بورس ‏‏‌بازان در برزخ تصمیم گیری

حجم معاملات از مهم‌ترین پارامتر هایی محسوب می‌شود که باید سرمایه‌گذاران موردتوجه قرار دهند، فارغ از اینکه بازار سهام چه سمت و سویی دارد (مثبت و منفی) یا سرمایه‌گذاران به کدام گروه ها (برجامی و دلاری) میل پیدا کرد ه‌اند. بازار سهام را باید با توجه به حجم معاملات دسته بندی کرد.

کد خبر: ۶۱۴۷۷۴

۰۵ اسفند ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین،  روزبه شریعتی، کارشناس بازار سرمایه در دنیای اقتصاد نوشت؛عنوان رکود برای حجمی در محدوده ۳ تا ۳۵۰۰‌هزار میلیارد تومان، عنوان خنثی برای حجمی بین ۳ تا ۵‌هزار میلیارد تومان (برخی گروه ها مثبت، برخی دیگر منفی و حتی راکد هم دیده می‌شود) و رونق در بازاری که حجم معاملاتی بیش از ۵‌هزار میلیارد تومان دارد.

در حال حاضر حجم معاملات در محدوده ۳‌هزار میلیارد تومان است و گاه مشاهده می‌شود که برخی صنایع اعم از بانکی و خودرویی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. روز سه شنبه اما به یک باره سهامداران به سمت خرید گروه پالایشی در پایان بازار میل پیدا کردند که عموما به جهش بهای نفت در بازارهای جهانی باز می گشت.

روز گذشته اما مجددا دو گروه بانک و خودرو در صدر توجهات بازار قرار گرفتند و پالایشی ها نیز معاملات متعادلی را در محدوده سبز تابلوی بورس تجربه کردند. در حال حاضر به نظر می‌رسد تقابل شکل گرفته روی تابلوی معاملات به دلیل حضور نوسان‌گیر ها و سرمایه‌گذاران کوتاه مدتی است که با هدف کسب بازدهی هرچند محدود اقدام به خرید و فروش لحظه ای می‌کنند.

بورس تهران در دو روز ابتدایی اسفند ماه سیگنال توافق را جدی گرفت؛ اما همزمان با تکذیب شایعاتی در خصوص همراهی خبرنگاران در سفر وزیر امور خارجه به وین و احتمال پایان یافتن مذاکرات و اعلام توافق (گفته شده امیرعبداللهیان هفته آینده عازم آفریقا خواهد شد و سفری به وین ندارد) و تشدید احتمال درگیری نظامی میان روسیه و اوکراین، زاویه دید معامله گران بورسی نیز تغییر کرد.

شاید بد نباشد مقایسه ای داشته باشیم با معاملات بورس در دو سال اخیر؛ در ماه های پایانی سال ۹۸ و ابتدای سال ۹۹ بازار سهام تقریبا نسبت به اخبار منفی واکنشی از خود نشان نمی داد، درکی از ورود پول هم نداشت و تنها قدرت و شتاب ورود پول بود که به بازار جهت می داد. اکنون هم شرایط هرچند متفاوت اما به همین منوال است.

تا زمانی که حجم معاملات در محدوده ۳‌هزار میلیارد تومانی قرار گرفته، رد پای تفکر ات مختلف است که می‌تواند سمت و سوی دادوستد ها را تغییر دهد. به عبارتی تا زمانی که حجم معاملات در ارقامی پایین قرار گرفته (به عنوان مثال سهام یک شرکت بزرگ بازار در یک روز معاملاتی نهایتا ۱۰‌میلیارد تومان معامله شد) کوچک‌ترین حرکت و بی اهمیت ترین اخبار نیز می‌تواند به بازار جهت دهد.

در چنین شرایطی نمی‌توان انتظار داشت که بازار رمق بگیرد. تغییرات نرخ اسکناس آمریکایی نیز گواه همین موضوع است. اسکناس آمریکایی با یک سیگنال مثبت سیاسی تا مرز ۲۵‌هزار تومان عقب نشینی می‌کند و زمانی که سیگنالی مبنی بر احتمال فرسایش در مذاکرات مخابره می‌شود مجددا به کانال های بالاتر بازمی‌گردد.

در صنایع و شرکت‌های کوچک کماکان قدرت حضور فعالان همیشگی بازار سرمایه احساس می‌شود، به‌طوری که اکنون اگر سهام شرکت‌های حمل‌ونقلی و اساسا شرکت‌هایی که شناور بالایی ندارند در مدار مثبت قرار گرفته‌اند؛ یقینا این قبیل اتفاقات، متاثر از حضور همین قشر از فعالان بازار است. تقابل ذهنی و پیش‌بینی های متفاوتی از اهالی بازار به گوش می‌رسد که نشان از یک جهت مشخص ندارد. به عنوان مثال برخی از حقوقی های بازار متصورند که در صورت توافق در حوزه مذاکرات اتمی، نرخ دلار تا محدوده ۲۰‌هزار تومانی کاهش پیدا می‌کند و در چنین سطحی ماندگار خواهد بود. در نقطه مقابل برخی معتقدند اکنون نرخ فعلی دلار در کف خود قرار دارد و افت بیشتری را در بلندمدت تجربه نخواهد کرد. وجود چنین تقابل فکری فقط به دلیل شرایط برزخی مذاکرات هسته ای است.

در این میان بیراه نیست اگر بگوییم نوسان قیمت سهام در بورس تهران نشان از رفتار های سرمایه‌گذاران قدیمی بازار سرمایه دارد، نه مردم عادی و ورودی های سال گذشته. ضمن اینکه با وجود وضعیت راکد کشور و احتمال بالای احیای زودهنگام برجام، بازده موردانتظار سرمایه‌گذار حرفه ای ۴۰‌درصد است (با توجه به اینکه در یک سال آینده انتظار می‌رود تورم به محدوده ۳۰‌درصد و کمتر برسد) که این رقم می‌تواند با در نظر گرفتن مجموع رشد قیمت و سود تقسیمی باشد.

در چنین شرایطی وقتی سهام خریداری شده طی مدت ۳ روز به بازدهی ۱۵‌درصدی برسد، فشار فروش افزایش می یابد چرا که اصطلاحا تارگت سرمایه‌گذار زده شده است. این موضوع نشان از تفکر اهالی بازار سرمایه دارد. فراز و فرود سهام شرکت‌های مختلف با سرعت بالا هم تا حدود زیادی از چنین تفکری نشات می‌گیرد.

فارغ از این موارد، با وجود مساعد بودن شرایط بنیادی اغلب شرکت‌ها و بهبود وضعیت بازار های جهانی اما نمی‌توان برای پول تصمیم گرفت؛ چرا که سرمایه به صورت هوشمندانه تصمیم‌گیری می‌کند.

کما اینکه در صورتی که نسبت نقدینگی، سپرده های غیر‌دیداری و سپرده های بانکی را از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰ مورد مقایسه قرار دهیم، به افزایش حجم نقدینگی پی برده و درمی یابیم رقم قابل‌توجهی که از بورس خارج شده به سمت سپرده بانکی میل پیدا کرده است. سرمایه‌گذاران بزرگ برای سرمایه‌گذاری نسبت Risk/ Reward (ریسک به پاداش) را مورد ارزیابی قرار می‌دهند.

زمانی برای پول های بزرگ می‌توان سپرده ای ایجاد کرد که بهره موثر ۲۳ تا ۲۵‌درصدی داشته باشد. طبیعتا زمانی که سرمایه‌گذار بدون ریسک و گزند مالیاتی می‌تواند به چنین بهره موثری دسترسی داشته باشد، یقینا ترجیح می‌دهد به سمت سپرده بانکی حرکت کند.

باید بستری مهیا شود تا سرمایه ها به سمت بخش مولد اقتصاد کشور سوق پیدا کند. بازار سرمایه نیاز به ثبات رویه قانون‌گذار دارد اما متاسفانه چنین رویکردی دیده نمی‌شود و سرمایه‌گذار نمی داند که کدام کالاها به صورت خام و کدام کالاها به صورت نیمه خام در حوزه مالیات گیری از شرکت‌ها مورد محاسبه قرار خواهند گرفت. در مجموع به نظر می‌رسد در صورتی که توافق هسته ای ظرف یک هفته آینده نهایی شود، بازار سرمایه با کمک گروه های برجامی می‌تواند تا پایان سال مقداری افزایشی شود. در صورت عدم‌احیای برجام اما انتظار می‌رود وضعیت فعلی بازار سهام تا روزی که توافق صورت بگیرد، ادامه پیدا کند.