چیکار کنیم بی دست و پا به نظر نرسیم؟

بی دست و پایی اجتماعی در بین روابط افراد در محل کار یا خانواده اتفاق می افتد. اما برخی افراد معنای بسیاری از رفتار ها را نمی دانند. در واقع خیلی از اشخاص هستند که با وجود رفتار های نادرست و اختلالات شخصیتی با آن ها زندگی می کنند. اختلالات روانی انواع مختلفی دارند و ممکن است در دوران کودکی ایجاد شود.

کد خبر: ۶۶۵۷۰۵

۱۴ شهريور ۱۴۰۱

به گزارش اقتصاد آنلاین؛ اگر در دوران کودکی این اختلالات درمان نشوند می تواند تا بزرگسالی هم ادامه داشته باشد. یکی از اختلالات معروف در دنیای روان شناسی اختلال اضطراب اجتماعی است. اختلال اضطراب اجتماعی دارای علائم مختلفی است. این علائم در افراد مختلف متفاوت است. در مقاله های قبل در ارتباط با اختلالات اضطراب اجتماعی صحبت کردیم. در ادامه می خواهیم ببینیم که چگونه با ترفندهای قابل اثبات دست از بی دست و پایی اجتماعی برداریم، چگونه است.

درمان های مختلف و بی دست و پایی اجتماعی

درمان ها نیز انواع مختلفی دارد. اضطراب و استرس یکی از اختلالات رایج در دنیای ما هستند. همه ما می دانیم که در زندگی ممکن است روزی دچار استرس یا اضطراب شویم. تا حدودی بخشی از این استرس و اضطراب طبیعی است. اما اگر ادامه پیدا کند می تواند زندگی ما را مختل کند. اضطراب و استرس اگر کنترل و درمان نشود می تواند جلوی موفقیت شما را در بخش های مختلف زندگی بگیرد. انواع مختلفی از اضطراب ها وجود دارد که برخی از آن ها را برای شما گفتیم. انواع درمان حمله اضطراب موضوع امروز ما است.

علائم خطرناکی که نشان می‌دهند یک نفر دچار بی دست و پایی اجتماعی است

واژه رفتار ضد اجتماعی امروزه زیاد مطرح می شود. وقتی از آن برای توصیف یک شخص یا فردی در مدرسه استفاده می کنید، معمولاً به این معنی است که آن‌ها مهارت های اجتماعی خوبی ندارند یا نمی دانند چگونه با افراد دیگر ارتباط برقرار کنند. اما رفتار ضد اجتماعی چیزی کاملاً متفاوت است. این نوع رفتار شامل قلدری و پرخاشگری است. بنابراین، چگونه می توان فهمید که فردی ضد اجتماعی است؟ در این‌جا چند علائم خطرناک وجود دارد که نشان می دهد فردی واقعاً ضد اجتماعی است.

در این زمینه بخوانید؛

افسردگی قابل درمان است؟ / چطور با افسردگی مقابله کنیم؟

چرا خودمونو دست کم می گیریم؟ + درمان

این عادت ها نوع شخصیت شما را لو می دهد

تفاوت بین رفتار بی دست و پایی اجتماعی و غیر اجتماعی چیست؟

درک معنای کلمه هنگام استفاده از آن مهم است. به عنوان مثال، در مورد کلمه “ضد اجتماعی” سردرگمی زیادی وجود دارد. اگر فردی از بودن در کنار دیگران اجتناب کند یا در محیط های اجتماعی بی دست و پا باشد، ممکن است به او برچسب «غیراجتماعی» داده شود. اما کلمه بهتر برای توصیف رفتار او «غیراجتماعی» است. این به این دلیل است که غیر اجتماعی و ضد اجتماعی مترادف نیستند. وقتی فردی رفتار ضد اجتماعی از خود نشان می دهد، معنای کاملاً متفاوتی دارد. در اینجا معنای کلمات: غیر اجتماعی و ضد اجتماعی است.

رفتار غیر اجتماعی و بی دست و پایی اجتماعی

این بدان معناست که فرد با اضطراب های اجتماعی و ترس از دوست نداشتن دیگران دست و پنجه نرم می کند. ممکن است آن‌ها را نامگذاری کرده باشند یا نگران باشند که وقتی در اطراف مردم هستند کار اشتباهی بگویند یا انجام دهند.

رفتار ضد اجتماعی

افرادی که رفتار ضد اجتماعی از خود نشان می دهند ممکن است رفتار ضد اجتماعی عمومی را به صورت رفتار پرخاشگرانه آشکار یا رفتار ضداجتماعی خصوصی نشان دهند که در آن رفتارهای ضداجتماعی خود را در عمل خلاف قوانین یا قانون نشان می دهند.

بی اعتنایی به حق و باطل و بی دست و پایی اجتماعی

اکثر مردم سعی می کنند از قانون پیروی کنند تا دچار مشکل نشوند. رانندگی بیش از حد مجاز ممکن است به همان اندازه خطرناک باشد که در زندگی شما از بیش از حد از قانون پیروی کنید. اما افرادی که رفتار ضد اجتماعی دارند، با این فرض که قوانین در مورد آن‌ها اعمال نمی شود، دیدگاه عجیبی نسبت به قانون دارند.

دروغگویی به نفع خود و بی دست و پایی اجتماعی

یکی دیگر از علائم خطرناک برای آگاهی از فردی با رفتار ضد اجتماعی دروغ گفتن است. آن‌ها می توانند در دروغ های خود بسیار قانع کننده باشند، تا جایی که مردم آن‌ها را باور کنند. حتی اگر دستگیر شوند، در مورد دروغ های خود دروغ می گویند تا مردم را گیج کنند. آن‌ها ممکن است انگشت اتهام را به سمت کسانی که آن‌ها را متهم می کنند نشانه بگیرند، حتی آن‌ها را به دروغگویی متهم کنند.

تکبر و بی دست و پایی اجتماعی

یکی دیگر از علائم خطرناکی که جز عوامل ضد اجتماعی است، تمایل به رفتار متکبرانه نسبت به افراد دیگر است. آن‌ها احساس می‌کنند که از دیگران برتری دارند که از تحقیر، قلدری و سایر رفتارهای ترسناک استفاده می‌کنند تا نشان دهند که از شما بهتر هستند. آن‌ها انتظار دارند مردم در صف قرار بگیرند و آن‌چه را که می خواهند انجام دهند. اگر کاری را که آن‌ها می خواهند انجام ندهید، عصبانی و گاهی خشن می شوند. آن‌ها رفتار خود را توجیه می کنند و هیچ توجهی به تأثیر اعمالشان بر دیگران ندارند.

رفتار پرخطر

رفتار بی دست و پایی اجتماعی در ریسک پذیری نشان داده می شود که ممکن است دیگران را در معرض خطر قرار دهد. این افراد مستعد سوء مصرف مواد مخدر و الکل، رابطه جنسی ناایمن و سرگرمی های خطرناک هستند. آن‌ها همچنین توجه کمی به سلامت خود و دیگران دارند. آن‌ها ممکن است هر کسی را که ریسک پذیری، توسل به قلدری یا تهدید را در صورت تلاش کسی برای مداخله به چالش می کشد، تحقیر کنند. هر چند وقت یکبار، آن‌ها تصمیم می گیرند که اگر خطری را که برای آن‌ها مهم است تهدید کند، بیشتر از آن چیزی است که می خواهند بپذیرند. آن‌ها ممکن است از رفتار مخاطره آمیز عقب نشینی کنند.

چگونه با ترفندهای قابل اثبات دست از بی دست و پایی اجتماعی برداریم؟

همه ما این کار را انجام دادیم – شوخی کردیم که خنده‌دار نبود، سکوتی ناخوشایند را به جای گذاشت، کاری از نظر اجتماعی ناجور انجام دادیم. بالاخره همه ما یک شخص تماماً اجتماعی کاریزماتیک به دنیا نیامدیم. در یک نقطه، شما باید تمام آن بی دست و پایی اجتماعی را از بین ببرید. اما برخی از افراد نمی توانند از این احساس ناخوشایندی عبور کنند. شاید شما اضطراب اجتماعی دارید. شما یک درون گرا هستید و ترجیح می دهید تا حد زیادی در تعاملات اجتماعی خود را خسته نکنید. شاید شما یک گوشه نشین هستید و هرگز مرز تعیین شده خود را ترک نمی کنید.

نکته

به هر دلیلی، شما فقط نمی توانید بفهمید که چگونه آن تعاملات اجتماعی را هدایت کنید. نترسید، زیرا ما فهرستی از راه‌های جلوگیری از بی دست و پایی اجتماعی کردیم.

بررسی دقیق خود را متوقف کنید

وقتی از خود مطمئن نیستید، نسبت به هر کار کوچکی که انجام می دهید بیش از حد انتقاد می کنید. این تقریباً در مورد هر موقعیتی صدق می کند. اما در هیچ کجا واضح تر از زمانی که سعی می کنید اجتماعی باشید نیست. وسواس بیش از حد در مورد ناهنجاری‌های خود می‌تواند به تلاش‌های شما برای خونسردی، آرامش و جلوگیری از بی دست و پایی اجتماعی در آینده آسیب برساند.

نکته

این غیر منطقی به نظر می رسد، اما بهترین راه برای رشد در معاشرت و جلوگیری از بی دست و پایی اجتماعی این است که اینقدر به این فکر نکنید که چگونه از ناهنجاری اجتناب کنید. بیش از حد متشنج بودن و نگرانی در مورد جزئیات کوچک نحوه عملکرد خود، اوضاع را بدتر می کند.

خود را مجبور کنید که اجتماعی باشید

این یکی مانند ریختن بنزین روی آتش به نظر می رسد. اما هیچ راه بهتری برای یادگیری نشانه های اجتماعی از پرتاب خود در انبوه این مشکلات وجود ندارد. مغز انسان در کشف جزئیات و نشانه های بسیار ریز بسیار عالی است. اما برای یادگیری آنهاغ به زمان و قرار گیری در معرض این نشانه ها نیاز دارد.

نکته ای در ارتباط با این زمینه

به نوعی، جلوگیری از بی دست و پایی اجتماعی مانند رشد حافظه عضلانی است. تمرین به صورت بارها و بارها، علی‌رغم اینکه مشکلات ناشی از آن را از بین می بربد، روشی است که تقریباً هر کاری را یاد می‌گیرید. به یک مهمانی بروید، کسی را به شام ​​دعوت کنید یا راه دیگری برای صحبت با مردم پیدا کنید.

به یاد داشته باشید: همه به شما خیره نمی شوند

وقتی از خودتان مطمئن نیستید، به راحتی می توانید احساس کنید که همه در حال انجام هر کار کوچکی هستند که شما انجام می دهید. حقیقت دقیقا برعکس است! بیشتر مردم به نحوه رفتارشان اهمیت می‌دهند تا اینکه شما چطور با ظاهرتان سر می کنید. همه در موقعیتی مشابه شما هستند. اگر احساس بی دست و پایی اجتماعی دارید، به احتمال زیاد هیچ کس از درون به شما نمی خندد، آن‌ها همان ناراحتی را احساس می کنند که شما دارید.

برای جلوگیری از بی دست و پایی اجتماعی یاد بگیرید که بخندید

حتی با اعتماد به نفس ترین افراد نظرات یا شوخی های ناراحت کننده ای انجام می دهند. هیچ کس در مکالمه از سکوت های ناخوشایند در امان نیست. تفاوت بین فردی که از نظر اجتماعی بی دست و پا است و کسی که به نظر می رسد در هر مکالمه ای که در آن حضور دارد تسلط دارد این است که چگونه با لحظات بد برخورد می کند.

خندیدن و ادامه دادن به آن بهترین راه برای جلوگیری از ناهنجاری است. این که فکر می کنید چقدر احمق به نظر می رسید به هیچ چیز کمک نمی کند و در واقع فقط به وضعیت بدتر کمک می کند. پس اگر شوخی شما خنده دار نبود چه؟ آن را کنار بگذارید و موضوع را عوض کنید.

بیشتر گوش کنید، کمتر صحبت کنید

این ممکن است شبیه نقل قولی به نظر برسد در یک مکالمه عادی پیدا کنید، اما توصیه خوبی است. افرادی که در موقعیت‌های اجتماعی احساس ناراحتی می‌کنند، در تلاش برای پنهان میزان ناراحتی خود، بیش از حد صحبت می‌کنند. این واضح ترین راه برای آشکار کردن بی دست و پایی اجتماعی است.

اجازه دهید طرف مقابل در یک مکالمه رهبری کند. هر زمان که حرف مرتبطی برای گفتن دارید با نظرات خود مداخله کنید. اما درباره آن‌ها صحبت نکنید. به هر حال، توجه نیمی از یک مکالمه است، و اگر تمرکز خود را به توجه به دیگران تغییر دهید، به طور خودکار یک مکالمه گر بهتر خواهید شد.

افکار نهایی

بی دست و پایی اجتماعی کمتر ارتباط زیادی با اعتماد به نفس دارد، این چیزی نیست که فقط یک روز به طور جادویی با آن بیدار شوید. این بدان معناست که خبر بد این است که شما یک شخص کاملا متین و کاریزماتیک نخواهید بود. خبر خوب این است که هر کسی، مهم نیست که چقدر “عجیب” یا ناخوشایند در جمع باشد، می تواند با سخت کوشی و صبر بر این مشکل غلبه کند.