خانواده کیان پیرفلک: هیچ کمکی از هیچ نهاد دولتی و غیردولتی نگرفتیم

سجاد پیرفلک، عموی کیان و برادر میثم در رابطه با عدم دریافت کمک از نهاد های دولتی و غیر دولتی گفت: در تهران که بودیم درخواستی از دولت برای کمک نکردیم و دولت هم اشتیاقی نشان نداد. نه ما درخواستی دادیم و نه آنها اقدامی کردند. در ایذه که بودیم، از طرف‌ بنیاد آمدند ولی ما رد کردیم و هرگونه کمکی از طرف دولت را منوط به شناسایی قاتل کیان کردیم.

کد خبر: ۶۹۵۵۴۳

۲۶ دی ۱۴۰۱

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از اعتمادآنلاین؛  سجاد پیرفلک عموی کیان پیرفلک و برادر میثم، از روند درمان و وضعیت فعلی برادرش به نکاتی اشاره داشته که در ادامه به صورت خلاصه می‌آید:

میثم از همان اوایل نسبت به این موضوع که کیان گلوله خورده، یک ذهنیتی داشت. ولی از مرگ کیان پیرفلک کاملا بی‌اطلاع بود و ما به واسطه اینکه روی سلامتی‌اش تاثیر نگذارد، نگفته بودیم، اما موضوع را برادر بزرگم که روانشناس هستند، با کمک گرفتن از همکارانش طی یک هفته به تدریج به میثم گفتند. خوشبختانه شوک خبر بد به سلامتی جسمی میثم آسیب جدی وارد نکرد، اما روحیه میثم خیلی به هم ریخت و حدود یک هفته هم به درمان مقاومت نشان می‌داد. هنوز هم غم پرپر شدن کیان پیرفلک روح و روانش را به سختی می‌آزارد.

آسیب‌های میثم به دو آسیب خیلی بزرگ مربوط می‌شد؛ یکی آسیبی بود که به شریان زیر لگن وارد شده بود و پزشکان برای دسترسی و بستن آن شریان، مجبور شدند شکم او را باز کنند و با کنار زدن روده‌ها آن شریان را ببندند و بابت همین یک زخم خیلی بزرگ از بالا تا پایین شکمش ایجاد شد.

مورد دیگر زخمی است که بر اثر اصابت سه گلوله ایجادشده، در ناحیه کمر میثم وجود دارد. در این زخم و زخم زیر لگن، چون گلوله‌ها از فاصله نزدیک شلیک شده‌اند، یک حالت غارمانند ایجاد کرده بود.

موضوعی که خطر جانی برای میثم داشت و او را تهدید می‌کرد، عفونت مغزی یا همان مننژیت مغزی بود که از زمانی که در بیمارستان اهواز بود، دچار این مشکل بود.

ما الان ۴۲-۴۳ روز است که تهرانیم و ۱۷ روز هم اهواز بودیم و در کل ۶۰ روز است که بستری است. تا ۱۰-۱۵ روز پیش، میثم آنتی‌بیوتیک‌های مربوط به مننژیت مغزی را دریافت می‌کرد که فوق‌العاده هم گران بودند و کمیاب. مردم برای پیدا کردن دارو خیلی به ما کمک کردند و همدلی زیادی با ما داشتند. چون این داروها مثلا در کل ایران یک یا دو جا آن‌ها را داشت و خیلی‌ها به ما کمک کردند.

طبق گزارش پزشکان متاسفانه یکی از گلوله‌ها به قسمت ساکرال (قسمت تحتانی ستون فقرات) وارد شد و آسیب بسیار جدی به اعصاب آن ناحیه وارد کرده به‌طوری‌که اعصاب مربوط به اندام‌های تحتانی آسیب کاملا جدی دیده‌اند و علاوه بر آن مهره‌های ۴ و ۵ کمری هم در اثر گلوله شکسته شده‌اند و میثم عملا توانایی حرکتی از ناحیه پایین‌تنه ندارد و حتی نمی‌تواند بنشیند یا بایستد. پزشکان اصطلاح پاراپلژی را برای مشکل حرکتی ایشان به کار برده‌اند.

پزشکان گفتند با پیگیری کار درمانی پیشرفته و در درازمدت، ممکن است تغییری ایجاد شود و میثم، پدر کیان پیر فلک با کمک بریس و سایر وسایل کمکی بتواند بایستد. ولی ما خودمان امیدواری زیادی داریم. اما شرایط فعلی‌اش این است که در حالت درازکش است و به سختی و با کمک از این پهلو به آن پهلو می‌شود.

یک محلی است که به صورت مراقبت خانگی ولی نزدیک بیمارستان؛ تا در صورت لزوم بتوان به آنجا مراجعه کرد. چون پزشکان معتقد بودند که بستری طولانی‌مدت در بیمارستان ممکن است میثم را در معرض عفونت قرار دهد به همین دلیل باید به محیط خانگی منتقل می‌شد و همراه با پرستار و مراقبت تحت نظر باشد و کارهای فیزیوتراپی را انجام دهد.

میثم، پدر کیان پیرفلک هم روی ماشین شخصی گاهی مسافرکشی می‌کرد و البته کار اصلی‌اش کارگری بود.

آقای دکتر سهرابی معاون وزیر بهداشت همان اوایل آمد و گفت که ما برای کمک آمدیم. من هم لیست داروهای میثم را که ساخت فایزر و اسپانیا و... بود، نوشتم و به او دادم و گفتم اگر می‌خواهید کمکی کنید این داروها را برای ما پیدا کنید که رفتند و دیگر سراغی از ما نگرفتند. بیشترین هزینه ما، هزینه دارو بود که قسمت زیادی از آن هم از طریق خودمان، دوستان، فامیل و... تهیه شد. اما هیچ کمکی از هیچ نهاد دولتی و غیردولتی نگرفتیم.

غیر از معاون وزیر بهداشت، در ایذه که بودیم، از طرف بنیاد آمدند ولی ما رد کردیم و هرگونه کمکی از طرف دولت را منوط به شناسایی قاتل کیان پیرفلک کردیم. البته همان زمانی که اهواز بود برخی مسوولان مانند آقای محسن رضایی به عیادتش آمد و میثم شرح حادثه را مو به مو آنچنان که دیده بود به ایشان گفت. طبق آنچه میثم به من گفت، آقای رضایی برآشفته و عصبانی شد.

هیچ قول و اقدامی نبود. شاید، چون خود آقای رضایی بختیاری است، همدلی کرد ولی اینکه بخواهد اقدامی یا پیگیری‌ای کند، تا به حال، خیر. ایشان در جریان هست، چون خودش هم بعد از آن درباره ماجرا پرس‌وجو کرده بود.

بحث‌های هزینه‌ای میثم در بیمارستان بسیار سرسام‌آور بود، اما با این وجود، پزشکان از دستمزد خود صرف‌نظر کردند و بیمارستان هم بابت بستری و خدمات بیمارستانی هزینه‌ای دریافت نکرد. بیمارستان عرفان شرایط بسیار خوبی برای میثم ایجاد کرد و حتی ما فکر نمی‌کردیم روند درمان میثم تسریع شود. بیشترین حرف ما تشکر و قدردانی از مسوولان و کادر درمانی بیمارستان عرفان است.

آقای دکتر فنایی رییس هیات‌مدیره، دکتر فتاحی رییس بیمارستان و دکتر بهارمست مدیر اجرایی بیمارستان زحمات زیادی کشیدند. همچنین پزشکان محترمی مانند دکتر ریحانی، دکتر حسن رضامحمدی، دکتر پورآذری، دکتر شیرمرد و دکتر آذرپیکان، خانم دکتر جمشیدی، دکتر منگوری، دکتر میرزاده، دکتر کیانی، دکتر رجبی، دکتر ارولوژی، کادر پرستاری، بهیاری، دکتر دهقان‌زاده کلینیک زخم، کلینیک فیزیوتراپی، حراست بیمارستان، خدمات و کلیه پرسنل، بخش آی‌سی‌یوی جنرال و بخش بستری، شرکت پرستار خصوصی و کلیه مجموعه بیمارستان عرفان زحمات بسیاری متحمل شدند و بسیار همدلانه به ما کمک کردند. از لحاظ امکانات و مراقبت و جمیع‌جهات یک استاندارد بالایی بود که در اختیار ما قرار دادند و مجددا تشکر و قدردانی می‌کنیم.