حواشی تشریفات دیپلماتیک؛

روایت کوروش مجیدی از زیر و بم قواعد دیپلماسی

کار تشریفات در هر حوزه‌ای از جمله فعالیت‌های جذابی است که شاید ریشه در دقت بالای آن و البته رعایت ادب و نزاکت داشته باشد که می‌تواند هر مخاطبی را به خود جلب کند. هیچ انسان عاقلی نیست که از منظم بودن امور و قرارگرفتن هر چیز در جای خود، بدش بیاید و این موضوع وقتی به حوزه دیپلماسی و ملاقات‌های مهم در حوزه روابط دو کشور می رسد، اهمیت بسزایی پیدا می کند.

کد خبر: ۶۰۳۳۷۳

۰۴ بهمن ۱۴۰۰

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از روزنامه خراسان، این عضو بازنشسته وزارت‌خارجه درباره این شغل، وظایف تشریفات و تاثیرش بر مذاکرات و گفت وگوها می‌گوید: «در معنا و مفهوم کلی، تشریفات دیپلماتیک عموما به ترتیبات مراسم دیپلماتیک و رسمی دولتی نظیر ملاقات‌ها، مذاکرات سران و مقامات تراز اول، نحوه برگزاری مهمانی‌های رسمی، نظام نگارش مکاتبات میان دولت‌ها با یکدیگر و وزارت خارجه کشورها با سفارتخانه‌های مقیم، انجام امور دیپلماتیک از جمله تقدیم استوارنامه، تقدم سفیران و امور پشتیبانی دیپلماتیک مربوط می‌شود. کسی که آداب تشریفات را رعایت می‌کند، علاوه بر این‌که به مخاطب، مهمان و طرف مقابل خود احترام می گذارد و او را بزرگ می‌شمارد به شان و شخصیت خود هم احترام می گذارد و متانت خود را نشان می‌دهد.»

روزی که آلمانی ها از تیم تشریفاتی ایران تشکر کردند

«کوروش مجیدی» با ذکرخاطره‌ای از برگزاری اجلاس عدم تعهد از تاثیر تشریفات دیپلماتیک در نشست‌های مهم می‌گوید: «تشریفات، حتی در نتیجه نهایی هر اجلاس یا مذاکراتی موثر است. مثلا در یک دوره، اجلاس غیرمتعهدها در آفریقای‌جنوبی برگزار شد اما در طول زمان برگزاری آن‌قدر موضوعات ناامنی و بی‌نظمی در اجلاس زیاد بود که باعث نارضایتی شرکت‌کنندگان شده بود تا حدی که مسئول اجلاس در برنامه اختتامیه رسما به این موضوع اشاره کرد که اصلا برای میزبان یعنی آفریقای‌جنوبی خوب نبود یا زمانی قرار شد برای اولین‌بار بخشی از اجلاس امنیتی مونیخ که اجلاس معتبری در دنیاست در تهران برگزار شود. دست اندرکاران اجلاس، در خصوص برگزاری آن در تهران تردید و نگرانی داشتند اما به حدی این نشست خوب و با رعایت همه موازین تشریفاتی انجام شد که مسئول اصلی اجلاس مونیخ در انتهای کار گفت، ما هر بار که تهران درخواست دهد، می‌پذیریم و بسیار راضی هستیم.»

خط قرمزهای خوردنی و نوشیدنی ها

«مجیدی» درباره اختلافات در پروتکل‌های وزارت‌خارجه کشور ما در خوردنی‌ها و نوشیدنی‌ها با بقیه کشورها می‌گوید: «در حوزه غذا ما تاکید داریم در ضیافت‌های ناهار و شام، گوشت خوک یا موادی که از اسانس و سس‌های ویژه که از خوک به دست می‌آید سرو نشود. همچنین گوشتی که با ذبح اسلامی آماده نشده باشد هم جز خطوط قرمز است. در نتیجه میز غذای ما محدود به گوشت‌های ذبح اسلامی یا غذاهای دریایی و سبزیجات است. از طرف دیگر در خصوص نوشیدنی‌ها هم محدودیت هست و نباید مشروبات الکلی روی میز باشد. مثلا یادم هست در سفر آقای خاتمی به فرانسه در زمان ژاک شیراک یکی از دعواهای مهم ما با تیم تشریفات کاخ الیزه موضوع سرو مشروبات در هنگام ضیافت ناهار بود که ما قبول نمی‌کردیم و آن‌ها اصرار داشتند چون رسم شان بود اما سرانجام قبول کردند تا زمان حضور رئیس جمهور ایران سرو مشروبات انجام نشود. مثال دیگر این است که دیپلمات ما حق ندارد در هنگام خوردن نوشیدنی، لیوان خود را به لیوان دیگران بزند».

رقص محلی با چوب را در برنامه مهمانان خارجی گنجاندیم

این دیپلمات کهنه کار خاطره جالبی هم از باز شدن پای رقص محلی در حوزه دیپلماسی دارد و می گوید: «حتی جالب است بدانید در برخی کشورها انجام رقص‌های محلی هم جزو تشریفات دیپلماتیک است. در حالی‌که ما چنین چیزی نداریم. یادم هست در زمان یکی از وزیران خارجه به مراسمی در آفریقای‌جنوبی دعوت شدیم. آن وزیرخارجه ایرانی از ما درخواست کرد که جایش کنار نلسون ماندلا رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی باشد، در حالی که به خاطر هم سطح نبودن کار سختی بود. با این حال توانستیم با مذاکره، او را کنار ایشان بنشانیم. در میانه مراسم هم رقص محلی آفریقای‌جنوبی برگزار شد که ناگهان خود ماندلا هم برخاست و به میان رقص کننده‌ها رفت که وضعیت وزیر ما در آن لحظه دیدنی بود! البته ما در مراسمی چند سال قبل رقص محلی خراسانی را که با چوب انجام می‌شد، گنجاندیم که بسیار هم مورد توجه مهمانان خارجی قرار گرفت و اثر خوبی داشت.»

پوشش تیم‌های تشریفات پروتکل دارد

این کارمند بازنشسته وزارت خارجه از جالب‌ترین پروتکل‌های ایران در حوزه تشریفات می‌گوید: «ایران هم بر مبنای قوانین داخلی و عرف حاکم برای خود پروتکل‌هایی دارد که کشورهای دیگر باید رعایت کنند؛ در خصوص پرچم، غذا، لباس، چیدمان روی میزها، سطح افراد شرکت کننده در اتاق مذاکرات و... . مثلا لباس دیپلمات‌های مرد ایرانی باید کت و شلوار، جوراب تیره، کفش تیره با پیراهن روشن با یقه سه‌سانتی متری باشد. دیپلمات ایرانی باید ساعت، جوراب، کفش، پیراهن و کت و شلوارش هماهنگ باشد. ضمن این که استفاده از پاپیون و کراوات هم ممنوع است. همچنین برای خانم‌ها مانتو و روسری تیره با کیف تیره…