چرا اصرار به تخریب میانکاله داریم؟

در حالی که با اعلام وزیر کشور اجرای طرح احداث کارخانه پتروشیمی در بهشهر استان مازندران در دستور کار قرار گرفته است، رییس سازمان حفاظت محیط زیست می‌گوید که اجرای این طرح مجوز زیست محیطی ندارد و سازمان محیط زیست با آن مخالفت می‌کند.

کد خبر: ۶۲۱۲۱۵

۲۵ اسفند ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، پنج روز پیش با حضور احمد وحیدی - وزیر کشور - احداث کارخانه پتروشیمی در بهشهر استان مازندران و در نزدیکی میانکاله کلنگ خورد این در حالیست که طبق قانون هیچ گونه ساخت‌وسازی نباید در ذخیره‌گاه زیست‌کره میانکاله انجام گیرد چراکه این منطقه به عنوان پناهگاه حیات وحش شناخته می‌شود که زیستگاه‌های نمونه گونه‌های جانوران وحشی است و از اهمیت زیست‌محیطی و ملی برخوردار است بنابراین هرگونه بهره برداری از این مناطق باید مطابق استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست باشد.

طبق اصل ۵۰ قانون اساسی حفاظت محیط زیست که نسل ‌امروز و نسل های بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته ‌باشند، وظیفه عمومی تلقی می‌شود. از این رو فعالیت‌های اقتصادی وغیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیرقابل جبران آن‌ ملازمه پیدا کند، ممنوع است‌.

وحیدی در مراسم کلنگ زنی کارخانه پتروشیمی شهدای حسین‌آباد گفته بود این پروژه سازگار با محیط زیست و تمام مجوزهای محیط زیستی دریافت کرده است.

پس از اعلام خبر ساخت کارخانه پتروشیمی در منطقه میانکاله که جزو مناطق چهارگانه محیط زیست محسوب می‌شود، علی سلاجقه- رییس سازمان حفاظت محیط زیست- به این موضوع واکنش نشان داد و تاکید کرد: احداث کارخانه پتروشیمی در شهرستان بهشهر که در چند کیلومتری منطقه میانکاله قرار دارد بدون کسب مجوز از سازمان حفاظت محیط زیست امکان پذیر نیست و سازمان تا زمانی که این کارخانه مجوز زیست‌محیطی نگیرد جلوی احداث آن خواهد ایستاد.

در همین راستا حنیف گلزار- کارشناس حوزه آب و خاک- می‌گوید: مهمترین مسئله مجتمع پتروشیمی امیرآباد بهشهر مکان‌یابی آن است. این مجتمع در ضلع غربی تالاب میانکاله ۹۰ هکتار از مراتع را به خود اختصاص داده است. در همه نقاط دنیا  پتروشیمی صنعتی آلاینده محسوب می‌شود در حالی که الان تلاش می‌شود تا این صنعت  سبز نشان داده شود. وقتی ۹۰ هکتار از مراتع درگیر می‌شوند، اجرای این طرح توجیه‌پذیر نیست.

وی ادامه می‌دهد: صنعت پتروشیمی نیازمند مقادیر زیادی آب شیرین است این در حالیست که دشت‌های شرقی مازندران مانند بهشهر و گلوگاه ممنوعه هستند و حتی برای تامین آب شرب  و کشاورزی مشکل کمی و کیفی دارند. احداث این مجتمع نیازمند حفر چاه‌های عمیق در دشتی است که با کم آبی مواجه است. این موضوع چالش‌ها و خطرات این طرح را بیشتر می‌کند. همچنین پتروشیمی صنعتی است که به‌صورت شبانه روزی فعالیت می‌کند و با مساحت ۹۰ هکتاری آن،  پس از احداث حجم روشنایی و آلودگی نوری تولیدشده، پرندگان مهاجر که این منطقه را به عنوان زیستگاه خود انتخاب کرده‌اند را با چالش روبه رو می‌کند. از هر زاویه‌ای که این موضوع بررسی می‌شود، نمی‌توان جز آسیب و خسران به محیط زیست چیزی دید.

وی با اشاره به چالش‌های این صنعت برای هوای منطقه می‌گوید: پتروشیمی آلودگی زیادی تولید می‌کند که بخش عمده آن آلودگی هواست. در فاصله کمی از محل احداث پتروشیمی نیروگاه حرارتی نکا مستقر شده است که زمستان امسال با مصرف مقدار زیادی مازوت آلودگی هوای قابل توجهی ایجاد کرد. اگر پتروشیمی نیز کنار این نیروگاه تاسیس شود، آلودگی هوا مضاعف خواهد شد.

گلزار در ادامه اظهار می‌کند: کاربری منطقه به‌طور کلی دستخوش تغییر شده است. در این نوار چند کیلومتری ابتدا نیروگاه سپس مجتمع کشتی سازی، در ادامه سکوی حفاری نفت و در نهایت مجتمع بندری امیرآباد بهشهر قرار گرفته است که سطح بسیاری از اراضی مرتعی را درگیر و نابود کرده‌اند. با اضافه کردن پتروشیمی به این لیست، اوضاع بغرنج‌تر خواهد شد.

این کارشناس حوزه آب و خاک در پایان تاکید می‌کند: بافت منطقه به کلی در حال زیر و رو شدن است و این اتفاقات عجیب در حاشیه تالاب بین المللی میانکاله عجیب است. این پروژه و پروژه‌های مشابه، با اظهارات هیئت دولت مبنی بر ضرورت احیای خلیج گرگان و تالاب میانکاله تناقض دارد. در جریان دو سفر استانی هیئت دولت به گلستان و مازندران، رییس جمهوری با قاطعیت از اهمیت زیستگاه میانکاله و درنظرگرفتن این منطقه به عنوان ثروت ارزشمند و مورد حفاظت صحبت کرد اما از طرف دیگر طرح پتروشیمی مشاهده شد.

در حالی که سازمان حفاظت محیط زیست جلوی اجرای پروژه پتروشیمی شهدای حسین‌آباد ایستاده است که در چندین نوبت تاکید کرده که اجرای طرح‌های صنعتی بدون ارزیابی زیست محیطی ممنوع است و جلوی اجرای طرح‌هایی که ارزیابی زیست محیطی نداشته باشند، گرفته می‌شود. حال باید منتظر ماند و دید که آیا این سازمان واقعا می‌تواند از وارد آمدن خسارت جبران‌ناپذیری به زیستگاه ارزشمند میانکاله جلوگیری کند؟