اکونومیست بررسی کرد؛

هزینه ای که چین برای اثبات پیروی از قوانین بین المللی پرداخت / بازگشت به وطن پس از سالها حضور در موسسات بین المللی

وظیفه در قبال کشور، زندگی مورد انتظار جین لیکون را به عنوان یک محقق ادبیات غرب کوتاه کرد. بلافاصله پس از پیوستن چین به بانک جهانی در سال ۱۹۸۰، آقای جین – که در یک مزرعه جمعی مشغول به کار بود و از طریق گوش دادن به بی بی سی انگلیسی می آموخت – در دانشگاه استخدام و در واشنگتن دی سی مامور شد. او یکی از اولین چینی های بانک جهانی و صندوق بین المللی پول بود که ستون های دوقلوی نظم اقتصادی به شمار می روند و توسط آمریکا و متحدانش پس از جنگ جهانی دوم طراحی شد. پس از سال ها حضور در موسسات بین المللی، او به خانه بازگشت تا معاون وزیر دارایی چین شود.

کد خبر: ۶۷۵۱۵۸

۲۷ مهر ۱۴۰۱

اقتصادآنلاین – اکرم شعبانی؛ به گزارش اکونومیست، امروز آقای جین در هفتمین سال فعالیت خود به عنوان رییس موسس بانک چند جانبه سرمایه‌گذاری زیرساخت آسیا AIIB به میزبانی چین است. او هنوز از ادبیات برای توضیح جهان بینی کشورش برای بیگانگان استفاده می‌کند. او در مقاله‌ای درباره حکمرانی اقتصادی، از «پلنگ» مطالعه‌ای درباره انحطاط اشراف سیسیلی و توصیه‌های آن نقل می‌کند: اگر می‌خواهیم همه چیز همانطور که هست بماند، باید تغییر کند.

بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت آسیا یک داستان متناقض از موفقیت است که در سال ۲۰۱۵ به عنوان هدیه چین به جهان راه‌اندازی شد. مقامات از پیوند دادن نبوغ چین در ساخت جاده و راه آهن و ولع آن برای غذا و منابع طبیعی با همسایگان غنی از منابع در اوراسیا که به زیرساخت‌ها برای دسترسی به بازارهای جدید نیاز دارند، صحبت کردند. شی جین پینگ در مراسم افتتاحیه این بانک گفت: چین از همه کشورها برای پیشبرد توسعه آن استقبال می‌کند. همچنین زمانی که دولت اوباما از متحدان خود خواست که از بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت آسیا دوری کنند، این درخواست با شکست مواجه شد و کشورهایی از جمله بریتانیا، آلمان و چندین کشور غربی دیگر به سرعت به عنوان عضو به این بانک پیوستند.

بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت از آن زمان تاکنون برای تمام نمایش‌های ژئوپولیتیکی از ابتدای شروع به کار از هنجارهای بین‌المللی و نه چینی پیروی کرده است. حق رای‌های چین به این کشور حق وتو می‌دهد و آقای جین امیدوار است که جانشین او چینی باشد. اما این بانک ارزیابی‌های زیست محیطی و اثرات اجتماعی را در نظر دارد که وام دهندگان دولتی چین از آن چشم‌پوشی می‌کنند و همچنین با سایر بانک‌های چندملیتی بر روی زیرساخت‌های سازگار با آب و هوا و سایر پروژه‌های ارزشمند کار می‌کند. آشکارا، این یک بوتیک بانکی با استانداردهای چینی است که تا به امروز ۳۶.۴۳ میلیارد دلار در ۱۹۰ پروژه سرمایه‌گذاری کرده است.

جایگاه شیک بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت در پکن – با تونلی از نور، پرچم‌های ملی ۱۰۵ عضو در ورودی آن و یک «اتاق هیات مدیره» متصل به ویدئو که شایسته فیلم باند است – شهری از ملیت‌های مختلف است. یکی از مقامات بین‌المللی می‌گوید: «ممکن است قربانی موفقیت خودش باشد» که «بسیار افتضاح شبیه یک بانک جهانی کوچک، شامل بسیاری از کارمندان بانک جهانی است.» برای خرد کردن «پلنگ» برای اینکه نشان دهد می‌توان به چین در تغییر نظم چند جانبه اعتماد کرد، اولین موسسه جهانی چین، چیزی بیشتر از همین مساله است.

آقای جین شهرنشین و استاد دانشگاه می‌گوید بسیاری از دوستان آمریکایی سوال می‌کنند که چرا این بانک ایجاد شده است در حالی که چین به سادگی می‌توانست کمک مالی به موسسات مستقر را افزایش دهد. پاسخ او به این سوال منعکس کردن تجربیات متمایز توسعه آسیا و چین است. این با تفاوت‌های عملی شروع می‌شود: برای مثال، وام دهندگان دور در درک اینکه پروژه‌های زیرساختی در آسیای پررونق چقدر زود نتیجه خواهد داد، سریع نبودند.

نشانه‌هایی از پدرسالاری شنیده می‌شود. او به سطح تحصیلات نسبتا پایین در آسیا و خطرات تاخیر در پروژه‌های خوب اشاره می‌کند، اگر گروه‌های غیردولتی محلی – که حق اظهارنظر دارند - «توسط گروه بسیار کوچکی از مردم ربوده شوند که منافع بسیار محدود خود را بالاتر از منافع جامعه دنبال می‌کنند» چین معتقد است که یک اقتصاد بازار می‌تواند با یک «دولت بسیار قوی» همراه باشد. او دوباره می‌بیند که دولت‌های غربی اقتصادها را با قاطعیت بیشتری تنظیم می‌کنند تا با «قدرت بیش از حد سرمایه» مقابله کنند.

بیشتر از همه، چین می‌خواهد که خارجی‌ها توسعه و نظام سیاسی آن را تحسین کنند. او می‌گوید اگر چین «کمی به ارزش‌های جهانی حساس باشد» مشکل این نیست که همه کشورها با اصول اساسی موافقت می‌کنند. مشکل این است که برخی از کشورهای غربی برای انتقاد از چین و سایر کشورهای در حال توسعه، «معنی خاصی» را برای ارزش‌های جهانی و اصطلاحاتی مانند دموکراسی به کار می‌برند. او معتقد است که این امر چین را «بسیار ناراحت» می‌کند.

رییس بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت آسیا این مساله را که چین بخواهد پست‌های ارشد را در موسسات جهانی در اختیار داشته باشد «کاملا عادی» می‌داند. در پاسخ به این سوال که چین با چنین نفوذی چه خواهد کرد؟ او از تبدیل شدن به صدای کشورهای آسیایی که پیشتر مستعمره شده بودند صحبت می‌کند. سپس او جاه طلبی را توصیف می‌کند که ممکن است بیش از هر چیز دیگری تاسیس این بانک را توضیح دهد: پذیرش چین بر اساس شرایط خودش. «چه چیزی مهم است؟ این صرفا نمایش نیست. این به رسمیت شناخته شدن است... آیا قدر شما را می‌دانند؟ این کلید حل مساله است.»