اکونومیست بررسی کرد؛

از سفرهای سال ۲۰۱۶ جان کری برای تجارت بانکها با ایران تا تهدیدهای جمهوریخواهان / تلاش رژیم های تحریم مدرن برای کمک به جریان پول در اقتصاد دشمن؟!

هنگامی که شرکت های غربی پس از هجوم روسیه به اوکراین از روسیه فرار کردند، بانک ها و شرکت های بیمه به این خروج دسته جمعی پیوستند. آنها از تعقیب قانونی در دادگاه های جنایی به دلیل نقض تحریم ها و در دادگاه افکار عمومی به دلیل پرکردن صندوق جنگ پوتین هراس داشتند. کمپین تلاطم و بیم اقتصادی غرب، روسیه را تا حد زیادی از سیستم مالی بین المللی جدا کرده است.

کد خبر: ۶۸۶۶۹۹

۱۶ آذر ۱۴۰۱

به گزارش اقتصادآنلاین، اخیرا مقامات غربی تاکید کرده اند که می‌خواهند شاهد ورود پول به بخشهایی از اقتصاد روسیه باشند و شرکت های مالی باید این امکان را فراهم کنند‌. در ۱۴ نوامبر، آمریکا، بریتانیا و اتحادیه اروپا بیانیه‌ای منتشر کردند که تحریم ها قوای جنگی روسیه را هدف قرار می‌دهد نه صنایع غذایی یا کود شیمیایی آن را. به دنبال اینکه تحریم ها خیلی خوب عمل نکردند، دیپلمات‌ها این پیام را در روزهای پس از آن تصریح کرده اند.

دولت های غربی ابزارهایی برای اذیت کردن دارند. آنها می خواهند روسیه را از بودجه جنگ محروم کنند و مخالفت خود را با پوتین اثبات کنند، اما همچنین می‌خواهند خسارات جانبی را به حداقل برسانند. آدام اسمیت از گیبسون دان که یک شرکت حقوقی است می گوید: وقتی تحریم‌ها را اعمال می‌کنید، ابهام بهترین دوست شماست. وقتی سعی می کنید آنها را مطابق با نیازهای اقتصاد جهانی تنظیم کنید، بزرگترین دشمن شماست.

تجدید قرارداد غلات بین روسیه و اوکراین که خروج مواد غذایی از بنادر اوکراین را ممکن می‌سازد تکاپوی اخیر را شرح می‌دهد. برای اینکه مسکو امضا کند، مقامات به دنبال این بودند که نشان دهند در صادرات مواد غذایی و کود شیمیایی روسیه که ۱۴ و ۱۸ درصد از حجم جهانی را شامل می‌شود مانع ایجاد نمی کنند. یک مقام وزارت امور خارجه می گوید که آمریکا نمی‌خواهد « از توانایی کشورهای در حال توسعه» برای خرید این کالاها جلوگیری کند.

مشکل این است که سیاستمداران و مبارزان این پیام را دریافت نکرده‌اند. در سپتامبر، اعضای کنگره، روسای دو بانک آمریکایی جی پی مورگان چیس و سیتی بانک را به دلیل تجارت با شرکت‌های نفت و گاز روسیه سخت مورد انتقاد قرار دارند، با اینکه دستورالعمل‌های خزانه‌داری اجازه این کار را می‌دهد. همانطور که خوان زاراته، معمار تحریم های آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر، خاطر نشان می کند: « نگرانی‌های شرکتها در مورد شفافیت، مسئولیت پذیری و تمامیت به طور تصاعدی افزایش یافته است»

الزامات محیط زیستی، اجتماعی و حکمرانی فقط بار مسئولیت را اضافه می‌کند.

حتی قبل از الزامات محیط زیستی، اجتماعی و حکمرانی، تامین کنندگان مالی کاملا به اعتبار و شهرت حساس بودند. آنها همچنین می دانند که سیاست می‌تواند تغییر کند. در سال ۲۰۱۶، جان کری، وزیر امور خارجه وقت آمریکا پس از اینکه آمریکا تحریم ها را لغو کرد، به طور مکرر در اروپا سفر کرد تا بانک ها را برای تجارت در ایران تشویق کند. بانکداران که توسط اپوزیسون جمهوری خواه ترسانده شده بودند، از این کمپین سیاسی، تبلیغاتی سرپیچی کردند. این عاقلانه بود: دونالد ترامپ بعدها تحریم ها را دوباره اعمال کرد.

تاکنون تلاشهای غرب برای حفظ جریان نقدینگی در کشاورزی روسیه و بخشهایی از حوزه انرژی به نظر می رسد کارکرد نسبتا مطلوب داشته باشد. مقامات دستورالعمل‌هایی را برای تعیین معافیت‌ها ارائه کرده‌اند. آنها همچنین با تیم‌های انطباق در مورد صنایعی که مصداق بازی عادلانه باقی می مانند در تماس بوده اند و درصورت لزوم « نامه های اعتباردهی» نوشته اند. صادرات گندم روسیه اکنون تقریبا به سطح عادی بازگشته و قیمت جهانی مواد غذایی به پایین ترین حد در ۹ ماه گذشته رسیده است.

اما هزینه های کود شیمیایی همچنان بالاست، به این معنی که احتمالا در آینده به اطمینان خاطر بیشتری نیاز خواهد بود. ربکا گرینسپن از قسمت تجاری سازمان ملل هشدار داده که ترس بانکداران از «ریسک های وجهه و اعتبار» همچنان باعث افزایش هزینه های صادراتی می شود. در ۲۱ نوامبر، هلند سرانجام ۲۰۰۰۰تن  کود شیمیایی روسی را که به دلیل سردرگمی مرتبط با تحریم ها در روتردام گیر کرده بود، آزاد کرد. این عجیب است که رژیم های تحریم مدرن باید برای کمک به جریان پول در اقتصاد دشمن خود وقت بگذارند.