اقتصاد آنلاین گزارش می دهد؛

با مراحل درمان گلوکوم آشنا شوید

هنگامی که تشخیص گلوکوم را دریافت می کنید به طور بالقوه با درمان مادام العمر معاینات منظم و احتمال از دست دادن پیش رفت بیماری روبرو هستید.

کد خبر: ۵۶۸۳۹۶

۱۲ مهر ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین، برای تشخیص، پزشک سابقه پزشکی شما را بررسی کرده و یک معاینه جامع چشم انجام می دهد. او ممکن است چندین آزمایش انجام دهد  از جمله :

اندازه گیری فشار داخل چشم (تونومتری)

آزمایش آسیب عصب بینایی با معاینه اتساع چشم و آزمایشات تصویربرداری

بررسی مناطق از دست رفته  بینایی (آزمایش میدان بینایی)

اندازه گیری ضخامت قرنیه (ضربان سنج)

بازرسی زاویه تخلیه (گونیوسکوپی)

عملکرد:

آسیب ناشی از گلوکوم قابل برگشت نیست. اما درمان و معاینات منظم می تواند به کاهش یا جلوگیری از کاهش بینایی کمک کند به خصوص اگر در مراحل اولیه بیماری به آن مبتلا شوید.

گلوکوم با کاهش فشار چشم (فشار داخل چشم) درمان می شود. بسته به موقعیت شما گزینه های شما ممکن است شامل قطره چشم داروهای خوراکی، لیزر درمانی، جراحی یا ترکیبی از هر یک از این موارد باشد.

قطره چشم:

درمان گلوکوم اغلب با تجویز قطره چشم شروع می شود. این ها می توانند با بهبود چگونگی تخلیه مایع از چشم یا کاهش میزان مایعی که چشم شما ایجاد می کند به کاهش فشار چشم کمک کنند. بسته به میزان پایین فشار چشم شما ممکن است نیاز به تجویز بیش از یکی از قطره های زیر باشد.

قطره های چشم تجویز شده شامل موارد زیر است:

پروستاگلاندین ها:  این ها خروج مایع در چشم  را افزایش می دهد (مایع آبی)، در نتیجه فشار چشم را کاهش می دهد. داروهای این دسته شامل لاتانوپروست (خالاتان)، تراوپروست (تراواتان Z)، تافلوپروست (زیوپتان)، بیماتوپروست (لومیگان) و لاتانوپروستن بونود (ویزولتا) است.

عوارض جانبی احتمالی شامل قرمزی و سوزش خفیف چشم، تیره شدن عنبیه، تیره شدن رنگدانه مژه یا پوست پلک و تاری دید است. این دسته از داروها برای استفاده یکبار در روز تجویز می شوند.

مسدود کننده های بتا:  این ها تولید مایع در چشم  را کاهش می دهند و در نتیجه فشار چشم را کاهش می دهند (فشار داخل چشم) . به عنوان مثال می توان به تیمولول (بتیمول ، استالول ، تیموپتیک) و بتاکسولول (بتوپتیک) اشاره کرد .

عوارض جانبی احتمالی شامل مشکل در تنفس، کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون، ناتوانی جنسی و خستگی است. بسته به شرایط شما می توان این دسته از داروها را برای یک یا دو بار در روز تجویز کرد.

آگونیست های آلفا آدرنرژیک: این ها تولید آب را کاهش می دهند و خروج مایع در چشم شما را افزایش می دهند. به عنوان مثال می توان به آپراکلونیدین (یوپیدین) و بریمونیدین (آلفاگان P ، قولیانا) اشاره کرد.

عوارض جانبی احتمالی شامل ضربان قلب نامنظم، فشار خون بالا، خستگی، قرمزی، خارش یا تورم چشم و خشکی دهان است. این دسته از داروها معمولاً برای استفاده دو بار در روز تجویز می شوند اما گاهی اوقات می توان آنها را سه بار در روز تجویز کرد.

مهار کننده های کربنیک انیدراز: این داروها تولید مایع در چشم شما را کاهش می دهند. به عنوان مثال می توان به دورزولامید (Trusopt) و برینزولامید (Azopt) اشاره کرد.

عوارض جانبی احتمالی شامل طعم فلزی، تکرر ادرار و سوزن سوزن شدن انگشتان دست و پا است. این دسته از داروها معمولاً دوبار در روز تجویز می شوند اما گاهی اوقات می توان آنها را سه بار در روز هم تجویز کرد.

مهار کننده رو کیناز:  این دارو با سرکوب آنزیمهای rho kinase مسئول افزایش مایعات است و فشار چشم را کاهش می دهد. این دارو به صورت نتارسودیل (روپرسا) موجود است و برای استفاده روزانه یکبار تجویز می شود. عوارض جانبی احتمالی شامل قرمزی چشم، ناراحتی چشم و تشکیل رسوبات روی قرنیه است.

عوامل میوتیک یا کولینرژیک: این ها خروج مایع از چشم شما را افزایش می دهند. به عنوان مثال می توان پیلوکارپین (Isopto Carpine) را نام برد. عوارض جانبی شامل سردرد، چشم درد، مردمک های کوچک، احتمال تاری دید یا تاری دید و نزدیک بینی است. این دسته از داروها معمولاً تا چهار بار در روز تجویز می شوند. به دلیل عوارض جانبی احتمالی و نیاز به استفاده مکرر روزانه، این داروها دیگر اغلب تجویز نمی شوند.

از آنجا که برخی از داروهای قطره چشم جذب جریان خون شما می شوند ممکن است برخی از عوارض جانبی را که مربوط به چشم شما نیست تجربه کنید.

برای به حداقل رساندن این جذب چشمان خود را برای یک تا دو دقیقه بعد از قرار دادن قطره داخل آن ببندید همچنین ممکن است گوشه چشم خود را نزدیک بینی خود فشار دهید تا مجرای اشکی به مدت یک یا دو دقیقه بسته شود قطره های بلااستفاده را از پلک خود پاک کنید.

اگر چندین قطره چشم برای شما تجویز شده است یا نیاز به استفاده از اشک مصنوعی دارید آنها را طوری بیرون بیاورید که حداقل بین هر قطره  پنج دقیقه فاصله باشد.

داروهای خوراکی:

اگر قطره های چشمی به تنهایی فشار چشم شما را به حد مطلوب نرساند پزشک ممکن است داروی خوراکی را تجویز کند که معمولاً یک مهار کننده کربنیک انیدراز است. عوارض جانبی احتمالی شامل تکرر ادرار، سوزن سوزن شدن انگشتان دست و پا، افسردگی، ناراحتی معده و سنگ کلیه است.

جراحی و سایر روشهای درمانی:

سایر گزینه های درمانی شامل لیزر درمانی و روش های مختلف جراحی است. تکنیک های زیر برای بهبود تخلیه مایع درون چشم و در نتیجه کاهش فشار در نظر گرفته شده است:

لیزر درمانی:

در صورتی که گلوکوم زاویه باز دارید ترابکولوپلاستی لیزری یک گزینه است. این کار در مطب پزشک شما انجام می شود. پزشک از یک پرتو کوچک لیزر برای بازکردن کانال های مسدود شده در شبکه ترابکولار استفاده می کند. ممکن است چند هفته طول بکشد تا اثر کامل این روش آشکار شود.

جراحی فیلترینگ با یک عمل جراحی به نام ترابکولکتومی:

جراح شما یک سوراخ در سفیدی چشم (اسکلرا) ایجاد کرده و قسمتی از شبکه ترابکولار را برمی دارد.

لوله های زهکشی:

در این روش جراح چشم شما یک شنت لوله کوچک را در چشم شما قرار می دهد تا مایعات اضافی را تخلیه کرده و فشار چشم شما را کاهش دهد.

جراحی گلوکوم با حداقل تهاجم (MIGS):

ممکن است پزشک روش MIGS را برای کاهش فشار چشم پیشنهاد کند. این روش ها عموماً نیاز به مراقبت های فوری پس از عمل دارند و خطر کمتری نسبت به ترابکولکتومی یا نصب دستگاه تخلیه دارند .

آن ها اغلب با جراحی آب مروارید ترکیب می شوند. تعدادی تکنیک MIGS در دسترس است و پزشک شما در مورد اینکه کدام روش برای شما مناسب است نظر می دهد.

پس از انجام عمل برای معاینات بعدی باید به پزشک خود مراجعه کنید. اگر فشار چشم شما شروع به افزایش کرد یا تغییرات دیگری در چشم شما ایجاد شد ممکن است در نهایت نیاز به انجام اقدامات اضافی داشته باشید.

درمان گلوکوم حاد بسته شدن زاویه:

گلوکوم حاد بسته شدن یک اورژانس پزشکی است. اگر این بیماری تشخیص داده شود برای کاهش فشار در چشم نیاز به درمان فوری دارید. این به طور کلی به دارو و لیزر یا سایر روشهای جراحی نیاز دارد.

ممکن است روشی به نام ایریدوتومی محیطی لیزری داشته باشید که در آن پزشک با استفاده از لیزر یک سوراخ کوچک در عنبیه چشم شما ایجاد می کند این اجازه می دهد تا مایع (طعم آبی) از طریق آن جریان یابد و فشار چشم را کاهش دهد.

آزمایشات بالینی:

آزمایش های جدید را به عنوان ابزاری برای پیشگیری، تشخیص، درمان یا مدیریت این بیماری مورد بررسی قرار دهید.

شیوه زندگی و داروهای خانگی:

این نکات ممکن است به شما در کنترل فشار بالای چشم یا ارتقای سلامت چشم کمک کند.

رژیم غذایی سالم داشته باشید:

خوردن یک رژیم غذایی سالم می تواند به حفظ سلامتی شما کمک کند، اما از بدتر شدن آب سیاه جلوگیری نمی کند. چندین ویتامین و مواد مغذی برای سلامت چشم مهم هستند از جمله روی، مس، سلنیوم و ویتامین های آنتی اکسیدانی C ، E و A .

با خیال راحت ورزش کنید:

ورزش منظم ممکن است فشار چشم را در گلوکوم زاویه باز کاهش دهد. با پزشک خود در مورد یک برنامه ورزشی مناسب صحبت کنید.

کافئین خود را محدود کنید:

نوشیدن نوشیدنی های حاوی مقدار زیادی کافئین ممکن است فشار چشم شما را افزایش دهد.

مرتباً مایعات بنوشید :

در طول زمان یک روز فقط مقادیر متوسط ​​مایعات بنوشید نوشیدن یک چهارم یا بیشتر مایعات در مدت زمان کوتاه ممکن است فشار چشم را به طور موقت افزایش دهد.

با سر بالا بخوابید:

استفاده از بالشتک یا کوسن که سر شما را کمی بالا نگه می دارد حدود 20 درجه فشار داخل چشم را هنگام خواب کاهش می دهد.

داروی تجویز شده مصرف کنید:

استفاده از قطره های چشمی یا داروهای دیگر طبق تجویز می تواند به شما کمک کند تا بهترین نتیجه ممکن را از درمان خود دریافت کنید. مطمئن شوید که قطره ها را دقیقاً طبق دستور استفاده می کنید در غیر این صورت آسیب عصب بینایی شما می تواند بدتر شود.

طب جایگزین:

برخی از رویکردهای پزشکی جایگزین ممکن است به سلامت کلی شما کمک کند اما هیچ کدام یک درمان موثر برای گلوکوم نیست. با پزشک خود در مورد مزایا و خطرات احتمالی آنها صحبت کنید.

داروهای گیاهی: برخی از مکمل های گیاهی مانند عصاره زغال اخته به عنوان داروهای گلوکوم تبلیغ شده است. اما برای اثبات اثربخشی آنها به مطالعات بیشتری نیاز است. از مکمل های گیاهی به جای درمان های اثبات شده استفاده نکنید.

تکنیک های آرام سازی:

استرس ممکن است باعث ایجاد گلوکوم حاد و بسته شدن زاویه شود. اگر در معرض این بیماری هستید راههای سالم برای مقابله با استرس پیدا کنید مدیتیشن و سایر تکنیک ها ممکن است کمک کننده باشد.

ماری جوانا:

تحقیقات نشان می دهد که ماری جوانا فشار چشم را در افراد مبتلا به گلوکوم کاهش می دهد اما فقط به مدت سه تا چهار ساعت سایر درمانهای استاندارد موثرتر وجود دارند. آکادمی چشم پزشکی آمریکا ماری جوانا را برای درمان گلوکوم توصیه نمی کند.

مقابله و پشتیبانی:

هنگامی که تشخیص گلوکوم را دریافت می کنید به طور بالقوه با درمان مادام العمر معاینات منظم و احتمال از دست دادن پیش رفت بیماری روبرو هستید.

ملاقات و صحبت با سایر افراد مبتلا به گلوکوم می تواند بسیار مفید باشد و گروه های حمایتی زیادی وجود دارد برای یافتن گروه های محلی و زمان ملاقات با بیمارستان ها و مراکز مراقبت از چشم در منطقه خود جستجو کنید. چندین منبع آنلاین از جمله گروه های پشتیبانی نیز در دسترس است.

آماده شدن برای قرار خود:

در اینجا برخی از اطلاعات به شما کمک می کند تا برای قرار خود آماده شوید .

آنچه شما می توانید انجام دهید

قبل از قرار ملاقات خود لیستی از موارد زیر تهیه کنید:

علائمی که به آن مبتلا بوده اید و چه مدت درگیرش بوده اید

تمام داروها، مکمل ها و ویتامین هایی که مصرف می کنید، از جمله دوزهای آن

هر گونه مشکل چشمی که در گذشته داشته اید مانند تغییرات بینایی یا ناراحتی چشم

اعضای خانواده مبتلا به گلوکوم چه نوع گلوکومی داشتند و این وضعیت برای آنها چقدر شدید بود

در صورت وجود گلوکوم آزمایش آب سیاه  به عنوان مثال زمینه های بینایی تصویربرداری یا سوابق معاینه چشم

سوالاتی که باید از پزشک خود بپرسید:

برخی از سوالات اساسی که باید از پزشک خود بپرسید عبارتند از:

آیا علائم گلوکوم دارم؟

برای تأیید تشخیص به چه آزمایشاتی نیاز دارم؟

شما چه رویکرد درمانی را توصیه می کنید؟

جایگزین روش اولیه ای که پیشنهاد می کنید چیست؟

آیا باید محدودیت های فعالیتی را رعایت کنم؟

چه اقدامات مراقبتی دیگری ممکن است به من کمک کند؟

چشم انداز بلند مدت در مورد من چیست؟

هر چند وقت یکبار برای مراجعات بعدی نیاز است؟

آیا باید به متخصص دیگری مراجعه کنم؟

من شرایط بهبود دارم چگونه می توانم آن  را به بهترین شکل  مدیریت کنم؟

چه انتظاری از پزشک خود داشته باشید:

به احتمال زیاد  پزشکی که  شما برای گلوکوم احتمالی به اومراجعه می کنید تعدادی سوال از شما می پرسد مانند:

آیا ناراحتی چشمی یا مشکلات بینایی داشته اید؟

آیا علائم یا نشانه های دیگری دارید که به شما مربوط می شود؟

آیا سابقه خانوادگی گلوکوم یا سایر مشکلات چشمی دارید؟

چه آزمایش های غربالگری چشمی داشته اید و چه زمانی؟

آیا بیماری دیگری تشخیص داده اید؟

آیا از قطره چشم استفاده می کنید؟

آیا از ویتامین ها یا مکمل ها استفاده می کنید؟