نقطه ضعف هورامان برای گردشگری

هورامان در چهل و چهارمین کمیته میراث جهانی یونسکو که در شهر فوجو چین برگزار شد توانست در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت و به یکباره در ویترین گردشگری ایران قرار گیرد.

کد خبر: ۵۵۰۷۲۰

۱۳ مرداد ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از دنیای اقتصاد؛ منطقه‌ای با خانه‌های پلکانی که حیاط هر خانه سقف همسایه است و در حوالی آن رود سیروان خروشان قرار دارد. هورامان جایی که در آن روستاها جنس‌شان از سنگ است و زنانی که با پیراهن کردی در آن زندگی می‌کنند.

در هورامان همه چیز برای یک گردشگری متفاوت مهیاست با این حال همچنان گروه زیادی از علاقه‌مندان سفر نمی‌دانند برای رفتن به هورامان چه باید بکنند و برنامه سفرشان چطور می‌تواند باشد. برای بسیاری هورامان نام یک روستا در کردستان است در حالی که همان‌طور که در گزارش وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی آمده در منطقه هورامان یا اورامانات ۷۰۰ روستا قرار دارد که پیشینه اقامت‌شان در این منطقه به دوره آشوری‌ها می‌رسد و نماد آن هم کتیبه‌ای مربوط به این دوران است.

همچنین در روستای هجیج که از روستاهای هدف گردشگری در این منطقه است کاوش‌های باستان‌شناسی نشان داده حداقل ۱۲هزار سال و در دوران پارینه‌سنگی انسان‌هایی در این منطقه زندگی می‌کردند.

زیوار حیدری دانش‌آموخته دانشگاه شریف و از فعالان گردشگری در منطقه پاوه، کرمانشاه و هورامان است. او چند سالی است با گردشگران داخلی و نیز خارجی در تماس بوده و صاحب هاستلی در کرمانشاه است.او  در این باره که با ثبت جهانی هورامان اکنون چه اقداماتی برای توسعه گردشگری در هورامان باید انجام شود می‌گوید: یکی از مشکلاتی که ما با آن در پاوه،‌ هورامان و... مواجهیم به کمبود اقامتگاه‌های استاندارد و مناسب برای گردشگران به ویژه گردشگران خارجی برمی‌گردد.

او راهکار رفع این مساله را در اعطای وام می‌داند و عنوان می‌کند: اگر هر کسی بخواهد در شهرستانی مثل پاوه که بافت پلکانی هم دارد خانه‌اش را به اقامتگاه تبدیل کند به حداقل ۱۰۰میلیون نیاز دارد‌، اگر دولت بتواند وام با درصد پایین بدهد تا مردم صرف بازسازی خانه‌ها کنند قطعا گردشگری در این منطقه رونق بیشتری می‌گیرد.

کولبری یکی از منابع درآمدی برای مردم‌ کردنشین در این منطقه است،‌ آیا گردشگری این توان را دارد که از بار کولبران کاسته و آنها را با این وام‌ها به صاحبان کسب‌وکار گردشگری بدل کند؟ حیدری که خود تجربه کولبری داشته و به گفته خودش شناخت عمیقی از آن دارد، در این باره می‌گوید: ما باید به توان هر بخش به شکل منطقی نگاه کنیم.

گردشگری در صورت فراهم شدن زیرساخت‌ها قادر است بخشی از کولبران را به ورود به صنعت توریسم ترغیب کند هر چند که نمی‌توان تمام بار و انتظار را هم از این صنعت داشت و اقدامات دیگری هم در کنار آن باید انجام شود.  این فعال حوزه گردشگری یکی از چالش‌های حوزه گردشگری در این منطقه را انجام سفرهای یک روزه یا سفرهایی  می‌داند که در آن گردشگر به جای اقامت در اقامتگاه و هتل ترجیح می‌دهد در فضای طبیعی چادر بزند و از محلی‌ها خرید کمی ‌انجام ‌دهد. وی می‌افزاید: در سفر طبیعت‌گردی داشتن چادر یکی از ملزومات است، اما زمانی که سفر به یک منطقه مانند هورامان انجام می‌شود بهتر است محل اقامت در اقامتگاه‌ها باشد که هم امکان ارتباط با جامعه محلی فراهم شود و هم درآمدی به این جامعه تزریق شود.

روستاهای «بل»، «دشه» و «دولاب» از روستاهای مقصد گردشگری در کنار «هجیج»، «ژیوار» و.. است که حیدری به آن اشاره و اضافه می‌کند: گردشگران با یک سفر چند روزه می‌‌توانند این روستاها را از نزدیک ببینند و با فرهنگ و آداب و رسوم مردم این منطقه آشنا شوند، هورامان علاوه بر طبیعت،‌ آبشار و بافت روستایی به لحاظ فرهنگی نیز بسیار غنی است و سفری متفاوت را برای گردشگران به همراه خواهد داشت.

برای جذب گردشگران این روزها بسیاری از شبکه‌های اجتماعی‌ استفاده می‌کنند،‌ چطور می‌توان از این ابزار برای جلب بیشتر گردشگران بهره گرفت،‌ این فعال حوزه گردشگری معتقد است باید در این زمینه به محلی‌ها آموزش‌های لازم داده شود. او می‌گوید: یکی از چالش‌های گردشگری در هورامان که باعث شده آنها در این زمینه چندان موفق نباشند به موضوع مارکتینگ و بازاریابی برمی‌گردد. همین موضوع اهمیت آموزش را دوچندان می‌کند. این آموزش به آنها کمک می‌کند از ابزارهای نوین برای بازاریابی کمک بگیرند،‌ با پست گذاشتن در این شبکه‌ها، هشتگ‌ زدن و... آشنا شوند و به این ترتیب بتوانند به شکل مستقیم گردشگران را از همه نقاط ایران و بلکه جهان به هورامان دعوت کنند.