درمان چاقی با گیاه سلاسترول امکان پذیر است؟

دانشمندان دانشگاه ساوت وسترن تگزاس آمریکا روشی برای استفاده ایمن مزایای کاهش وزن با یک ترکیب گیاهی را شناسایی کردند که باوجود عوارض جانبی مضر آن، پاسخ‌های مهمی برای توسعه درمان‌های چاقی دارد.

کد خبر: ۵۷۷۳۷۳

۱۲ آبان ۱۴۰۰

به گزارش مدیکال اکسپرس، سلاسترول که از عصاره ریشه گیاهی با گل سفید در چین به‌دست می‌آید، در سال‌های اخیر پس از آنکه نتایج تحقیقات نشان داد که می‌تواند هم از چاقی در موش‌ها پیشگیری و هم روند آن را معکوس کند، توجه بیشتری را به خود جلب کرده است. با این حال، از آنجایی که سلاسترول می‌تواند باعث واکنش‌هایی مانند فشار خون بالا و بی‌حالی در موش‌ها شود، محققان به‌دنبال درک نحوه عملکرد این ترکیب و استفاده از این دانش برای توسعه درمان‌های کاهش وزن ایمن برای افراد هستند.

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا؛ دانشگاه ساوت وسترن تگزاس ممکن است بخشی از معما را در یک تحقیق جدید حل کرده باشد که نشان می‌دهد سلاسترول به پروتئین خاصی در نوعی از نورون نیاز دارد که بر متابولیسم تاثیر می‌گذارد. دانشمندان دریافتند که می‌توانند با حذف این پروتئین از نورون‌ها، سیگنال «تغذیه‌شده» به مغز موش را مطابقت دهند و در نتیجه موش‌ها با وجود رژیم غذایی پرچرب، ۷ درصد وزن بدن خود را در دو هفته از دست می‌دهند.

با این روش به‌نظر نمی‌رسد موش‌ها همان بیماری‌های جسمانی را که در تحقیقات قبلی که در آن سلاسترول تجویز شده بود را تحمل کنند.

کوین دبلیو ویلیامز، محقق این تحقیق در مرکز تحقیقات هیپوتالاموس دانشگاه گفت: «این درک جدید از نحوه عملکرد سلاسترول در سطح سلولی، فرصت‌های بیشتری را برای هدف‌یابی مسیرهایی که می‌توانند متابولیسم ما را بدون تاثیر منفی بر سلامتی بهبود بخشند، فراهم می‌کند. ما تمام جمعیت‌های سلولی را که بر کاهش وزن تاثیر می‌گذارند کشف نکرده‌ایم اما هر یک از این یافته‌ها ما را به توسعه درمان‌های ایمن و موثر برای چاقی نزدیکتر می‌کند.»

این تحقیق آخرین تحقیق دکتر ویلیامز است که ممکن است روزی به بهبود متابولیسم گلوکز در بیماران مبتلا به شرایط  ناشی از چاقی مانند دیابت کمک کند. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، بیش از ۳۰ میلیون آمریکایی مبتلا به دیابت هستند که حدود ۱۰ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند.

آیا ترکیب گیاهی سلاسترول در مقابله با چاقی بی‌ضرر است؟

تحقیقات جدید بر روی دسته‌ای از سلول‌های مغز به‌نام نورون‌های POMC متمرکز شده است که با کاهش اشتها، سطح گلوکز خون پایین‌تر و سوزاندن انرژی بیشتر در هنگام فعال شدن مرتبط هستند. نتایج تحقیق  سال ۲۰۱۹ دکتر ویلیامز نشان داد که یک جلسه ورزش می‌تواند فعالیت POMC را تا دو روز افزایش دهد.

در آخرین تحقیقات، آزمایشگاه ویلیامز دریافت که این نورون نقش مهمی در تاثیر سلاسترول بر کاهش وزن دارد. موش‌هایی که این ترکیب را دریافت کردند، فعالیت پروتئینی به‌نام PERK را در ناحیه‌ای از مغز که نورون‌های POMC در آن قرار دارند، کاهش دادند همچنین مشخص شد که حذف پروتئین PERK از این نورون‌ها می‌تواند بسیاری از اثرات کاهش وزن سلاسترول را تکرار کند و به‌نظر می‌رسد این کار را بدون ایجاد عوارض جانبی مضر که اغلب با داروهای ضد چاقی همراه است انجام می‌دهد.

دکتر ویلیامز بیان کرد: «موش‌ها لاغرتر بودند و سطح فعالیت یکسانی داشتند؛ آنها بی‌حال، ناخوش یا بیمار به‌نظر نمی‌رسیدند اما این فقط از طریق مشاهده حاصل شده است. برای بررسی اینکه چگونه هدف‌گیری این مسیر ممکن است بر سیستم قلبی عروقی و سایر عملکردهای آنها تاثیر بگذارد، تحقیقات بیشتری لازم است.»

سازمان غذا و دارو به مردم نسبت به استفاده از سلاسترول هشدار می‌دهد، ماده‌ای که به‌عنوان «تاک خدای تندر» نیز شناخته و در طب سنتی چینی استفاده می‌شود. اگرچه عصاره‌های این گیاه به‌عنوان مکمل فروخته می‌شود، موسسه ملی بهداشت (NIH) بیانیه‌ای را منتشر کرده است مبنی بر این که دانشمندان هنوز اطلاعات کافی در مورد ایمنی و اثربخشی سلاسترول ندارند اما این ترکیب در حال حاضر بینش مهمی در مورد اینکه چگونه راهبردهای ایمن‌تر برای کاهش وزن ممکن است در آزمایشگاه ایجاد شود، به دانشمندان ارائه کرده است. به‌عنوان‌مثال، در تحقیق جدید مشخص شد حذف پروتئین PERK از نورون‌های POMC حدود نیمی از اثر کاهش جذب غذای سلاسترول را مسدود کرد.

دکتر ویلیامز، دانشیار پزشکی داخلی در دانشگاه ساوت وسترن و محقق در موسسه مغز پیتر اودانل جونیور گفت: «این امر نشان می‌دهد که علاوه بر POMC، جمعیت‌های سلولی دیگری نیز برای تاثیرات سلاسترول بر متابولیسم وجود دارد. ما به نقشه‌برداری از نقش  انواع سلول ادامه خواهیم داد تا زمانی که تصویر کامل‌تری از شبکه پیچیده مسیرها داشته باشیم. شاید روزی این دانش به توسعه درمان‌های موثرتر در درمان چاقی و دیابت کمک کند.»

نتایج این تحقیق در مجله JCI Insight منتشر شده است.