مدیریت ریسک نقدشوندگی با سرمایه‌ گذاری غیرمستقیم

صندوق‌های با درآمد ثابت یکی از ابزارهای سرمایه‌گذاری با ریسک کمتر نسبت به صندوق‌های سهامی و مختلط در بازار سرمایه تلقی می‌شوند که ماهیت کاملا متفاوتی نسبت به سپرده‌های بانکی دارند. این صندوق‌ها مطابق مقررات سازمان بورس و اوراق بهادار ملزم هستند بخشی از دارایی‌های تحت مدیریت خود را به خرید سهام تخصیص دهند.

کد خبر: ۵۷۰۹۲۹

۲۱ مهر ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین، احسان عسکری کارشناس بازار سهام، در دنیای اقتصاد نوشت؛ همچنین نصاب سهامی که این صندوق‌ها مکلف به رعایت آن هستند در شرایط مختلف متغیر است. در حال حاضر این صندوق‌ها مکلف هستند تا پایان سال ۱۴۰۰ حداقل ۱۵ و حداکثر ۲۵‌درصد سهام در اختیار داشته باشند. تخصیص بخشی از منابع صندوق با درآمد ثابت به سهام می‌تواند بازدهی صندوق‌ها را همسو با نوسان بازار سهام دچار نوسان کند؛ بنابراین مدیر صندوق همواره‌ درصدد است با استفاده از ابزارهای در دسترس نسبت به کاهش این نوسان ها اقدام کند.

از بهترین این ابزارها استفاده از سازوکار ذخیره ارزش سهام است که بازدهی سهم موجود در صندوق را تا حد زیادی هموار می سازد و سرمایه‌گذارانی که اقدام به سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها می‌کنند، کمتر شاهد نوسان در بازدهی خواهند بود. در حال حاضر صندوق‌های با درآمد ثابت مجاز به سرمایه‌گذاری حداکثر ۴۰‌درصد از دارایی‌های خود در سپرده‌های بانکی و گواهی سپرده بانکی هستند و مابقی منابع را باید به خرید اوراق با درآمد ثابت دولتی و شرکتی و شهرداری‌ها تخصیص دهند.

باتوجه به سود مصوب بانکی ۱۸‌درصد سالانه و نرخ بازار اوراق دولتی و شرکتی حدود ۱۹ تا ۲۱‌درصد سالانه می‌توان با چشم پوشی از بازدهی بخش سهام این صندوق‌ها، بازدهی بین ۱۹ تا ۲۰‌درصد سالانه را برای صندوق‌ها متصور بود. در این شرایط در صورتی که بازدهی بازار سهام مثبت باشد و این نرخ افزایش یابد چنان‌چه وضعیت بازار سهام مثبت نباشد، نرخ بازدهی صندوق کاهش خواهد یافت.

مزیت سازوکار ذخیره ارزش سهام آن است که در صورت منفی بودن بازار سهام، بازدهی صندوق در سطح منطقی و قابل قبولی حفظ خواهد شد؛ البته نکته حائز اهمیت آن است که برخلاف سپرده های بانکی که به صورت ماه‌شمار و به حداقل مانده یک ماه به سپرده‌گذاران سود پرداخت می‌کنند، صندوق‌های با درآمد ثابت به سرمایه‌گذاران سود روزشمار داده و شرط ماندگاری نیز تعریف نمی‌شود.

در نتیجه سرمایه‌گذاران با کمترین مبالغ قادر به سرمایه‌گذاری در صندوق‌ها و دریافت سود روزشمار هستند و سیستم بانکی به سپرده‌های کوتاه‌مدت، به صورت ماه‌شمار سود ۱۰‌درصد پرداخت می‌کند؛ در حالی که این صندوق‌ها به تمامی سرمایه‌گذاران سود روزشمار حدود ۱۸ تا ۲۱‌درصد پرداخت می‌کنند؛ در نتیجه نباید انتظار بازدهی بسیار فراتر از این را از صندوق‌های با درآمد ثابت داشت. چنانچه سرمایه‌گذاران بازدهی مورد انتظار بیشتری را از سرمایه‌گذاری خود انتظار دارند، لازم است ریسک بالاتری را از طریق سایر سرمایه‌گذاری ها بپذیرند.

سرمایه‌گذاری مستقیم در بازار سرمایه موجب می‌شود سرمایه‌گذاران در معرض نوسان‌های شدید قیمتی ناشی از عرضه و تقاضا در تابلوی معاملات قرار بگیرند که الزاما به بازدهی بالاتری منتهی نخواهد شد؛ در حالی که سرمایه‌گذاری غیرمستقیم از طریق صندوق‌های سرمایه‌گذاری علاوه بر فراهم کردن بازدهی متناسب با ریسک، نقدشوندگی را نیز برای سرمایه‌گذاران به همراه دارد. موضوع مدیریت ریسک نقدشوندگی یکی از مزیت‌های سرمایه‌گذاری غیرمستقیم است.

این صندوق‌ها با بهره‌مندی از نیروهای انسانی باتجربه و کارآمد، به طور پیوسته بازار سرمایه را رصد و پرتفوی بهینه را برای صندوق‌ها چینش می‌کنند؛ در حالی که سرمایه‌گذاری مستقیم نیازمند صرف زمان کامل و بهره‌مندی از بالاترین دانش سرمایه‌گذاری است.