اقتصاد آنلاین گزارش می دهد؛

آزمایش نیتروژن اوره خون (BUN)

از آزمایش نیتروژن اوره خون (BUN) برای تعیین عملکرد خوب کلیه ها استفاده می شود.

کد خبر: ۵۶۶۵۱۶

۰۶ مهر ۱۴۰۰

آزمایش BUN چیست؟

به گزارش اقتصادآنلاین، این کار را با اندازه گیری میزان نیتروژن اوره در خون انجام می دهند.نیتروژن اوره یک ماده زائد است که با تجزیه پروتئین ها در بدن ایجاد می شود. به طور معمول ، کلیه ها این مواد زاید را فیلتر می کنند و ادرار آن را از بدن خارج می کند.

هنگامی که کلیه ها یا کبد آسیب ببینند ، سطح BUN تمایل به افزایش دارد. وجود بیش از حد نیتروژن اوره در خون می تواند نشانه مشکلات کلیوی یا کبدی باشد.

چرا آزمایش BUN انجام می شود ؟

آزمایش BUN یک آزمایش خون است که بیشتر برای ارزیابی عملکرد کلیه استفاده می شود. اغلب برای انجام تشخیص مناسب، همراه با آزمایش خون دیگر ، مانند آزمایش خون کراتینین انجام می شود.

آزمایش BUN می تواند به تشخیص شرایط زیر کمک کند:

آسیب کبدی

سوء تغذیه

گردش ضعیف خون

کم آبی بدن

انسداد مجاری ادراری

نارسایی احتقانی قلب

خونریزی دستگاه گوارش

حتی ممکن است از این آزمایش برای تعیین اثربخشی درمان دیالیز استفاده شود.

آزمایش BUN همچنین اغلب به عنوان بخشی از معاینات منظم، در طول اقامت در بیمارستان، یا در طول یا پس از درمان بیماریهایی مانند دیابت انجام می شود.

در حالی که  آزمایش BUN میزان نیتروژن اوره در خون را اندازه گیری می کند، علت افزایش یا کمتر از متوسط ​​نیتروژن اوره را مشخص نمی کند.

چگونه می توانم برای آزمایش BUN آماده شوم؟

آزمایش BUN نیازی به آمادگی خاصی ندارد. با این حال، مهم است که در صورت مصرف داروهای تجویزی یا داروهای بدون نسخه، به پزشک خود اطلاع دهید. برخی از داروها می توانند سطح BUN شما را تحت تأثیر قرار دهند.

برخی از داروها، از جمله کلرامفنیکل یا استرپتومایسین، ممکن است سطح BUN شما را کاهش دهند. داروهای دیگر، مانند آنتی بیوتیک ها و دیورتیک ها، ممکن است سطح BUN را افزایش دهند.

داروهای معمولی که ممکن است سطح BUN شما را افزایش دهند عبارتند از:

آمفوتریسین B (AmBisome ، Fungizone)

کاربامازپین (Tegretol)

سفالوسپورین ها ، گروهی از آنتی بیوتیک ها

فوروزماید (لیزیکس)

متوترکسات

متیل دوپا

ریفامپین (ریفادین)

اسپیرونولاکتون (آلداکتون)

تتراسایکلین (سومایسین)

دیورتیک های تیازیدی

ونکومایسین (ونکوسین)

در صورت مصرف هر یک از این داروها حتماً به پزشک خود اطلاع دهید. پزشک هنگام بررسی نتایج آزمایش شما این اطلاعات را در نظر می گیرد.

آزمایش BUN چگونه انجام می شود؟

آزمایش BUN یک آزمایش ساده است که شامل گرفتن یک نمونه کوچک از خون است.

قبل از گرفتن خون، یک تکنسین قسمتی از  بالای بازوی شما را با یک ضد عفونی کننده تمیز می کند. آنها یک نوار الاستیک به بازوی شما می بندند که باعث تورم رگ های شما از خون می شود.

سپس تکنسین یک سوزن استریل را وارد رگ کرده و خون را به داخل لوله ای متصل به سوزن می کشد. هنگام وارد شدن سوزن ممکن است احساس درد خفیف تا متوسط ​​داشته باشید.

پس از جمع آوری خون کافی، تکنسین سوزن را برداشته و بانداژ را روی محل سوراخ قرار می دهد. آنها نمونه خون شما را برای آزمایش به آزمایشگاه می فرستند. پزشک در مورد نتایج آزمایش پیگیری می کند.

نتایج آزمایش BUN به چه معناست؟

نتایج آزمایش BUN بر حسب میلی گرم بر دسی لیتر (mg/dL) اندازه گیری می شود. مقادیر طبیعی BUN بسته به جنسیت و سن متفاوت است. همچنین مهم است که توجه داشته باشید که هر آزمایشگاه محدوده متفاوتی نسبت به حالت عادی دارد.

به طور کلی ، سطوح طبیعی BUN در محدوده های زیر کاهش می یابد:

مردان بالغ: ۸ تا ۲۴ میلی گرم در دسی لیتر

زنان بالغ: ۶ تا ۲۱ میلی گرم در دسی لیتر

کودکان ۱ تا ۱۷ سال: ۷ تا ۲۰ میلی گرم در دسی لیتر

سطوح نرمال BUN برای بزرگسالان بالای ۶۰ سال کمی بالاتر از سطوح معمولی برای بزرگسالان زیر ۶۰ سال است.

سطوح بالاتر BUN می تواند نشان دهنده موارد زیر باشد:

بیماری قلبی

نارسایی احتقانی قلب

حمله قلبی اخیر

خونریزی دستگاه گوارش

کم آبی بدن

سطح بالای پروتئین

بیماری کلیوی

نارسایی کلیه

کم آبی بدن

انسداد در دستگاه ادراری

فشار

شوکه شدن

به خاطر داشته باشید که برخی از داروها، مانند آنتی بیوتیک های خاص، می توانند سطح BUN شما را افزایش دهند.

سطوح پایین BUN می تواند نشان دهنده موارد زیر باشد:

نارسایی کبد

سوء تغذیه

کمبود شدید پروتئین در رژیم غذایی

هیدراتاسیون بیش از حد

بسته به نتایج آزمایش شما، پزشک ممکن است آزمایش های دیگری را برای تایید تشخیص یا توصیه درمان انجام دهد.

هیدراتاسیون مناسب موثرترین راه برای کاهش سطح BUN است. رژیم کم پروتئین نیز می تواند به کاهش سطح BUN کمک کند. برای کاهش سطح BUN توصیه نمی شود دارویی مصرف کنید.

با این حال ، سطوح غیرطبیعی BUN لزوماً به این معنی نیست که شما دارای بیماری کلیوی هستید. برخی عوامل مانند کم آبی بدن ، بارداری ، مصرف زیاد یا کم پروتئین ، استروئیدها و افزایش سن می توانند بر سطوح شما تأثیر بگذارند بدون اینکه خطری برای سلامتی نشان دهند.

آزمایش BUN چه خطری دارد؟

مگر اینکه به دنبال مراقبت های اضطراری پزشکی باشید وگرنه پس از انجام آزمایش BUN ، معمولاً می توانید به فعالیتهای عادی خود بازگردید. در صورت داشتن اختلال خونریزی یا مصرف داروهای خاصی مانند داروهای رقیق کننده خون ، به پزشک خود اطلاع دهید. این ممکن است باعث شود خونریزی شما بیش از حد انتظار در طول آزمایش باشد.

عوارض جانبی مرتبط با آزمایش BUN عبارتند از:

خونریزی در محل سوراخ شدن

کبودی در محل سوراخ شدن

تجمع خون در زیر پوست

عفونت در محل سوراخ

در موارد نادر، افراد بعد از خونگیری دچار گیجی سر یا بیهوشی می شوند. در صورت مشاهده هرگونه عارضه جانبی غیرمنتظره یا طولانی مدت پس از آزمایش، پزشک خود را مطلع کنید.

کلام اخر

آزمایش BUN یک آزمایش خون سریع و ساده است که معمولاً برای ارزیابی عملکرد کلیه استفاده می شود. سطوح BUN به طور غیر طبیعی بالا یا پایین لزوما به این معنی نیست که شما درعملکرد کلیه مشکل دارید. اگر پزشک شما مشکوک به اختلال کلیوی یا بیماری دیگری است، آزمایش های اضافی  دیگری را برای تأیید تشخیص و تعیین علت تجویز می کند.