یادداشت اختصاصی اقتصادآنلاین؛

تعطیلات نوروزی نابینایان و مسئله ای به نام احسان علیخانی

روز ۲۷ اسفند، سومین فصل از برنامه استعدادیابی عصر جدید، با یک اتفاق هیجان‌انگیز به روی آنتن رفت. اتفاقی که بازخورد‌های عجیب و متفاوتی را در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشت. علیخانی در این برنامه، از مادر و دختری میزبانی می‌کرد که از شیراز به تهران آمده بودند تا روایتگر قصه‌ای شگفت‌آور باشند و در آستانه سال نو خورشیدی، مخاطبان میلیونی این برنامه را به هیجان آورند

کد خبر: ۶۲۵۱۳۹

۱۵ فروردين ۱۴۰۱

«تارا صبی»، دختر ۲۱ ساله‌ای است که در اولین قسمت عصر جدید مدعی شده در تاریخ‌های ۲۵ مرداد و ۱۶ شهریور ۱۴۰۰ در بیمارستان دکتر خدادوست شیراز تحت عمل جراحی سلول‌های بنیادی قرار گرفته و او که از ابتدای تولد نابینا بوده، بینایی کامل هر دو چشمش را به دست آورده است. این ادعا در حالی در برنامه عصر جدید از سوی علیخانی و مهمانانش مطرح می‌شود که با بررسی خبرگزاری‌ها و پایگاه‌های تخصصی حوزه اخبار چشم‌پزشکی به سادگی می‌توان دریافت که درمان نابینایی از طریق سلول‌های بنیادی، صرفاً در فاز‌های اولیه پژوهشی قرار دارد و نه در ایران، که هنوز در هیچ کشور دیگری هم چنین درمانی بر روی انسان‌ها مورد آزمایش قرار نگرفته است.

انتشار این خبر، موجی از امیدواری را در دل نابینایان و خانواده‌هایشان در اقصی نقاط ایران به وجود آورد و بسیاری از آنها با اعتماد به آنچه از سیمای ملی شنیده بودند، سرخوش از اینکه بالاخره کلید قفل نابینایی پیدا شده، شروع به پرس‌و‌جو درباره بیمارستانی کردند که در این گفتگو به عنوان محل انجام این جراحی از آن یاد شده بود. غافل از اینکه اساساً چنین عملی در این بیمارستان انجام نشده و موارد مطروحه در برنامه مذکور، فاقد اعتبار علمی است.

با پیگیری حساب‌ها و صفحات شخصی کاربران نابینا و کم‌بینا و خانواده‌هایشان در شبکه‌های اجتماعی در طول دو هفته گذشته آشکار می‌شود که این موضوع، به سوژه داغی برای بحث و گفتگو در جامعه افراد آسیب‌دیده بینایی بدل شده و عده‌ای هنوز سر سوزن امیدی دارند که ادعا‌های علیخانی و مهمان‌هایش قرین واقعیت باشد و گروهی هم که نگاه واقع‌بیناینه‌تری دارند، به دنبال پاسخ‌گو کردن این مجری و برنامه‌ساز تلویزیونی هستند. آنچه برای این گروه از کاربران محل شگفتی است این است که چگونه امکان دارد از برنامه‌ای در حد و اندازه‌های عصر جدید، با ده‌ها دست‌اندرکار و متخصصی که در این پروژه همکاری دارند، چنین اشتباه بزرگی رخ بدهد و چه کسی قرار است پاسخ‌گوی بار عاطفی-روانی تحمیل شده بر جامعه افراد آسیب‌دیده بینایی باشد؟

*روزنامه نگار