پیشرفت شگفت انگیز علم نانو مهندسی در پیشگیری از پیشرفت سرطان ریه

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در تازه‌ترین مطالعات خود موفق شدند با استفاده از نانو مهندسی روشی را بکار گیرند که می‌تواند از بروز سرطان متاستاتیک ریه پیشگیری کند.

کد خبر: ۵۶۴۲۸۹

۳۰ شهريور ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از باشگاه خبرنگاران، ویروس گیاهی نانو مهندسی می‌تواند از ریه‌های شما در برابر سرطان متاستاتیک محافظت کرده و آن‌ها را نجات دهد.

به گزارش scitechdaily، با استفاده از ویروسی که در گیاهان نخود چشم سیاه رشد می‌کند، مهندسان نانو در دانشگاه کالیفرنیا سن دیه گو درمان جدیدی را توسعه دادند که می‌تواند سرطان‌های متاستاتیک را از ریه‌ها دور کند. این درمان نه تنها رشد تومور را در ریه‌های موش مبتلا به سرطان متاستاتیک سینه یا ملانوم کند می‌کند، بلکه از شیوع این سرطان‌ها در ریه موش‌های سالم که با این بیماری به چالش کشیده بودند نیز جلوگیری می‌کند یا به شدت آن را به حداقل می‌رساند. این تحقیق در مجله Advanced Science منتشر شد.

سرایت سرطان به ریه‌ها یکی از شایع‌ترین انواع متاستاز در انواع سرطان است. هنگامی که آنجا هستید، درمان آن بسیار کشنده و دشوار است.محققان دانشکده مهندسی دانگاه کالیفرنیا یک درمان آزمایشی برای مقابله با این گسترش ایجاد کردند. این شامل تزریق بدن ویروس گیاهی به نام ویروس موزاییک چشم بلبلی است. این ویروس برای حیوانات و انسان‌ها بی‌ضرر است، اما همچنان به عنوان یک مهاجم خارجی ثبت می‌شود و در نتیجه باعث واکنش ایمنی شده و می‌تواند بدن را در مبارزه با سرطان موثرتر کند.

ایده این است که از ویروس گیاهی برای کمک به سیستم ایمنی بدن در تشخیص و نابودی سلول‌های سرطانی در ریه‌ها استفاده شود. نیکول اشتاین متز، استاد مهندسی نانو و مدیر مرکز دانشگاه، گفت: این ویروس به خودی خود در بدن ما عفونی نیست اما همه این علائم خطرناک است که به سلول‌های ایمنی هشدار می‌دهد تا به حالت حمله بروند و عامل بیماری را جستجو کنند.

برای جلب این پاسخ ایمنی در برابر تومور‌های ریه، آزمایشگاه استاینمتز نانوذرات را از ویروس موزاییک لوبیا چشم بلبلی مهندسی کرد تا پروتئینی را در ریه‌ها مورد هدف قرار دهد. پروتئینی که S۱۰۰A۹ نامیده می‌شود، توسط سلول‌های ایمنی بیان و ترشح می‌شود که به مبارزه با عفونت در ریه‌ها کمک می‌کند و دلیل دیگری نیز وجود دارد که باعث اشتیاق تیم اشتاین متز برای هدف گیری این پروتئین شد، اینکه بیان بیش از حد S۱۰۰A۹ در رشد و گسترش تومور نقش داشته است.

اشتاین متز گفت: برای اینکه ایمونوتراپی ما در زمینه متاستاز ریه عمل کند، باید نانوذرات خود را به ریه متمرکز کنیم، بنابراین ما با استفاده از S۱۰۰A۹ به عنوان پروتئین هدف، این نانوذرات ویروس گیاهی را در ریه‌ها ایجاد کردیم. در ریه، نانوذرات سلول‌های ایمنی را جذب می‌کنند تا مانع نفوذ تومور‌ها شوند.

اریک چونگ، دکترای مهندسی زیست مهندسی می‌گوید: از آنجا که این نانوذرات تمایل دارند در ریه‌ها قرار بگیرند، می‌توانند محیط داخلی تومور را تغییر دهند تا در مبارزه با سرطان مهارت بیشتری پیدا کنند؛ نه تنها در مورد تومور‌های ایجاد شده بلکه در تومور‌های آینده نیز این اتفاق رخ دهد.

برای ساخت نانوذرات، محققان گیاهان نخود چشم سیاه را در آزمایشگاه پرورش داده و سپس آن‌ها را با ویروس موزاییک نخود فرنگی آلوده کردند و ویروس را در قالب نانوذرات توپی شکل برداشت کردند، آن‌ها سپس مولکول‌های هدف S۱۰۰A۹ را به سطح ذرات متصل کردند.

محققان هم مطالعات پیشگیری و هم درمان را انجام دادند. در مطالعات پیشگیری، آن‌ها ابتدا نانوذرات ویروس گیاهی را به جریان خون موش‌های سالم تزریق کردند و سپس سه سرطان منفی سینه یا سلول‌های ملانوم را در این موش‌ها تزریق کردند. موش‌های تحت درمان در مقایسه با موش‌های درمان نشده، کاهش چشمگیری در سرایت سرطان‌های ریه مشاهده کردند.

در مطالعات درمانی، محققان نانوذرات را روی موش‌هایی با تومور متاستاتیک در ریه‌های خود تجویز کردند. این موش‌ها تومور‌های ریوی کوچکتری از خود نشان دادند و بیشتر از موش‌های درمان نشده زنده ماندند.

محققان تاکید می‌کنند آنچه در این نتایج قابل توجه است این است که آن‌ها در برابر رده‌های سلولی سرطانی بسیار تهاجمی موثر هستند. چونگ گفت:  هرگونه تغییر در بقا یا متاستاز ریه بسیار چشمگیر بوده و سطح پیشگیری ما واقعا شگفت انگیز است. "

اشتاین متز تصور می‌کند چنین درمانی می‌تواند به ویژه برای بیماران پس از برداشتن تومور سرطانی مفید باشد؛ این به معنای تزریقی نیست که برای جلوگیری از تومور‌های ریه به همه داده می‌شود بلکه این روش برای درمان بیمارانی استفاده می‌شود که در معرض خطر بزرگ شدن تومور‌های خود به عنوان یک بیماری متاستاتیک هستند که اغلب در ریه‌ها ظاهر می‌شود. این می‌تواند ریه‌های آن‌ها را در برابر متاستاز سرطان محافظت کند.

قبل از اینکه درمان جدید به آن مرحله برسد، محققان باید مطالعات ایمنی سنجی و داروسازی را دقیق‌تر انجام دهند. مطالعات آینده همچنین ترکیب این دارو‌ها با سایر درمان‌ها مانند شیمی درمانی، دارو‌های بازرسی یا اشعه را مورد بررسی قرار خواهد داد.