دود توافق غرب در چشم صنعت فولاد چین

در روزهایی که شمش و مقاطع طویل فولادی در بازارهای جهانی با محوریت چین در حال فاصله گرفتن از اوج قیمتی خود هستند یا ثبات نرخ را تجربه می‌کنند، توافق اتحادیه اروپا و ایالات‌متحده آمریکا بر سر حذف تعرفه های صادراتی و در عین حال، اعمال فشار بر فولادسازان چینی در خصوص کاهش انتشار آلاینده های کربنی و مقابله با ظرفیت های مازاد ایجادشده در صنایع فولادسازی چین می‌تواند به افت بیشتر نرخ در بازار داخلی چین منجر شود.

کد خبر: ۵۷۶۸۷۶

۱۱ آبان ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از دنیای اقتصاد، بهای شمش و مقاطع طویل فولادی در بازارهای جهانی، برخلاف سایر فلزات صنعتی از رکوردشکنی قیمتی خود در سال‌جاری میلادی فاصله معناداری گرفته است. کاهش سرعت رشد اقتصادی دنیا ظرف سه‌ماه سوم سال‌جاری میلادی و ایجاد بحران در شرکت‌های توسعه دهنده ساخت وساز در دنیا با افت تقاضا برای محصولات فولادی، از مهم‌ترین دلایل عقبگرد قیمتی فولاد بود.

در این شرایط، توافق ایالات‌متحده آمریکا و اتحادیه اروپا بر سر حذف تعرفه واردات و در عین حال، توافق بر سر محدودیت واردات فولاد کثیف (فولادی که در مسیر تولید با انتشار آلاینده های کربنی قابل‌توجهی همراه است) می‌تواند بر بحران کاهش سود فولادسازان چینی بیفزاید.

سهم ۲۰ درصدی فولادسازان چینی در انتشار آلاینده های کربنی

افزایش توجه جهانی به کاهش انتشار آلاینده های کربنی باعث شده است تا الزام صنایع مختلف برای استفاده از انرژی های سبز با جدیت بیشتری پیگیری شود.

اهمیت این موضوع در جامعه جهانی به میزانی افزایش یافته است که اتحادیه اروپا و ایالات‌متحده آمریکا در جریان مذاکرات خود برای رفع موانع تعرفه ای در جریان تجارت دو کشور، به اعمال فشار برای کاهش انتشار آلاینده های کربنی از صنایعی همچون فولاد نیز می‌پردازند.

در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۸ میلادی، دولت ایالات‌متحده آمریکا تعرفه ۲۵ و ۱۰ درصدی را بر واردات فولاد و آلومینیوم از اتحادیه اروپا وضع کرد و به این ترتیب سلسه ای از تنش های تجاری میان دو کشور شروع و ادامه دار شد؛ به گونه ای که دو طرف، تعرفه هایی بر واردات محصولات مختلف صادراتی یکدیگر وضع کردند.

با توجه به تبعات منفی وضع عوارض صادراتی میان مبادلات تجاری دو طرف، مذاکراتی در خصوص رسیدن به توافق جدید برای بهبود وضعیت مبادلات تجاری میان دو کشور شروع شد که با روی کار آمدن جو بایدن، روند این مذاکرات سرعت بیشتری به خود گرفت.

ظرف روزهای اخیر، اخباری درباره توافق دو طرف بر سر حذف عوارض صادرات فولاد و آلومینیوم منتشر شد. در نهایت، جو بایدن در حاشیه نشست سران G۲۰ در ایتالیا در روز پایانی ماه اکتبر، از قراردادی جدید میان دو طرف خبر داد که به کشورهای اتحادیه اروپا اجازه صادرات فولاد و آلومینیوم (با میزانی مشخص) به ایالات متحده را بدون عوارض گمرکی خواهد داد. اتحادیه اروپا نیز در پاسخ به این اقدام مثبت، تعرفه های تلافی‌جویانه را که بر محصولات آمریکایی، از جمله قایق های موتوری و موتورسیکلت های هارلی دیویدسون وضع کرده بود، حذف می‌کند.

توافق دو طرف در بخش فولاد و آلومینیوم تنها به لغو معافیت مالیاتی محدود نشد. جو بایدن در حاشیه این نشست، از توافق دو طرف بر سر وضع محدودیت برای واردات فولاد کثیف از چین خبر داد. فولاد کثیف به محصولات فولادی گفته می‌شود که در فرآیند تولید آنها توجهی به کاهش انتشار آلاینده های کربنی نشده باشد.

اتحادیه اروپا طی اقدامات خود در جهت کاهش انتشار آلاینده های کربنی، در گام اول صنایع این کشور را به حرکت به سمت استفاده از انرژی های سبز ملزم کرده است. در گام دوم نیز قصد دارد با وضع عوارض بر واردات محصولاتی که طی فرآیند تولید آنها آلاینده های کربنی وارد جو زمین می‌شود، تولیدکنندگان سایر نقاط دنیا را ملزم به حرکت به سمت استفاده از انرژی های پاک کند.

صنایعی همچون فولاد و آلومینیوم جزو آلاینده ترین صنایع دنیا به شمار می روند. تخمین زده می‌شود که حدود ۲۰درصد تولید کربن در چین مربوط به فعالیت فولادسازان این کشور است. همراه کردن ایالات‌متحده آمریکا با این توافق می‌تواند فشار بر صنایع چین در زمینه کاهش انتشار آلاینده های کربنی را شدت بیشتری ببخشد.

بایدن در بخش دیگری از گزارش خود به ایجاد ظرفیت های مازاد در صنایع مختلف، از جمله فولاد و آلومینیوم در چین اشاره کرد و این رویه را حرکتی در جهت از میان بردن تعادل بازار جهانی و البته تخریب محیط‌زیست دانست. دولت بایدن قصد دارد در خصوص تبعات منفی ایجاد ظرفیت مازاد در صنایع فولاد و آلومینیوم در بازارهای این محصولات با ژاپن و بریتانیا به رایزنی بپردازد و با اعمال فشار بر چین از بقای صنایع خود حمایت کند.

توافقی برای ضربه‌زدن به فولادسازان چینی

توافق ایالات‌متحده آمریکا و اروپا بر سر حذف تعرفه ها، بهبود روابط تجاری و در عین حال فشار بر چینی ها برای کاهش انتشار آلاینده های کربنی و افت ظرفیت مازاد ایجادشده در صنایع فولادی و آلومینیومی خود می‌تواند تولید و تجارت را در چین، به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده و تامین کننده محصولات صنعتی دنیا تحت‌الشعاع قرار دهد و ضربه جدیدی به صنایع فولادی چین وارد کند.

دولت پکن به منظور کاهش انتشار آلاینده های کربنی در این کشور ظرف یک‌سال اخیر، سیاست های نظارتی جدی را بر فولادسازان و واحدهای ذوب آلومینیوم در استان های مختلف این کشور اعمال کرد که از جمله آنها می‌توان به توقف تولید واحدهای قدیمی، افزایش ظرفیت فعال واحدهای تولیدی و توقف تولید برخی واحدهای فولادساز و آلومینیومی این کشور در روزهای سرد سال اشاره کرد.

با وجود اقدامات دولت پکن در خصوص کاهش انتشار آلاینده های کربنی، سایر اقتصادهای بزرگ دنیا درصدد هستند تا این روند را با اعمال سختگیری بیشتر سرعت ببخشند. البته در این میان، اعمال فشار با توجیه زیست‌محیطی و قابل پذیرش جامعه جهانی بر چین برای کاهش سرعت رشد اقتصادی دومین اقتصاد دنیا نیز در اهداف تصمیم‌گیرندگان محتمل است.

چین بزرگ‌ترین منتشرکننده گازهای گلخانه ای است؟

چین بزرگ‌ترین منتشرکننده گازهای گلخانه ای در دنیاست و ایالات‌متحده آمریکا در رتبه دوم در این زمینه قرار دارد. اما در این رتبه بندی به جمعیت و وسعت هر کشور توجه نمی‌شود. درواقع اگر سرانه انتشار گازهای گلخانه ای برای چین و ایالات‌متحده محاسبه شود، ایالات‌متحده به سیاق گذشته سردمدار سرانه تولید آلاینده های کربنی در دنیا به شمار می‌رود.

در عین حال، گازهای گلخانه ای منتشرشده در جو زمین باقی می ماند و در نتیجه برای بررسی دقیق تر سهم هر کشور در بحران آب وهوایی امروز باید میزان انتشار آلاینده های کربنی در طول دهه های اخیر مدنظر قرار گیرد. بررسی دقیق تر آمار انتشار گازهای گلخانه ای در دنیا حاکی از آن است که کشورهای توسعه یافته که امروز سردمدار مقابله با انتشار گازهای گلخانه ای هستند، بیشترین سهم را در ایجاد وضعیت کنونی اقلیمی زمین دارند؛ بنابراین انتظار می‌رود سهم بیشتری در بحران کنونی برای خود قائل شوند.

استفاده از زغال سنگ به عنوان منبع اصلی تامین انرژی در چین، یکی از دلایل بالا بودن انتشار گازهای گلخانه ای در این کشور است. بنا بر اعلام آژانس بین‌المللی انرژی، تولید گازهای گلخانه ای در چین، در بخش تولید فولاد و سیمان برابر کل تولید این گازها در اتحادیه اروپاست.

رواج استفاده از گاز طبیعی در کشورهای اروپایی و آمریکایی به جای زغال سنگ یکی از دلایل انتشار کمتر گازهای گلخانه ای در این مناطق است؛ هرچند استفاده از گاز طبیعی نیز معایب زیست محیطی خود را دارد و محققان حرکت به سمت توسعه انرژی های سبز را تنها راه‌ نجات دنیا از بحران آب وهوایی می دانند. با توجه به روند توسعه صنعتی در دنیا تحقق استفاده از انرژی های پاک برای تولید صنعتی، حتی با وضع تعرفه به‌سادگی امکان پذیر نیست.