با نگاهی به تعاریف استانداردهای جهانی؛

پراید خودروی اقتصادی نیست!

بحث آزادسازی واردات خودرو مدتی است در بازار و صنعت خودروی کشور داغ شده و شنیده ها حاکی از این است که به زودی شاهد انتشار این آئین نامه و دستورالعمل اجرایی آن خواهیم بود. امید قالیباف، مشاور وزیر صمت هم امروز سه شنبه یکم شهریور در نشستی خبری حاضر شد و اعلام کرد که ظرف چند روز آینده این آئین نامه منتشر خواهد شد.

کد خبر: ۶۶۲۷۰۳

۰۱ شهريور ۱۴۰۱

اقتصادآنلاین ـ پرهام کریمی؛‌ در کنار تمام صحبت ها و شایعات در خصوص واردات خودرو موضوع مهمی که بارها از سوی مسئولین وزارت صمت مطرح شد و همچنان بر آن تاکید می شود واردات خودروی اقتصادی و زیر ۱۰ هزار دلار است.  افرادی همچون منوچهر منطقی، معاون صنایع حمل و نقل وزارت صمت هدف اصلی از واردات را دهک های کم درآمد جامعه عنوان کردند.

اما مهدی دادفر در گفت و گو با اقتصادآنلاین پیشتر گفته بود که خودروهای مدنظر وزارت صمت به هیچ عنوان اقتصادی نیست و خودروی اقتصادی را اینگونه تعریف کرد: خودروی اقتصادی به این معناست که با ذخیره یک سال حقوق متوسط افراد جامعه، بتوان خودرو را خریداری کرد. حالا اگر حتی تعرفه واردات، عوارض، مالیات و قانون چهار اسقاط خودرو با واردات هر دستگاه خودرو را در نظر نگیریم، بازهم خودروی ۱۰ هزار دلاری در کشور ۳۰۰ میلیون تومان قیمت می خورد که با تعریف خودروی اقتصادی همخوانی ندارد.

اما خودروی اقتصادی در مفهوم جهانی چیست و چه ویژگی هایی دارد؟

خودروی اقتصادی خودرویی است که برای خرید و بهره برداری با هزینه و قیمت کم طراحی شده است. خودروهای اقتصادی معمولا کوچک و ارزان قیمت هستند. طراحان خودروهای اقتصادی به دلیل محدودیت های طراحی سختگیرانه مجبور به استفاده از راهکار های خلاقانه هستند. نکته جالب توجه این است که بسیاری از نوآوری ها در طراحی خودروهای لوکس و حتی مسابقه ای، ابتدا برای خودروهای اقتصادی مانند فورد مدل T و آستین مینی توسعه یافتند. گوردون موری، طراح فرمول ۱ و مکلارن F1، هنگام طراحی ماشین شهری جدید و اقتصادی خود گفت: ساخت یک ماشین برای فروش به قیمت 6 هزار پوند و طراحی آن برای تولید با حجم بالا، جایی که شما همه قوانین را دارید کار بسیار دشواری است. مسائل مربوط به کیفیت تحت کنترل صد برابر دشوارتر از طراحی مکلارن F1 یا حتی یک ماشین مسابقه است. مطمئناً این بزرگترین چالشی است که من تا به حال از نقطه نظر طراحی داشته ام.

تعریف دقیق اینکه چه چیزی یک خودروی اقتصادی را تشکیل می دهد، بر اساس شرایط حاکم در آن زمان، مانند قیمت سوخت مصرفی، درآمد قابل تصرف خریداران و آداب فرهنگی است که با زمان و مکان متفاوت است. در هر دهه مفروض، عموماً اجماع جهانی تقریبی در مورد آنچه که حداقل الزامات لازم برای یک خودروی بزرگراهی را تشکیل می‌دهد، وجود داشته است که اقتصادی‌ترین خودروی ممکن را تشکیل می‌دهد. با این حال، اینکه آیا این اجماع می تواند موجب موفقیت تجاری برندهای خودروی اقتصادی در هر کشوری باشد به فرهنگ محلی بستگی دارد. بنابراین در هر دهه مفروض، هر کشوری یک اجماع ملی تقریبی در مورد حداقل الزامات لازم برای کم‌هزینه‌ترین خودرویی که نامطلوب نبود، یعنی مقداری تقاضای بازار از نظر تجاری جذاب داشته باشد، داشته است و آن را به یک تجارت اصلی تبدیل کرده است. باید به این موضوع توجه داشت که خودرو در بسیاری از کشورها در زمان‌های مختلف، جریان اصلی اقتصاد بوده است.

آیا نوع طراحی بدنه، موتور و سایر اجزا بر اقتصادی بودن یک خودرو تاثیر دارند؟

توکلی لاهیجانی، مدیرکل دفتر صنایع حمل و نقل وزارت صمت در نشستی توضیح داد که با پیشرفت علم طراحی، خودروها به سمت اقتصادی شدن و کاهش هزینه ها حتی از طریق طراحی بدنه حرکت کرده اند. وی گفت: خودروهای اقتصادی همچون پراید و پژو که در کشور ما مشهور هستند با علم نوین طراحی خودروهای اقتصادی کاملا تناقض دارند. به عنوان مثال طراحی بدنه این خودروها در کشور به گونه ایست که موجب دور ریز حجم زیادی از ورق فولاد استفاده شده برای ساخت اجزایی چون گلگیر می شود در حالیکه در دنیا با طراحی های خاصی، دور ریز را به حداقل می رسانند.

مصرف سوخت هم از عواملی است که خودروی اقتصادی را تحت تاثیر قرار می دهد. عوامل طراحی خودرو که بر مصرف سوخت تاثیر می گذارند عبارتند از: اندازه و شکل بدنه و وزن خودرو، اندازه. استانداردهای انتشار اگزوز و سایر محدودیت های عملی، سودمندی کمی چنین مطالعات تغییر پارامتر را محدود می کند که در آن روابط اساسی بین راندمان موتور و تاثیر آن بر دود های آلاینده اگزوز بررسی می شود. نتیجه‌گیری می‌شود که محدودیت‌های انتشار مهم هستند و می‌توانند اثربخشی برخی تغییرات طراحی را برای بهبود مصرف سوخت محدود کنند. با فناوری کنونی، می توان نشان داد که استانداردهای دقیق آلایندگی اگزوز باعث کاهش مصرف سوخت بیشتر از آن می شود که با تغییرات طراحی خودرو که به طور جدی بسیاری از ارزش های درک شده مشتری مانند ظرفیت مفید، قابلیت رانندگی و قابلیت شتاب را کاهش نمی دهد، بهبود یابد.