ژنتیک چقدر در ابتلا به آلزایمر نقش دارد؟

محققان دانشکده پزشکی دانشگاه ایندیانا نقش ژن مرتبط با بیماری آلزایمر را در سلول‌های ایمنی مغز بررسی کردند.

کد خبر: ۵۷۹۲۳۳

۱۸ آبان ۱۴۰۰

به گزارش مدیکال اکسپرس، هنگامی که سلول‌های ایمنی در سراسر مغز حرکت می‌کنند، به عنوان اولین خط دفاعی در برابر ویروس‌ها، مواد سمی و نورون‌های آسیب‌دیده عمل می‌کنند و برای پاکسازی آن‌ها عجله می‌کنند.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از باشگاه خبرنگاران؛ محققان دانشکده پزشکی دانشگاه ایندیانا در حال بررسی چگونگی ارتباط این سلول‌های ایمنی در مغز - میکروگلیا - با یک جهش ژنی هستند که اخیرا در بیماران مبتلا به آلزایمر کشف شده است. آن‌ها یافته‌های خود را در Science Advances منتشر کردند.

این مطالعه که توسط هانده کاراهان، فوق دکتری در زمینه ژنتیک پزشکی و مولکولی، و جونگسو کیم، مایکل کانلی، پروفسور ژنتیک پزشکی و مولکولی انجام شد، نشان داد که حذف ژنی به نام ABI۳، باعث افزایش قابل توجه تجمع پلاک آمیلوئید بتا در مغز و کاهش میزان میکروگلیا در اطراف پلاک‌ها می‌شود.

کاراهان گفت: این مطالعه می‌تواند بینش بیشتری در مورد درک عملکرد‌های کلیدی میکروگلیا در کمک به این بیماری ارائه دهد و به شناسایی اهداف درمانی جدید کمک کند. کاراهان تحقیقات خود را بر اساس یک مطالعه ژنتیک انسانی بر روی بیش از ۸۵۰۰۰ نفر استوار کرد که کمتر از نیمی از بیماران دچار آلزایمر بودند. محققان به این نتیجه رسیدند که این جهش خطر ابتلا به آلزایمر دیررس را افزایش می‌دهد.

کاراهان گفت: با این حال هیچ تحقیقی در مورد عملکرد ژن ABI۳ در مغز یا نحوه تاثیر این ژن بر عملکرد میکروگلیا صورت نگرفته است. این واقعیت به تحقیقات او منجر شد. تیم ژن ABI۳ را از مدل موش مبتلا به آلزایمر حذف و سپس عملکرد این ژن را در میکروگلیا در کشت سلولی آزمایش کرد. در مدل موش، آن‌ها شاهد افزایش سطح پلاک‌ها و التهاب در مغز و نشانه‌های اختلال عملکرد سیناپسی (ویژگی‌های مرتبط با نقص یادگیری و حافظه بیماری) بودند.

علاوه بر این، کاراهان گفت که حذف این ژن باعث اختلال در حرکت میکروگلیا می‌شود. سلول‌های ایمنی نمی‌توانند برای پاکسازی پروتئین‌ها به پلاک‌ها نزدیک‌تر شوند. پلاک‌های آمیلوئید معمولا در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر یافت می‌شود. پروتئین‌های بتا آمیلوئید با هم جمع می‌شوند و پلاک‌هایی را تشکیل می‌دهند که اتصالات سلول‌های عصبی را از بین می‌برند.

کاراهان گفت: مطالعه ما اولین شواهد عملکردی in vivo را ارائه می‌دهد که از دست دادن عملکرد ABI۳ ممکن است خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را با تاثیر بر تجمع بتا آمیلوئید و التهاب عصبی افزایش دهد.

کاراهان و کیم سه کمک مالی جداگانه برای حمایت از این تحقیق از مؤسسه ملی پیری، شعبه مؤسسه ملی بهداشت (NIH) برای تحقیقات آلزایمر دریافت کردند که در طی پنج سال آینده ۷.۸ میلیون دلار به دست آمد.

کیم گفت: یک کمک هزینه ساخت مدل موش را تامین می‌کند که به ما امکان می‌دهد ژن ABI۳ را در هر نوع سلولی در بدن، مانند میکروگلیای مغز و سلول‌های ایمنی محیطی حذف کنیم. هنگامی که این مدل جدید را تایید کردیم، آن را در دسترس دیگران در جامعه تحقیقاتی قرار خواهیم داد تا از این مدل برای تحقیقات خود استفاده کنند.

سایر کمک‌های مالی، مدل‌های موش و سلول بیشتری را برای تیم بررسی می‌کنند تا چگونگی تاثیر ژن ABI۳ در میکروگلیا بر آسیب‌شناسی بیماری آلزایمر و همچنین تامین مالی تکنیک‌های پیشرفته، از جمله تصویربرداری مغز با استفاده از Bruker BioSpec ۹.۴T PET- را بررسی کنند.

کاراهان و کیم گفتند هر یک از این پروژه‌ها یک هدف نهایی برای شناسایی اهداف قابل دارو برای درمان بیماری دارند. این تیم برای تسریع توسعه درمانی برای بیماری آلزایمر (TREAT-AD) با IU School of Medicine-Purdue TaRget Enablement همکاری خواهد کرد.