مدیر اسبق امور بین الملل شرکت ملی نفت:

صادرات نفت در گرو آرامش و امنیت منطقه است

محمدعلی خطیبی گفت: کشورها مایلند که واردات را در شرایط امنیت انجام دهند، در نتیجه ثبات و آرامش منطقه می‌تواند به نفع صادرات و واردات کشورها باشد و توافق ایران و عربستان می‌تواند چنین شرایطی را فراهم کند.

کد خبر: ۷۰۹۳۸۷

۱۴ فروردين ۱۴۰۲

به گزارش خبرنگار اقتصادآنلاین، یکی از موضوعاتی که موجب تغییراتی در بازار نفت، البته برای مدت زمانی کوتاه شد، توافق میان ایران و عربستان بود. این توافق توانست در نخستین ساعت‌ها، بر بازارهای نفت اثر بگذارد و قیمت نفت خام را کاهش دهد، اگرچه این روند مداوم نبود و بازار نفت به روند سابق خود بازگشت اما از بسیاری جهات، اهمیت دارد که یکی از مهمترین آن‌ها، تأثیر مثبت بر امنیت منطقه است.

از آنجایی که روابط ایران با کشورهای اروپایی، روابط تیره و تاری است نمی‌توان انتظار داشت که توافق با عربستان بتواند به سرعت، بر فروش نفت تأثیر داشته باشد چرا که تحریم‌ها همچنان به قوت خود باقی هستند اما انتظار می‌رود این توافق بتواند در درازمدت، علاوه بر ایجاد امنیت در منطقه، ابعاد اقتصادی خود را در حوزه‌ی انرژی نیز نشان دهد.

توافق ایران و عربستان تأثیر مثبتی بر صادرات و واردات انرژی دارد

محمدعلی خطیبی، مدیر اسبق امور بین الملل شرکت ملی نفت در گفتگو با اقتصادآنلاین می‌گوید: به نظر می‌رسد که این توافق برای کل منطقه مثبت باشد. توافق میان ایران و عربستان، هم برای برای امنیت صادرکنندگان و هم برای امنیت واردکنندگان انرژی اتفاق مثبتی است.

او در پاسخ به این سوال که آیا این توافق می‌تواند تأثیرگذاری ایران در اوپک را افزایش دهد بیان می‌کند: طبق مقرراتی که در اوپک وجود دارد، هر کشوری دارای یک رأی است و به همان اندازه نیز می‌تواند مؤثر باشد. در چند سال اخیر، ایران و عربستان رابطه‌ای نداشتند و این موضوع در اوپک چندان تأثیرگذار نبود.

خطیبی اضافه کرد: این توافق برای سازمان‌ها و اعضای آن‌ها می‌تواند انسجام خوبی ایجاد کند؛ اساس و بنیان این سازمان‌ها تعامل است و هراندازه روابط وجود داشته باشد این تعاملات بهتر صورت می‌گیرد.

مدیر اسبق امور بین الملل شرکت ملی نفت با اشاره به تأثیر توافق عربستان و ایران بر امنیت منطقه اظهار کرد: مهمتر از بحث سازمان‌ها این است که کشورهای واردکننده‌ی انرژی که بزرگترین آن‌ها چین است، مایلند که در این منطقه تنش و درگیری وجود نداشته باشد تا بتوانند در امنیت و آرامش به این منطقه رفت و آمد کنند و بتوانند نفت و گاز را از این منطقه ببرند.

وی افزود: کشورها مایلند که واردات را در شرایط امنیت انجام دهند، در نتیجه ثبات و آرامش منطقه می‌تواند به نفع صادرات و واردات کشورها باشد. این منطقه نیازمند یک ثبات و آرامش است تا بتواند صادرات داشته باشد.

خطیبی با بیان اینکه سیاست‌های آمریکا همواره براساس ایجاد تنش در منطقه بوده است گفت: آمریکا همواره تلاش کرده در این منطقه ایجاد اختلاف و تنش کند تا به این وسیله بتوانند سلاح بیشتری بفروشند و از این طریق درآمد بیشتری به دست بیاورند. این در حالی است که ابرقدرت آینده، چین است و خوشبختانه این کشور به دنبال تنش نیست و تلاش می‌کند آرامش و امنیت منطقه را حفظ کند.

کشورهای منطقه تلاش می‌کنند رابطه خود با چین را تقویت کنند

مدیر اسبق امور بین الملل شرکت ملی نفت ادامه داد: از آنجا که چین به دنبال امنیت و آرامش است، در این قضیه نیز واسطه‌گری کرد تا این توافق صورت بگیرد. چرا که می‌خواهد سرمایه‌گذاری‌هایش در این منطقه، در امنیت باشد.

او با اشاره به رقیب بودن عربستان با ایران در تولید نفت گفت: رقابت سالم را نمی‌توان نفی کرد و همواره رقابتی بین کشورهایی که با هم دوست هستند نیز وجود دارد. اما مشکل اصلی رقابت بین ایران و عربستان نیست، بلکه مشکل تنش و درگیری‌هایی است که از بیرون منطقه تحمیل می‌شوند.

خطیبی ادامه داد: سیاست کشورهایی که میلیاردها دلار اسلحه می‌فروشند این است که تلاش می‌کنند ساکت ننشینند و هرطور که می‌توانند تنش ایجاد کنند.

او با اشاره به اینکه قدرت اقتصادی آمریکا در سال‌های آینده رو به افول است گفت: چین از همین حالا خودش را آماده کرده تا نقش سیاسی پررنگ‌تری را در جهان ایفا کند و اینکه در توافق ایران و عربستان پیش‌قدم شد، نشان از همین موضوع دارد که می‌خواهد در آینده، نقش اقتصادی و سیاسی پررنگ‌تری ایفا کند.

خطیبی معتقد است موتور اقتصاد چین انرژی است و به همین دلیل به بزرگترین واردکننده‌ی نفت و گاز بدل شده است. او در این خصوص اظهار کرد: چین نیازمند یک منطقه‌ی باثبات است؛ اگر قدرت برتر در آینده چین باشد ما بیشتر به سمت ثبات و صلح و آرامش می‌رویم ولی اگر آمریکایی‌ها کماکان قدرت داشته باشند بازهم شاهد تنش در منطقه خواهیم بود.

او در پایان سخنان خود بیان کرد: کشورهای منطقه هم به این نتیجه رسیدند که روابط خود با چین را بازتعریف کنند. همه‌ی کشورهای منطقه رابطه‌ی خود با چین را تجدید و رابطه‌ی قوی‌تری ایجاد می‌کنند.