بهترین راهکار برای واگذاری سرخابی ها

طبق روال اگر میزان بدهی شرکتی از میزان درآمد یا دارایی آن بیشتر باشد مشمول ماده ۱۴۱ قانون تجارت بوده و باید منحل شود.

کد خبر: ۶۱۸۵۲۲

۱۷ اسفند ۱۴۰۰

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از دنیای اقتصاد، استقلال و پرسپولیس هم براساس همین ماده باید منحل می‌شدند و به همین دلیل هم طی سالیان گذشته سعی شده تا ورزشگاه ها و دارایی‌های مختلف را در صورت‌های مالی این باشگاه اضافه کنند تا بدهی و دارایی‌ها متوازن شود که این اتفاق نیفتد.

طی این سال‌ها مصوبات زیادی از سوی هیات‌وزیران دولت های مختلف صادر شد که گاهی درفشی فر و گاهی مرغوبکار یا سایر ورزشگاه ها را در سند مالکیت استقلال و پرسپولیس قرار دادند.

یکی از اشکالاتی که فرابورس به این مصوبات دارد این است برای اینکه ورزشگاه ها در مالکیت استقلال و پرسپولیس قرار بگیرند و مشمول این ماده نشوند؛ نیاز است مصوبه جدیدی صادر شود.

به همین جهت یکی از ابهامات، چالش ها یا تهدیدهای دو باشگاه استقلال و پرسپولیس دارایی‌ها و بدهی هایی از این دست است که ناشناخته مانده و نیاز است که بررسی بیشتری صورت بگیرد تا بدهی ها و دارایی‌ها به‌صورت شفاف تری مشخص شوند، چراکه این دارایی و بدهی ها در نهایت در ارزش سهام این دو باشگاه تاثیرگذار بوده و این چالش باید برطرف شود.

برای ارزش گذاری برند فرمول های متنوعی در دنیا وجود دارد که بسته به دارایی‌ها، اقتصاد و شرایط باشگاه در کشور خودش از این فرمول ها استفاده می‌شود. یکی از موضوعات خیلی مهم در زمینه ارزش گذاری برند یک باشگاه تعداد هواداران آن است.

آمارهایی در مورد هواداران استقلال و پرسپولیس وجود دارد ولی برای اینکه بتوان در این مورد به‌صورت شفاف صحبت کرد نیاز است کانون هواداران باشگاه به‌صورت رسمی فعالیت داشته باشند و کارت هواداری صادر و هواداران از خدمات باشگاه استفاده کنند و این هم چالش دیگری محسوب می‌شود.

از سوی دیگر درآمد این دو باشگاه هنوز هم در هاله ای از ابهام قرار دارد، به‌عنوان مثال حق‌پخش. اگر حق‌پخش تلویزیونی به این دو باشگاه پرداخت شود آنگاه در ترازنامه و صورت‌های مالی و گزارش‌ها، دارایی‌ها به شکل دیگری نمایش داده خواهد شد.

حق‌پخش تلویزیونی در دنیا بسته به‌ جایگاه تیم در جدول و تعداد هوادار متفاوت است، بنابراین اگر تیم ها پرهوادار و در رده های بالا باشند حق‌پخش متفاوتی می‌گیرند و صورت‌های مالی متفاوتی هم خواهند داشت. کپی‌رایت، تبلیغات دور زمین و پیراهن فروشی نیز از جمله مواردی هستند که تا شفاف نشوند نمی‌توان برآورد دقیقی نسبت به ارزش گذاری برند، دارایی‌ها و در نهایت ارزش این دو باشگاه داشت.

با توجه به چالش‌های موجود بهترین روش برای واگذاری باشگاه استقلال و پرسپولیس «پیمان مدیریت» است. در این مدل، مدیریت واگذار و مالکیت در دست دولت باقی می ماند و ارزش سهام، دارایی‌ها و بدهی های شرکت هم مهم نیست.

روش پیمان دو مزیت دارد که اولا از فشارهای AFC و بین المللی رهایی پیدا می کنیم؛ چراکه براساس قوانین داخلی و بین المللی روشی تحت‌عنوان پیمان مدیریت در واگذاری مرسوم است، دوم اینکه دولت در یک پروسه مثلا ۵ ساله‌ای که استقلال و پرسپولیس با این روش واگذار شدند، فرصت کافی دارد تا دارایی‌ها و بدهی ها را بررسی و ارزش گذاری درستی انجام دهد و موانع عرضه در بورس را مرتفع سازد و در نهایت تیم ها واگذار شوند.

به عبارت دیگر به دلیل فشارهای داخلی و بین المللی، دولتی باقی‌ماندن فوتبال به نفع ورزش کشور نبوده و از طرفی به دلیل فراهم‌نبودن شرایط واگذاری این باشگاه ها به یک دوران گذار نیاز داریم تا با مدل پیمان‌مدیریت یک گام از مشکلات دور شده و یک گام روبه‌جلو تحت‌عنوان خصوصی سازی واقعی برداریم.

به‌طور قطع پرسپولیس و استقلال اولین و آخرین بنگاه‌هایی نیستند که صورت مالی غیرشفاف دارند؛ به نظر می‌رسد که اتفاقا فشارهای AFC و شرایط کنونی باعث شده تا باشگاه استقلال و پرسپولیس و در مجموع فوتبال ایران؛ یک‌بار برای همیشه صورت‌های مالی خودشان را شفاف کنند.

با این حال همه اتفاقاتی که تا الان در سازمان خصوصی سازی، فرابورس و مجموعه بازار سرمایه افتاده، گامی رو به جلو است و اسم آن را اصلاح ساختار و فراهم ساختن مقدمات خصوصی سازی کامل دو باشگاه می گذاریم.

طی چهار سال‌گذشته صورت‌های مالی و گزارش‌های حسابرسی‌شده از دو باشگاه استقلال و پرسپولیس در دسترس نبوده ولی الان این امکان فراهم شده است. هر چند که با چالش ها، موانع و مشکلاتی مواجه هستیم و صرف‌نظر از همه ابهامات، اتفاق خوبی است که امیدوارم کماکان ادامه داشته باشد.