نقش کاتالیست ها در بورس تهران

کارشناس بازار سرمایه در دنیای اقتصاد نوشت؛ تحلیلگران اقتصادی سیاستمدار نیستند در نتیجه نمی‌ توانند سیاست را تحلیل کنند. عموما تحلیل سیاسی افراد اقتصادی اشتباه است چرا که در این زمینه از تخصص لازم برخوردار نیستند.

کد خبر: ۶۲۰۵۸۵

۲۴ اسفند ۱۴۰۰

به گزارش اقتصاد آنلاین ، هاشم ذوالفقاری، اینکه واکنش بازار سرمایه به رویداد های سیاسی چگونه خواهد بود به‌نظر می‌رسد که بیشترین عکس العمل را باید نرخ دلار نشان دهد. با توجه به این موضوع که دلار واکنش خاصی نسبت به رویداد های پیرامون مذاکرات اتمی وین نداشته است، بورس تهران و فرابورس ایران هم با تغییرات محسوس مواجه نمی شوند.

به نظر می‌رسد که روند بازار همانند گذشته تداوم پیدا کند هر چند که ممکن است بخشی از رشد اخیر در بازار اصلاح شود اما نباید فراموش کرد چنین اتفاقی به دلیل اینکه برخی از سرمایه گذاران در سود قرار دارند با هر تلنگری اقدام به عرضه سهام خود در جریان داد و ستد های بازار می‌کنند، طبیعی است.

ارزیابی شرایط معاملاتی در بازار سهام حاکی از آن است که پس از ایجاد تعادل در بازار معامله گران طی چند روز اخیر شاهد تشکیل صف های سنگین فروش، افت سنگین نماگر و حجم معاملاتی نبودند، بنابراین سهام شرکت‌ها در مسیر مطلوب قیمتی در حرکت هستند.

اتفاقات سیاسی کاتالیست هستند و تعیین‌کننده مسیر بازار سهام نخواهند بود. به این معنی که کاتالیست ها فقط سرعت کنش ها و واکنش ها را افزایش و کاهش می‌دهند.  یک رویداد سیاسی می‌تواند برای یک دوره کوتاه‌مدت منجر به رونق معاملات بازار سهام شود، در نقطه مقابل نیز عدم‌چنین رویدادی می‌تواند برای دوره ای کوتاه‌مدت جریان داد و ستد ها را وارد رکود و کم رمقی کند.

در یک شمای کلی بازار سرمایه در حال طی کردن مسیر معاملاتی خود است. مسیری توامان با گزارش های شرکت‌ها، اتفاقات اقتصادی شرکت‌ها همانند افزایش یا کاهش نرخ و مقدار فروش، رشد و افت سودآوری، بنابراین رویداد هایی همانند مذاکرات وین (برجام) کاتالیست بازار سهام محسوب می‌شوند و فقط در سرعت اثر گذار خواهند بود.

بازار سرمایه‌برنامه جامع اقدام مشترک و سایر رویداد های سیاسی را زیرنظر دارد، اگرچه اکنون میزان اثرگذاری آن در پروسه معاملات کاهش پیدا کرده است اما اتفاقات سیاسی که پیامد های مثبت اقتصادی برای کشور و صنایع تولیدی در بعد صادرات محصول، خرید ارزان مواداولیه و مواردی از این قبیل دارد، یقینا دارای اهمیت برای سرمایه گذاران خواهد بود. میزان اثرگذاری رویداد های سیاسی هیجانی و ناپایدار در بازار های مالی است.

در شرایط فعلی هر سرمایه گذار باید استراتژی مختص خود را داشته باشد. مسلما استراتژی سهامداران حقیقی با حقوقی مشابه نیست.

شخص حقیقی با پرتفوی یک صد میلیارد‌تومانی نیز با شخص حقیقی با پرتفوی یک صد‌میلیون‌تومانی هم نمی‌تواند استراتژی مشابهی داشته باشد.  میزان ریسک پذیری، ارزش پرتفوی و دید سرمایه گذاری می‌توانند نقش بسزایی در نوع استراتژی معاملاتی سرمایه گذاران داشته باشند.

نمی‌توان یک نسخه برای کلیت بازار پیچید و گفت که تمامی معامله گران باید طبق چنین نسخه ای در فرآیند معاملاتی خود عمل کنند.

به‌طور معمول سرمایه گذاران قدیمی تر بازار که قصد خروج هم ندارند برای تصمیم‌گیری در حوزه سرمایه گذاری وزن چندانی به رویداد های سیاسی نمی‌دهند.  به نظر می‌رسد نباید خیلی بازار را پیش بینی کرد چرا که پیش بینی یا پیش گویی بازار یقینا سخت خواهد بود اما می‌توان آن را مورد بررسی قرار داد.

بررسی ها نشان می‌دهد، با توجه به مواردی نظیر افق سیاسی، افق اقتصادی، قیمت‌های جهانی، پایان سال‌مالی شرکت‌ها، مجامع پیش رو و تقسیم سود اغلب شرکت‌ها می‌تواند چشم انداز جذابی در بخش مولد اقتصاد کشور ایجاد کند.

تا کنون گزارش عملکرد شرکت‌هایی که غالبا گزارش های مطلوبی در بازار منتشر می‌کنند مطلوب ارزیابی می‌شود. از طرفی متوسط P/ E بازار رقم مناسبی را نشان می‌دهد. حداقل در ۱۰ الی ۱۲ سال‌گذشته بدین صورت نبوده که تمام سهام بازار P/ E پایینی داشته باشند.

شرکت‌های با ارزش بازار کوچک، متوسط و بزرگ تقریبا همگی با متوسط P/ E پایینی همراهند. به‌نظر نمی‌رسد که اتفاق بدی در انتظار بازار سهام باشد. ترس از بازگشت شاخص کل بورس اوراق بهادر تهران به ارقامی کمتر از ۲/ ۱‌میلیون واحدی یا عرضه شدید سهام را نخواهیم داشت.

با توجه به تورم، نقدینگی، کسری‌بودجه و ثبات دلار در ارقامی بیش از ۲۵ تا ۲۶‌هزار‌تومان، انتظار می‌رود قیمت سهام شرکت‌ها در شرایط فعلی به‌صورت مثبت متعادل پیش‌رود.  فارغ از این موارد یقینا رویداد حصول و یا عدم‌حصول توافق در بعد سیاست خارجه (برجام) در روند حرکتی شاخص های سهام اثر گذار خواهد بود.

در صورت حصول توافق سرعت رشد شرکت‌ها افزایش پیدا می‌کند. شرکت‌هایی که آسیب بیشتری را تحت تاثیر تحریم‌ها متحمل شدند وضعیت مساعد تری خواهند داشت. شرکت‌های صادراتی (همانند اوره ای ها) می‌توانند با تخفیف کمتری محصولات خود را در بازار های جهانی عرضه کنند.