بررسی وضعیت بیمه مبتلایان به اوتیسم؛

بیمه ها از حمایت اوتیسمی ها گریزان هستند

بر مبنای آمار وزارت بهداشت جهانی نرخ شیوع اوتیسم در جهان ۱۰ درصد افزایش یافته و به ازای هر ۵۴ کودک، یک نفر به «خوددرماندگی» که یک اختلال عصبی رشدی با شاخص‌های نقص در ارتباط اجتماعی و درک شناختی است مبتلا می‌شود. بر همین اساس یک درصد از مردم جهان دارای اوتیسم هستند. همچنین برمبنای سخنان مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران و تحقیقات در فروردین ماه سال جاری، این تعداد در ایران در حدود ۳۰ هزار نفر گزارش شده است که تنها نیمی از آنها تحت پوشش سازمان بهزیستی هستن و عملا عده زیادی از آنها با مشکلات عدیده‌ای در زمینه پوشش خدمات بیمه‌ای روبرو هستند.

کد خبر: ۶۴۲۵۱۷

۱۸ خرداد ۱۴۰۱

اقتصاد آنلاین - پانیذ رحیمی؛ مطابق با قانون حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت مصوب سال ۱۳۹۷، معلول شخصی است که با تایید کمیسیون پزشکی _ توان بخشی تعیین نوع و شدت سازمان بهزیستی کشور با انواع معلولیت‌ها در اثر اختلال و آسیب جسمی، حسی (بینایی و شنوایی)، ذهنی، روانی و یا توام، با محدودیت قابل توجه و مستمر در فعالیت‌های روزمره زندگی و مشارکت اجتماعی مواجه است.

بر این اساس وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مکلف است پوشش بیمه سلامت افراد دارای معلولیت تحت پوشش سازمان را به گونه‌ای تأمین کند که علاوه بر تامین خدمات درمانی مورد نیاز این افراد، خدمات توانبخشی جسمی و روانی افراد دارای معلولیت را پوشش دهد.

در این قانون وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مکلف است پوشش بیمه سلامت افراد دارای معلولیت تحت پوشش سازمان را به گونه‌ای تأمین نماید که علاوه بر تأمین خدمات درمانی مورد نیاز این افراد، خدمات توانبخشی جسمی و روانی افراد دارای معلولیت را پوشش دهد.

تابستان سال گذشته بود که طی تفاهم نامه‌ای میان سازمان بیمه سلامت و سازمان بهزیستی بنا شد تا بیماران طیف اوتیسم با ابلاغ بسته خدمات توانبخشی ۶ کدخدمتی در زمینه مداخلات کاردرمانی، مداخلات گفتاردرمانی، مداخلات رفتاری آموزشی و مداخلات مشاورهای حمایتی تحت پوشش سازمان بیمه سلامت قرار گرفته و افراد اوتیسم تا پایان سن ۶ سالگی از این خدمات بهره‌مند شوند.

مدیرکل دفتر خدمات تخصصی سازمان بیمه سلامت در زمینه ارائه خدمات کاردرمانی گفته بود: هزینه سهم پرداختی سازمان بیمه سلامت برای خدمات توان بخشی در ۶ کدخدمتی مذکور، جهت گروه سنی زیر ۶ سال، با احتساب رشد تعرفه در سال ۱۴۰۰ بالغ بر ۷۶ میلیارد تومان برآورد می‌شود.

در ۱۳ فروردین ماه سال جاری، محمدمهدی ناصحی، مدیر عامل سازمان بیمه سلامت به مناسبت روز آگاهی جهانی اوتیسم طی پیامی عنوان کرد:  اوتیسم یا درخودماندگی یک اختلال عصبی رشدی با شاخص‌های نقص در ارتباط اجتماعی، رفتار‌های کلیشه‌ای، مشکلات درک شناختی و خزانه رفتاری، حرکتی و کلامی محدود است. بر اساس تحقیقات و بررسی‌ها نزدیک به ۳۰ هزار نفر مبتلا به اوتیسم در کشور شناسایی شده که نیمی از این افراد تحت پوشش بیمه سلامت هستند.

وی با تاکید برا ارائه خدمات به بیماران اوتیسمی بیان کرده بود: در راستای کاهش مشکلات این گروه از بیماران و خانواده‌های آن‌ها که با صبوری در کنار فرزندان خود هستند، بیمه سلامت ایران ارائه خدمات بسیاری را از سال پیش در اولویت قرار داده است که می‌توان به پوشش ۶ کد خدمتی ستاره دار در حوزه توان بخشی که این خدمات شامل ۲ کد مربوط به کار درمانی، ۲ کد مربوط به گفتار درمانی، ۲ کد مربوط به مداخلات روانشناسی و سایر خدمات مانند آزمایش ها، تصویربرداری و دارویی اشاره کرد.

این مقام مسئول در سازمان بیمه سلامت در حالی از آمادگی لازم برای ارائه خدمات ویژه به معلولان با خدمات باکیفیت و تعرفه مناسب در زمینه دارویی، توانبخشی و امور پزشکی به مبتلایان اوتیسم و همچنین اعتبارات و بودجه مناسب در این حوزه سخت می‌گفت که با معضلات بیمه‌ای مبتلایان به اوتیسم مغایرت دارد.

بنا به اظهارات مبتلاین و خانواده‌های آنها که عموما هم از خانواده‎‌های محروم و کم درآمد جامعه هستند باید هزینه هنگفتی را در فاصله بین ۳ تا ۶ سالگی کودک برای کار درمانی و به خصوص گفتار درمانی پرداخت کنند. اما در این زمینه هیچ حمایتی از سوی سازمان بهزیستی صورت نمی‌گیرد و به سبب بالا بودن هزینه و کاهش توان خانواده‌ها همگام با سایر دمشکلات معیشتی و اقتصادی این کلاس‌ها دنبال نمی‌شوند که در آینده نه چندان دور تبعات سنگینی را برای این کودکان دارای معلولیت و خانوداه‌هایشان رقم خواهد زد.

این در حالی است که بنا بر آمار ارائه شده توسط بیمه سلامت، نیم درصد از اعتبارات و هزینه‌های بیمه‌ای صرف توانبخشی می‌شود. اما با وجود نزدیک به ۳۰ هزار نفر مبتلا که حتی تا ۳۴ هزار نفر هم گزارش شده است، ۴.۵ درصد از جامعه ایران به اضافه خانواده هایشان با این معلولیت درگیر هستند. این آمار و اراقام ضمن بیانات مقامات مسئول در این زمینه نشان می‌دهد خلاءهای قانونی و همچنین عدم حمایت از سوی بیمه سلامت و سازمان بهزیستی نشان از رویکردی ناعادلانه نسبت به این قشر دارد که ایجاد اصلاحاتی در بخش قانونی و سیستمی را در این زمینه می‌طلبد.