تعیین آثار رفاهی سیاست بهبود تکنولوژی تولید چغندرقند

چغندرقند یکی از محصولات صنعتی بخش کشاورزی است که نقش مهمی در تامین شکر مورد نیاز داخل دارد. به منظور ارزیابی اثر این سیاست، معادلات عرضه و تقاضای چغندرقند طی سال های 87-1350، با استفاده از روش حداقل مربعات دو مرحله ای (2SLS)، برازش و سپس تاثیر بهبود تکنولوژی بر رفاه تولیدکنندگان و مصرف کنندگان و در نهایت رفاه اجتماعی در قالب سه سناریوی یک، چهار و 10 درصد کاهش قیمت، ناشی از بهبود تکنولوژی بررسی گردید.

کد خبر: ۵۶۰۵۶

۲۲ مرداد ۱۳۹۳

چغندرقند یکی از محصولات صنعتی بخش کشاورزی است که نقش مهمی در تامین شکر مورد نیاز داخل دارد. با توجه به بالا بودن سهم شکر وارداتی از شکر مصرفی، یکی از راه کارهای تامین قند و شکر مورد نیاز کشور، استفاده از سیاست های حمایتی است. یکی از این سیاست ها، سیاست بهبود تکنولوژی می باشد. به منظور ارزیابی اثر این سیاست، معادلات عرضه و تقاضای چغندرقند طی سال های 87-1350، با استفاده از روش حداقل مربعات دو مرحله ای (2SLS)، برازش و سپس تاثیر بهبود تکنولوژی بر رفاه تولیدکنندگان و مصرف کنندگان و در نهایت رفاه اجتماعی در قالب سه سناریوی یک، چهار و 10 درصد کاهش قیمت، ناشی از بهبود تکنولوژی بررسی گردید. نتایج نشان می دهد کشش قیمتی تقاضا -0.02 و کشش قیمتی عرضه 0.013 می باشد. هم چنین یافته ها حاکی از آن است که در تمامی سناریوها با توجه به سهم مازاد رفاه مصرف کننده از کل مازاد رفاه اجتماعی، اجرای این سیاست مصرف کنندگان را بیشتر مورد حمایت قرار می دهد.

*این مقاله به قلم دکتر مجید احمدیان به همراه سایر همکارانش در سال 1390 در مجله چغندر قند به چاپ رسیده است.

برای دسترسی به متن کامل مقاله به این لینک مراجعه کنید.