قابلیت های کاربردی دنیای رمزارز؛

چگونه از طریق ارزهای دیجیتال سرمایه جمع آوری کنیم؟

هنگامی که یک کسب و کار به مرحله خاصی از توسعه می رسد، به دنبال جمع آوری سرمایه است تا بتواند علاوه بر تضمین امنیت مالی خود، سرمایه مرحله بعدی توسعه را هم تامین کند. این مرحله زمانی اتفاق می‌افتد که شرکت‌ها برای رشد سریع تر در مقایسه با آنچه در حال حاضر هستند، به سرمایه بیشتری نیاز دارند.

کد خبر: ۶۶۰۱۱۰

۲۲ مرداد ۱۴۰۱

اقتصاد آنلاین - حسین عسکری؛ کسب‌وکارهای رمزنگاری نسبت به بقیه کسب و کارها گزینه‌های بیشتری برای تامین مالی در اختیار دارند.

با این حال، اگر استارت‌آپ خیلی زود یا خیلی دیر در مرحله توسعه باشد، ممکن است برای هیچ یک از روش‌های سنتی جمع‌آوری سرمایه مانند عرضه اولیه عمومی و تضمین وام بانکی واجد شرایط نباشد.

فضای کریپتو و بلاک چین رویکردهای جدیدی را برای جمع آوری سرمایه ارائه می کند که در گذشته امکان پذیر نبوده است.

بنابراین جذب سرمایه در کریپتو دقیقا چیست؟ چگونه شرکت ها می توانند از این انقلاب فین تک بهره ببرند؟ جذب سرمایه در کریپتو چه تفاوتی با رویکردهای سنتی جذب سرمایه دارد؟

قبل از پرداختن به موضوع اصلی، بیایید رویکردهای سنتی جذب سرمایه را پوشش دهیم: تأمین مالی سرمایه گذاری خطرپذیر و سرمایه گذاران فرشته.

سپس به نحوه عملکرد عرضه اولیه عمومی (IPO) در مقابل جذب سرمایه ارزهای دیجیتال و عرضه اولیه توکن (ICO) می پردازیم و پیشنهادات مبادله اولیه (IEO)، پیشنهادات اولیه DEX (IDO) و پیشنهادات توکن امنیتی (STO) را پوشش می دهیم.

سرمایه گذاری مخاطره آمیز و سرمایه گذاران فرشته:

جمع آوری وجوه به روش های سنتی

اگر شرکتی در نقطه ای به دنبال افزایش سرمایه باشد، صاحبان آن ممکن است بخواهند به شرکت های سرمایه گذاری خطرپذیر نگاه کنند. در اصل، یک صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر شامل گروهی از سرمایه گذاران است که پول خود را جمع می کنند و و آنها روی استارتاپ های مختلف پخش می کنند.

این شرکت‌ها با ارسال یک دفترچه، که یک سند رسمی است و در SEC ثبت شده است، سرمایه‌گذاران بالقوه را پیدا می‌کنند و مزایا و خطرات این سرمایه‌گذاری را شرح می‌دهد.

اگر سرمایه گذاران به پروژه ای ابراز علاقه کنند، متعهد به تامین مالی آن می شوند.

مدیران صندوق، بسیاری از طرح های تجاری را بررسی می کنند تا پروژه هایی را بیابند که معتقدند بهترین بازده را به همراه خواهند داشت.

در ازای تامین مالی، چیزی که آنها می خواهند سهام است (یعنی سهام در شرکت شما) تا بتوانند با سود سریع از آن خارج شوند.

به عنوان یک مالک شرکت، درک این نکته مهم است که یک صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر کوتاه مدت است. این شرکت‌ها می‌خواهند سود سریعی به دست آورند.

خبر خوب: اگر سرمایه گذاران خطرپذیر تامین مالی یک کسب و کار را بر عهده بگیرند، به این معنی است که حداقل روی کاغذ مالکان شرکت مطمئن هستند که ارزش کسب و کارشان به سرعت افزایش خواهد یافت. خبر بد این است که ممکن است شرکت مجبور شود بخشی از تجارت خود را کنار بگذارد.

در مقابل، سرمایه گذاران فرشته معمولاً افراد بسیار مرفهی هستند که در مراحل اولیه یک تجارت سرمایه گذاری می کنند. تمرکز سرمایه گذاری آنها بیشتر بر روی کارآفرینان و چشم انداز آنها متمرکز است تا بر سلامت کسب و کار. به جای اینکه به دنبال خروجی سریع باشند، انگیزه آنها برای تأمین مالی، کسب درآمد است.

رویکردهای مختلف برای جذب سرمایه ارزهای دیجیتال

در سال 2017، جمع آوری کمک های مالی در فضای کریپتو بشدت رشد کرد. بسیاری از تحلیلگران و شرکت کنندگان آن را به عنوان نقطه عطف ICO یاد می کنند. هزاران پروژه با ICO ها اجرا شدند.

اما اکثر آنها، در کمال تعجب، با شکست فاجعه باری مواجه شدند.

با این حال، تعداد انگشت شماری از آنها به موفقیت رسیدند. برای بسیاری از تحلیلگران، نقطه عطف ICO همه نشانه های رونق دات کام را داشت، زمانی که گمانه زنی های بیش از حد باعث ایجاد حباب عظیمی در اواخر دهه 1990 شد و باعث شکست بسیاری از شرکت های آنلاین جدید شد.

کارشناسان در سال 2017 برای یک حباب دات کام مشابه آماده بودند، اما هرگز اتفاق نیفتاد.

شور و شوق ICO منجر به تولد چندین شکل دیگر از تامین مالی ارزهای دیجیتال شد. اینها شامل STOها، IEOها و آخرین اما نه کم اهمیت ترین، IDOها هستند. بیایید در زیر به تفصیل هر کدام را بررسی کنیم.

عرضه اولیه توکن ICO

معادل عرضه عمومی اولیه (IPO) در صنعت ارزهای دیجیتال، عرضه اولیه توکن (ICO) است. ICO روشی برای جمع آوری سرمایه برای شرکتی است که می خواهد اپلیکیشن، توکن یا سرویس جدیدی بسازد.

بیایید ابتدا کارهایی را که یک ICO انجام می دهد پوشش دهیم و سپس به تفاوت های مهم بپردازیم.

مهم‌ترین ابزار جمع‌آوری سرمایه برای استارت‌آپ‌های بلاک چین و ارزهای دیجیتال، وایت پیپر است که می‌توان گفت مهم‌ترین سند بازاریابی است که افراد را به سرمایه‌گذاری در شرکتشان دعوت می‌کند.

در حالی که بروشورها و سایر موارد بازاریابی ممکن است شامل موارد فروش آشکار باشد، یک وایت پیپر برای متقاعد کردن و ارائه شواهد واقعی و فنی مبنی بر برتری یک سرویس خاص نسبت به حل یک مشکل تجاری خاص است.

وایت پیپر جزئیات مهمی مانند میزان بودجه مورد نیاز، نقشه راه با جدول زمانی سه ماهه، توکنومیک کسب و کار (توزیع توکن، از جمله درصد توکن هایی که در دسترس عموم قرار خواهد گرفت در مقابل درصدی که بنیانگذاران قصد دارند نگه دارند) و جزئیات را ارائه می دهد.

مراحل راه اندازی ICO خودتان

در اینجا یک مرور کلی از فرآیند جمع آوری کمک مالی برای راه اندازی یک ICO موفق وجود دارد:

1. تأیید کنید که پروژه واقعاً به یک ICO نیاز دارد یا اینکه ICO بهترین رویکرد برای تأمین مالی کسب و کار آنها است.

ICO برای هر شرکتی مناسب نیست. حتی اگر راه اندازی یک ICO ساده تر از IPO سنتی باشد، نباید به عنوان راهی برای دور زدن مقررات سختگیرانه پیرامون آن تلقی شود.

نگرانی اصلی برای هر شرکتی که میخواهد ICO خود را راه اندازی کند، باید این باشد که آیا توکن آنها کاربرد واقعی دارد یا خیر. با این حال، اگر فقط به منظور تسهیل فروش باشد و این تنها هدف آن باشد، قطعا ICO راه حل اساسی نیست. اما، اگر توکن تجاری دارای یک مورد استفاده واقعی باشد، کسب و کار باید به مرحله 2 ادامه دهد.

2. یک تیم را دور هم جمع کنید. اگر توکن مورد استفاده واقعی دارد، وقت آن است که متخصصان را بیاورید. روی همه چیز از توسعه محصول گرفته تا بازاریابی آن باید کاری انجام داد.

تیم ممکن است شامل مشاوران باشد یا نباشد.

صرف نظر از این، مشاوران باید تجربه راه اندازی ICO های موفق را داشته باشند.

پروژه‌های رمزنگاری زیادی وجود دارند که بدون مشاور راه‌اندازی می‌شوند، اما برای پروژه‌های بزرگ‌تر غیرمعمول است که هیچ مشاوری در هیئت مدیره خود نداشته باشند.

3. هرگونه مقررات مربوط به اجرای ICO در کشور مورد نظر را بررسی کنید. برخی از کشورها مقررات سختگیرانه ای در مورد طبقه بندی اوراق بهادار سرمایه گذاری دارند. کشورهای دیگر مانند چین ICO را کاملاً ممنوع کرده اند. کاربران باید مطمئن شوند که برای نظارت،ساز و کاری کاملاً مشخص وجود دارد. این تضمین می کند که مسیر پیش رو با هیچ مانع قانونی یا فنی مختل نمی شود.

4. نقشه راه پروژه را تهیه کنید. نقشه راه پروژه به سرمایه گذاران بالقوه جدول زمانی می دهد. این به این معنی است که آنها با پیشرفت پروژه احساس پیشرفت و انتظاراتی را دریافت می کنند. تا زمانی که تیم بتواند به نقاط عطف تعیین شده دست یابد، اعتماد سرمایه گذار باید بالا بماند. مطمئناً، این برای تأمین مالی مفید است.

5. وایت پیپر را بنویسید و رها کنید. وایت پیپر منتشر شده توسط رقبا را بررسی کنید. این شامل مرور مقالات موفق - و همچنین کمتر موفق ICO - برای درک آنچه در یک مقاله خوب است.

هدف از وایت پیپر القا و ایجاد اعتماد در سرمایه گذاران است. به همین دلیل باید شامل این باشد که پروژه در مورد چه چیزی است و چه مشکلاتی را حل می کند. کاربران همچنین باید ذکر کنند که چرا تیم به طور منحصر به فردی برای حل آنها واجد شرایط است.

در نهایت، جزئیاتی را ذکر کنید که سرمایه گذار بالقوه را برای حمایت از پروژه ترغیب می کند.

6. ایجاد وبسایت. داشتن یک وب سایت برای هر پروژه کریپتو ضروری است. سایت پایگاه تبلیغاتی است. اینجا جایی است که هر سرمایه‌گذار بالقوه می‌تواند در مورد پروژه اطلاعات کسب کند و وایت پیپر را بخواند. ساختن و ترویج جامعه نیز راه درازی خواهد داشت. کاربران می‌توانند با اینفلوئنسرهای کریپتو ارتباط برقرار کنند تا ببینند آیا علاقه‌مند به تبلیغ این پروژه هستند یا خیر. در نهایت، بسیار مهم است که پروژه را در فهرست ICO قرار دهید. بسیاری از سرمایه گذاران جدی این فهرست ها را اغلب برای یافتن پروژه هایی که ممکن است بخواهند از آنها حمایت کنند، بررسی می کنند.

7. یک مدل فروش توکن انتخاب کنید. چندین مدل از حراج هلندی تا حراجی با سقف یا بدون سقف و با نرخ های ثابت موجود است. کاربران حتی می توانند یک مدل ترکیبی را در نظر بگیرند. ICO همچنین ممکن است به مراحل مختلفی تقسیم شود. حتی قبل از باز شدن ICO برای عموم، ممکن است پیش فروش یا فروش خصوصی وجود داشته باشد. اطمینان حاصل کنید که مدل فروش توکن برای سرمایه گذاران و اعضای جامعه دوستانه است. واکنش شدید جامعه به دلیل ناعادلانه درک شده می تواند یک پروژه را در ابتدای راه ویران کند.

8. یک قرارداد هوشمند درست کنید و شروع به ضرب توکن کنید. جزئیات پروژه باید در ابتدای کار شامل بلاک چینی باشد که پروژه قرار است بر اساس آن ساخته شود. به طور سنتی، اکثر پروژه ها بر روی بلاک چین اتریوم زیست می کنند، زیرا این اولین پروژه ای بود که قراردادهای هوشمند را پیاده سازی کرد. با این حال، امروزه بسیاری از رقبا با توان عملیاتی سریع‌تر و معماری‌های فنی متفاوت در حال ظهور هستند.

برای کاربران مهم است که توسعه دهنده ای را استخدام کنند که بتواند قرارداد هوشمند آنها را بررسی کند. توسعه دهنده می تواند مطمئن شود که در برابر هر گونه سوء استفاده آسیب پذیر نیست. به این ترتیب، زمانی که تاریخ راه اندازی فرا می رسد، هیچ مشکل پیش بینی نشده ای وجود ندارد که بتواند ICO را آزار دهد.

9. ICO را راه اندازی کنید. این مرحله آخر پایان فرآیند جمع آوری کمک های مالی است. پس از راه اندازی ICO، بسیاری از موارد به این بستگی دارد که آیا پروژه به اهداف جمع آوری کمک های مالی خود می رسد یا خیر. در صورت انجام، تمرکز خود را بر تقویت جامعه و بهبود پروژه ادامه دهید. برنامه های آینده را مرور کنید. بقیه در جای خود قرار می گیرند.

برای کمپین واقعی ICO، هر سرمایه‌گذار بالقوه می‌تواند توکن‌هایی را با ارز فیات یا یک ارز دیجیتال از پیش تعیین‌شده خریداری کند. کاربران می توانند توکن را به عنوان سهمی از شرکت در نظر بگیرند. در مقابل، برای یک کمپین IPO، یک شرکت خصوصی تصمیم می گیرد که چه زمانی سهام عمومی شود. با این حال، برای اینکه یک شرکت واجد شرایط IPO باشد، باید بسیاری از شرایط سختگیرانه را برآورده کند.

علاوه بر این، یک IPO همچنین نیاز به حسابرسی شخص ثالث دارد تا اطمینان حاصل شود که تمام فعالیت های مالی انجام شده توسط شرکت مطابق با قانون است. این امر از سرمایه گذار محافظت می کند و در نتیجه اعتماد به شهرت پروژه را افزایش می دهد.

همانطور که در جدول نشان داده شده است، راه‌اندازی یک ICO می‌تواند یک فرآیند ساده باشد و به دلیل محدودیت کمتری برای ورود در مقایسه با IPOها، هر توسعه‌دهنده بلاک چین با ارز دیجیتال می‌تواند راه‌اندازی کند. در نهایت، صاحبان پروژه می توانند یک ICO سریع را حتی در عرض چند روز راه اندازی کنند.

با در نظر گرفتن این نکات، قابل درک است که در پایان تب ICO ها در سال 2017 چه چیزی به ثمر نشست. مشخص شد که اکثر هزاران پروژه ای که به عنوان "بهترین چیز بعدی" بودند، اساساً پروژه هایی با برنامه ریزی ضعیف بوده اند.

قالی‌کشی یا rug pulls (قالی‌کشی زمانی است که یک تیم پروژه عمداً با متقاعد کردن سرمایه‌گذاران به خرید، یک طرح پامپ و دامپ را اجرا می‌کند، در نتیجه قبل از اینکه تیم، دارایی‌های خود را به بازار عرضه کند، قیمت را به سرعت افزایش می‌دهد و سپس قیمت‌ به سرعت سقوط می‌کند.

عرضه اولیه در صرافی IEO

یک IEO مانند یک ICO است، با این تفاوت که کل صدور از طریق صرافی‌های ارزهای دیجیتال منتخب انجام می‌شود.

صاحب پروژه آسوده خاطر می‌شود زیرا می‌داند که توکن آنها برای هر سرمایه‌گذاری که به صرافی دسترسی داشته باشد در دسترس خواهد بود.

اگر یک صرافی معتبر و تثبیت شده باشد، پشتوانه های صرافی می تواند به سرمایه گذاران اطمینان دهد که وجوه آنها محافظت می شود.

مبادله هزینه بالای مدیریت مستقیم توکن ها توسط صرافی است. این شامل پرداخت هزینه لیست برای توکن و همچنین واگذاری درصدی از فروش توکن است. در اصل، صرافی شهرت خود را برای سود مالی به پروژه قرض می دهد.

این وضعیت با زمانی که یک صرافی ارز دیجیتال، انتخاب می کند توکن پروژه را فهرست کند، متفاوت است. بر اساس شرایط خود صرافی، یک صرافی ممکن است یک توکن را زمانی فهرست کند که به طور مستقل پروژه را دارای ارزش فهرست شدن بداند.

عرضه اولیه در صرافی های غیر متمرکز IDO

DEX یک صرافی غیرمتمرکز است. DEX ها به عنوان بازارسازان خودکار کار می کنند. آنها برای اجرای نقل و انتقالات وجوه به قراردادهای هوشمند متکی هستند و در نتیجه نیاز به شخص ثالث را از بین می برند.

انطباق با  KYC(احراز هویت) و AML (قوانین ضد پول شویی)نیز لازم نیست. اگرچه ممکن است بعداً وقتی که قانونی تصویب شد، آنها هم شامل قوانین سختگیرانه شوند.

تنها چیزی که هر کسی برای شرکت در این نوع عرضه اولیه IDO)) نیاز دارد یک آدرس کیف پول دیجیتال برای دریافت توکن مورد نظر است.

خطرات مربوط به قانون گذاری

مانند هر صنعت نوپای دیگری، کاربران باید از قوانین مربوط به ico ها مطلع باشند.از آنجایی که آژانس‌های نظارتی در کشورهای مختلف، ارزهای دیجیتال و دارایی‌های رمزنگاری شده را به لحاظ قانونی متفاوت طبقه‌بندی می‌کنند، بهتر است کاربران پیامدهای قانونی راه‌اندازی یک ICO را در حوزه قضایی مربوطه خود بررسی کنند. این به صاحبان پروژه و همچنین سرمایه گذاران اطمینان را می دهد که پروژه های آنها بعداً با مشکلات قانونی روبرو نخواهند شد.

در همین رابطه مجموعه ای از قوانین جدید جرایم مالی در سراسر جهان به اجرا درآمده است که قصد دارد شکاف های موجود در چارچوب های نظارتی و مبارزه با تهدیدات پولشویی را برطرف کند.

پول شویی روشی است که مبالغ هنگفتی از پول به دست آمده از فعالیت های مجرمانه مانند قاچاق مواد مخدر را به وجوه قانونی تبدیل می کند.

برای جلوگیری از خطرات پولشویی، قوانین مبارزه با پولشویی در برخی کشورها وضع شده است، در حالی که در برخی دیگر اقدامات سختگیرانه تری وضع شده است.

سیاست‌های AML (قوانین ضد پول شویی)توسط تنظیم‌کننده‌ها وضع می‌شوند تا مجرمان را از سیستم مالی دور نگه دارند.

آینده تامین مالی از طریق ارزهای دیجیتال

از آنجایی که ارزهای دیجیتال و فناوری بلاک چین جزو صنایع آینده دار جهان هستند، چشم سرمایه گذارن سنتی را به خود جلب کرده اند.

همانطور که گفته شد، برخی مقررات ممکن است چیز خوبی باشد، زیرا این بازار مملو از کلاهبرداری ها و پروژه های با کیفیت پایین است.حمایت از سرمایه گذاران و ثبات بیشتر از طریق مقررات ممکن است چیز بدی نباشد.

از زمان ظهور ICOها، نوآوری های رمزنگاری در مدت کوتاهی راه طولانی خود را پیموده اند. IEOها، IDOها دیگر نوآوری‌های جمع‌آوری سرمایه هستند، و در مقایسه با سایر رویکردهای جدید مانند ICO به سرعت محبوبیت خود را پیدا می‌کنند.

چه فناوری‌های جدید جذب سرمایه در آینده پدیدار خواهد شد؟