان مثال، فرض کنید درآمد شخص یا شرکتی به عنوان پایه مالیاتی استفاده شود. در این حالت، پایه مالیاتی حداقل میزان درآمد سالانه‌ای است که می توان از آن مالیات گرفت. این مبلغ همان درآمد مشمول مالیات است. مالیات بر درآمد هم بر درآمد شخصی و هم بر درآمد خالص تولید شده در مشاغل اعمال می شود.

در زندگی واقعی، بایستی از فرم 1040 برای درآمد شخصی خود استفاده کنید. اظهارنامه مالیاتی با درآمد کل شروع می شود و سپس کسورات مالیاتی و سایر هزینه ها برای رسیدن به درآمد ناخالص تعدیل شده (AGI) از آن کم می شوند. کسورات تفکیک شده و هزینه های دیگر، درآمد ناخالص تعدیل شده را در هنگام محاسبه پایه مالیاتی کاهش می دهند، و نرخ های مالیات شخصی نیز بر اساس کل درآمد مشمول مالیات تعیین می‌شوند.

پایه مالیاتی مالیات دهندگان منفرد ممکن است با محاسبه حداقل مالیات جایگزین (AMT) تغییر کند. مطابق قانون حداقل مالیات جایگزین، مؤدی موظف است تا اصلاحاتی را در محاسبه مالیات اولیه خود لحاظ و اقلام اضافی را به اظهارنامه مالیاتی خود اضافه کند تا پایه مالیاتی و بدهی مالیاتی مربوطه هر دو افزایش یابند. به عنوان مثال، بهره برخی از اوراق مشارکت شهرداری معاف از مالیات به عنوان درآمد مشمول مالیات ناشی از اوراق قرضه به محاسبات حداقل مالیات جایگزین اضافه می‌شود. اگر محاسبات حداقل مالیات جایگزین بدهی مالیاتی بالاتری نسبت به محاسبات اولیه به دست دهد، مالیات دهنده مبلغ بالاتری را پرداخت می کند.

لحاظ کردن سود سرمایه

هنگامی که دارایی هایی (مانند اموال غیرمنقول یا ابزارهای سرمایه گذاری) فروخته می شوند، مالیات دهندگان بایستی برای عواید تحقق یافته از این معاملات مالیات پرداخت کنند. اگر سرمایه‌گذاری مالک دارایی خاصی باشد و آن را نفروشد، سود سرمایه این سرمایه‌گذار محقق نشده خواهد بود و به همین دلیل هیچ رویداد مشمول مالیاتی وجود نخواهد داشت.

برای مثال فرض کنید سرمایه گذاری سهامی را به مدت پنج سال نگهداری می‌کند و سهام را با سود 20000 دلاری می فروشد. از آنجایی که سهام برای بیش از یک سال نگهداری شده است، سود بلندمدت در نظر گرفته می شود و هرگونه زیان سرمایه پایه مالیاتی سود سرمایه را کاهش می دهد. پس از کسر زیان، پایه مالیاتی سود سرمایه در نرخ مالیات بر سود سرمایه متناسب ضرب می شود.

نمونه هایی از حوزه های مالیاتی

علاوه بر پرداخت مالیات فدرال، مالیات دهندگان در سطح ایالتی و محلی نیز به اشکال مختلف مشمول مالیات شناخته می‌شوند. مالیات بر درآمد اکثر سرمایه گذاران در سطح ایالتی محاسبه می‌شود و مالکان خانه‌ها نیز مالیات بر دارایی خود را در سطح محلی پرداخت می کنند. پایه مالیاتی برای مالکیت ملک، ارزش ارزیابی شده خانه یا ساختمان است. ایالت ها همچنین مالیات بر فروش را نیز اعمال می‌کنند که بر معاملات تجاری اعمال می شود. پایه مالیاتی برای مالیات بر فروش، قیمت خرده فروشی کالاهای خریداری شده توسط مصرف کنندگان است.