چرا وال استریت به چینی ها علاقه دارد؟

به‌ رغم تنش های سیاسی و سخت گیری های نظارتی پکن در سال گذشته، بانک‌ ها و مدیران پولی به‌ شدت خواهان رقابت در سرزمین اصلی چین هستند.

کد خبر: ۶۰۰۹۰۸

۲۸ دی ۱۴۰۰

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از دنیای‌اقتصاد، با افزایش تنش میان چین و آمریکا در تابستان گذشته، مدیرعامل ارشد شرکت جی پی مورگان قصد خود برای سفر به هنگ کنگ را برملا کرد. جیمی دیمون در نوامبر گذشته این سفر را انجام داد و اولین مدیر ارشد بانکی آمریکایی بود که از زمان وقوع همه‌گیری کرونا به قلمرو چین سفر می‌کرد. سفر ۳۲ ساعته او به قطب مالی آسیا فرصتی برای تشکر از هزاران نفر از کارکنان آنجا عنوان شد. ولی این سفر یادآوری بود بر تعهد این شرکت به قلمرو چین، علاوه بر تعهد به سرزمین اصلی آن. جایی که جی پی مورگان حدود ۲۰‌میلیارد دلار از طریق وام، سپرده گذاری، تجارت و سرمایه‌گذاری در آن ریسک کرده است.

برخی سیاستمداران آمریکایی در پی نگرانی‌هایی بابت امنیت ملی و حقوق بشر از شرکت‌ها خواسته اند از چین فاصله بگیرند. ولی وال استریت به جای این کار در حال محکم تر کردن روابط است. جی پی مورگان در آگوست گذشته کنترل کامل یک سرمایه‌گذاری مشترک اوراق بهادار با یک شرکت چینی را به عهده گرفت و حالا هم قصد دارد همان کار را با یک تجارت مدیریت دارایی انجام دهد.

مورگان استنلی نیز به دنبال گرفتن پنج مجوز جدید بانکی در سرزمین اصلی چین در سال ۲۰۲۲ است و گلدمن ساکس نیز نیروی کار خود را دو برابر کرده است. سیتی گروپ در دسامبر گذشته برای کسب مجوز بانکداری سرمایه‌گذاری و تجارت اوراق بهادار درخواست داد و قصد دارد در ۲۰۲۲ مجوز معاملات آتی را پیگیری و در مجموع ۱۰۰ نیروی کار در کشور اضافه کند.

هم دولت آمریکا و هم چین، شرکت‌های چینی که سهم شان در بازار نیویورک عرضه می‌شود را سرکوب می‌کنند و این مساله به تجارتی پرسود که از هنگ کنگ هدایت می‌شود ضربه می زند. ولی بانک‌های آمریکایی که می خواهند در دومین اقتصاد بزرگ جهان سهمی داشته باشند، با وام دهندگان بزرگ چینی در سرزمین خودشان وارد رقابت شده اند.

وال‌استریت همواره به چین به عنوان آخرین مرز پول سازی نگاه کرده است و قرار بود سال ۲۰۲۱، سال به ثمر نشستن سرمایه‌گذاری های گسترده این شرکت باشد. بانک‌های خارجی تازه حق کنترل کامل بر سرمایه‌گذاری های مشترکشان و شروع کسب و کار مدیریت دارایی متعلق به خودشان را پیدا کرده بودند. ولی پیش از اینکه سال شروع شود، پکن عرضه اولیه سهام انت گروپ را در آخرین لحظه متوقف و شرکت‌هایی چون جی پی مورگان و سیتی گروپ را از ۴۰۰‌میلیون دلار کارمزد محروم کرد. پس از آن، فشار نظارتی بر بخش های مختلف، از فناوری گرفته تا آموزش و دارایی، عرضه های اولیه را محدود کرد.

به علاوه، آمریکا در حال تقویت قوانین افشای مالی برای شرکت‌های چینی است که سهامشان را در آمریکا عرضه کرده اند. سیاستگذاران چینی شرکت دی دی را مجبور کرده اند تا از بازار سهام آمریکا خارج شود و در حال بستن روزنه هایی هستند که عرضه های اولیه آمریکا را تسهیل کرده است. نتیجه کاهش ۵۲‌درصدی ارزش عرضه اولیه سهام شرکت‌های چینی و کاهش کارمزد برای بانک‌هایی چون گلدمن ساکس بود که سهام دی دی و سایر شرکت‌ها را در نیویورک عمومی کردند.

این کسب و کار آنقدر قدرتمند بوده است که بانک‌ها در سال ۲۰۲۰ بیش از یک‌میلیارد دلار از کارمزد عرضه اولیه شرکت‌های چینی که سهام خود را در آمریکا عرضه کردند به دست آوردند. این درآمد در سال گذشته به ۶۲۵‌میلیون دلار کاهش یافت.

در حالی که انجماد نیویورک ممکن است موقتی باشد، اگر شرکت‌های چینی بتوانند سهم خود را در هنگ کنگ یا از طریق صرافی ها در شانگهای یا شنژن عرضه کنند، نیاز کمتری به جمع آوری پول از خارج دارند. حرکت بیشتر به سمت بازار داخلی چین خطرات بسیاری دارد. کارگزاری های دولتی تیم های گسترده ای دارند که با شرکت‌های چینی و استارت‌آپ ها وارد معامله می شوند. شرکت‌های مالی بین‌المللی در ۲۰۲۰ در مجموع ۴۸‌میلیون دلار در سرزمین اصلی چین زیان کردند؛ در حالی که بانک‌های سرمایه‌گذاری چین بیش از ۲۴‌میلیارد دلار سود کردند. نگاهی به رتبه بندی معاملات صورت گرفته نشان می‌دهد بانک‌های خارجی پس از سال‌ها تلاش، ورود معناداری به چین نداشته اند. گلدمن ساکس در رتبه بندی سال گذشته افزایش سهام داخلی چین رتبه ۱۵ را کسب کرد.

بانکداران جهان می گویند پس از سال‌ها همکاری با شرکای محلی، به تازگی با اخذ مجوزهای جدید شروع به گسترش فعالیت کرده اند و اینکه به دست آوردن تنها سهمی از بازار ۴۵‌هزار میلیارد دلاری، ثروتی بادآورده خواهد بود. از سوی دیگر آنها معتقدند که با افزایش جریان پول به سمت چین، تجارت و مدیریت دارایی بسیار رشد خواهند کرد. خریدهای خارجی سهام چین در سرزمین اصلی ۱۵‌درصد از جریان کل را در سه‌ماه سوم ۲۰۲۱ به خود اختصاص داد که نسبت به سهم تنها ۳‌درصدی ۲۰۱۳ افزایش قابل‌توجهی داشته است. بانک‌های جهان و مدیران پولی در نهایت می‌توانند ۱۰‌درصد از بازار صندوق‌های مشترک را در چین طی ۵سال در اختیار بگیرند.

با وجود تمام این پتانسیل ها، شرکت‌های آمریکایی در رابطه با چین با انتقادات شدیدی روبه‌رو هستند. به گفته ریک اسکات سناتور فلوریدا، بانکداران سود خود را بر حقوق بشر ترجیح داده‌اند. مارک ویلیام استاد دانشگاه بوستون نیز معتقد است که تنش های رو به افزایش چین و آمریکا، خطرات بالقوه و احتمال تحریم‌های تجاری و تغییرات ناگهانی در سیاست‌ها را افزایش داده است که می‌تواند برنامه های گسترش را متوقف کند.

با این وجود دیوید سالامن، مدیرعامل گلدمن‌ساکس، همچنان می گوید به محض اینکه اجازه داده شود، به چین سفر خواهد کرد. معاملات اخیر گلدمن‌ساکس در چین شامل مشارکت آن در عرضه اولیه ۴‌میلیارد دلاری در یک شرکت حوزه بیوتکنولوژی در هنگ کنگ بوده است. پس از ۱۷ سال اکنون این بانک صاحب کسب و کار اوراق بهادار خود در چین است که به گلدمن‌ساکس این آزادی را می‌دهد تا استراتژی رشدی را دنبال کند که دربردارنده دوبرابر کردن نیروهای کاری تا ۶۰۰ نفر و ارتقای مدیریت دارایی است و جان والدرون، رئیس شرکت، آن را بزرگ‌ترین فرصت در چین خوانده است.

مدیران دارایی بین‌المللی نیز در حال پیوستن به بازار صندوق سرمایه‌گذاری مشترک ۳/ ۸‌هزار میلیارد دلاری چین هستند. شرکت بلک راک در سپتامبر گذشته یک‌میلیارد دلار در اولین صندوق خود در چین جمع آوری کرد. شرکت فرانسوی اموندی نیز قصد دارد دارایی تحت مدیریت خود را در هنگ کنگ و تایوان تا سال ۲۰۵۰ به ۲۵۰‌میلیارد دلار برساند. با این وجود همه مدیران بزرگ پولی هم برای استفاده از شانس شان مشتاق نیستند؛ به عنوان مثال ونگاردگروپ برنامه های خود برای درخواست مجوز یک صندوق سرمایه‌گذاری را کنار گذاشت.

مورگان استنلی، نسبت به برخی رقبا، در سرزمین اصلی چین محتاط تر بوده است، ولی سهام خود در کسب و کار اوراق بهادار مشترک را در ۲۰۲۱ تا ۱۰۰‌درصد افزایش داد و قصد دارد برای معاملات آتی، اوراق مشتقه، کارگزاری، تحقیقات و مجوزهای ایجاد بازار در سال ۲۰۲۲ درخواست دهد. جی پی مورگان اما نخستین بانک خارجی بود که سال گذشته کنترل کامل اوراق بهادار خود را در چین به دست گرفت. از زمانی که دیمون در ۲۰۱۶ مدیران اجرایی را در هنگ کنگ دور هم جمع کرد، این شرکت در حال پیش روی بوده است. دیمون به آنها گفت دفتری مشابه دفترشان در نیویورک را در چین تصور می‌کند.