شبی که مسی ملی شد

مسی و مسِی‌فن‌ها به آرزوی دیرین‌شان رسیدند. ستاره آرژانتینی که برای ساکت‌کردن منتقدانش به یک جام ملی نیاز داشت، توانست در چهارمین فینال عمرش (یک جام‌جهانی2014 و 3کوپا) یک جام بگیرد.

کد خبر: ۵۴۴۴۰۱

۲۱ تير ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از همشهری، تیم ملی آرژانتین، بامداد دیروز، در فینال کوپاآمریکا با تنها گل آنخل دی‌ماریا که دقیقه22 زده شد، برزیل میزبان بازی‌ها را شکست داد. در بیشتر دقایق این بازی که پر از خطا و خشونت بود و 9کارت زرد داشت، آرژانتین نمایشی قابل دفاع داشت. آنها حتی یک‌بار در آخرین دقایق بازی می‌توانستند گل دوم را هم بزنند، اما مسی فرصتی ایده‌آل را از دست داد. آرژانتین با پیروزی بر کلمبیا و برزیل با شکست‌دادن پرو به فینال رسیده بود.

تعصب از نوع نیمار

نیمار پیش از بازی درباره ارزش‌های برزیلی و برزیلی‌بودن حرف‌هایی باب طبع عوام زده و گفته بود هر برزیلی در هر گوشه جهان در هر رشته ورزشی یا هنری به میدان برود طرفدارش خواهد بود. او بعد از شکست از آرژانتین در ورزشگاه ماراکانا گریه سر داد و در طول بازی هم درگیری‌هایی با بازیکنان حریف داشت تا تعصب و عرق ملی‌اش را نشان بدهد اما پس از مسابقه عکس‌هایی دونفره از او با مسی دست در گردن هم منتشر شد که نیمار را با خنده‌هایی از ته دل نشان می‌داد؛ انگار این او بوده که به‌جای مسی قهرمان شده!

معجزه یک دروازه‌بان

امیلیانو مارتینس، دروازه‌بان همیشه‌ذخیره آرسنال که در نیم‌فصل دوم پارسال با استفاده از مصدومیت لنو فرصت بازی پیدا کرد و درخشید و سپس به استون‌ویلا رفت، سال قبل قول داده بود به مسی کمک کند تا با تیم ملی قهرمان شود. او به قولش عمل کرد، چون مؤثرترین فردی بود که آرژانتینی‌ها را به فینال رساند. در شبکه‌های اجتماعی عملکرد درخشان او با داوید دخه‌آ دروازه‌بان اسپانیایی منچستریونایتد مقایسه شده بود و نوشته بودند: «مارتینس ظرف چند دقیقه مقابل کلمبیا 3پنالتی مهار کرد؛ به‌اندازه مهارهای داوید دخه‌آ در 7سال اخیر!» دروازه‌بان آرژانتینی در بازی فینال هم چند فرصت حساس را از برزیلی‌ها گرفت. بعد از بازی، مسی بیش از دیگر هم‌تیمی‌هایش، او را در آغوش گرفت.

رکورددارهای کوپا

جام نگرفتن آرژانتین تنها تقصیر مسی نبود. آنها 28سال بود جامی نگرفته‌ بودند. حالا تعداد قهرمانی‌های آلبی‌سلسته در کوپاآمریکا برابر با اروگوئه به عدد15 رسیده است. آرژانتین در 14فینال هم شکست خورده. تا پیش از فینال این دوره، یکی‌درمیان در فینال‌ها باخته‌ بودند؛ یعنی 50درصد قهرمان شده بودند. فینال‌هایی که اروگوئه شکست خورده، تنها 6عدد است. برزیل هم که در 21فینال حاضر بوده، هنوز نتوانسته قهرمانی‌هایش در این تورنمنت را 2رقمی کند و در همان 9جام گیر کرده است.

رکوردهای شخصی

لیونل مسی با 34بازی در کوپاآمریکا به لیوینگستون از شیلی رسید و در تاریخ این رقابت‌ها رکورددار شد. مسی برای تبدیل‌شدن به تنها رکورددار بیشترین بازی در تاریخ کوپا باید تا کوپاآمریکا2024 منتظر باشد؛ البته ممکن است این آخرین حضورش در تیم ملی باشد. دی‌ماریا که جایزه بهترین بازیکن زمین را گرفته بود، پس از بازی درباره او گفت: «مسی قبل از فینال به من گفت این آخرین فینالی است که من با آرژانتین بازی خواهم کرد، ما باید همه تلاشمان را در زمین انجام دهیم.» شاید می‌خواسته با این جمله هم‌تیمی‌هایش را تحریک کند، یا این تصمیم در صورت شکست در فینال عملی می‌شد.

مسی: بارها  خواب این لحظه را دیده بودم

لیونل مسی که دیروز یکی از خوشحال‌ترین آدم‌های روی زمین بود، لحظه‌ای که داور سوت پایان بازی را زد، بلافاصله روی زمین نشست و اشک ریخت. او که به‌نظر می‌رسید از فشاری سنگین و طولانی‌مدت نجات پیدا کرده، پس از این قهرمانی گفت: «چندین‌بار در این تورنمنت شکست خوردم، اما می‌دانستم که روزی آن را کسب می‌کنم. خوشبختی‌ای که احساس می‌کنم، غیرقابل توصیف است. خیلی خوشحالم! من بارها خواب این لحظه را دیده بودم. احساس می‌کنم خدا این لحظه را برای من کنار گذاشته بود. مقابل برزیل و یک فینال در خانه دشمن. من نیاز داشتم این نحسی را شکست دهم و با تیم ملی به جام ملی برسم، چندین‌بار خیلی نزدیک به کسب آن بودم؛ فکر می‌کنم لحظه‌ای بهتر از این وجود ندارد.»

او که پیش از این از ادامه سرمربیگری اسکالونی در تیم آرژانتین حمایت کرده بود، بعد از بازی با برزیل دوباره تأکید کرد که سرمربی و دستیارانش می‌دانستند چگونه یک گروه برنده بسازند: «من به دی‌ماریا گفتم که امروز انتقامت را خواهی گرفت و این کاری است که او انجام داد. من می‌خواهم این را با هم‌تیمی‌هایم که خیلی به قهرمانی در مسابقات اخیر با تیم ملی نزدیک بودند و نتوانستند موفق شوند به اشتراک بگذارم؛ این جام برای آنهاست.» در خلال جشن طولانی‌مدت آرژانتینی‌ها در ورزشگاه ماراکانا، دوربین‌ها لیونل مسی را در حالی‌ که تماس تصویری با خانواده‌اش برقرار کرده بود، شکار کردند تا آنها را هم در این جشن تاریخی شریک کند: «وقتی بازی تمام شد به خانواده‌ام فکر کردم. دفعات قبلی ما سختی زیاد کشیدیم و تعطیلات غم‌انگیزی را سپری کردم. حالا دیگر فرق کرده است.» لیونل مسی یک‌بار در واکنش به انتقادات هواداران آرژانتین که معتقد بودند او برای تیم ملی به‌اندازه بارسلونا انرژی و تعصب ندارد، گفته بود حاضر است همه عناوین شخصی و جوایز فردی‌اش را بدهد و یک قهرمانی با تیم ملی بیاورد.

مشترک با کریس

مسی در 6بازی کوپاآمریکا 4گل زد و 4پاس‌گل به نام خودش ثبت کرد و در هر دو مورد بهترین بازیکن جام شد. او البته در فینال و نیمه‌نهایی گلی نزد. کریستیانو رونالدو، همتای پرتغالی‌اش در 4بازی در یورو 5گل و یک پاس‌گل ثبت کرد و اگر دیشب هری کین یک گل و یک پاس‌گل ثبت کرده باشد، با او در کفش طلای فوتبال اروپا شریک می‌شود اما اگر 2گل به ایتالیا زده باشد، صدر جدول گلزنان یورو را از آن خود کرده است. مسی در کوپا 2/2 شوت در هر بازی داشت و رونالدو در یورو 8/1، و مسی هر 135دقیقه یک گل زد و کریستیانو هر 72دقیقه یک گل.

بهترین‌های جام

مسی به‌عنوان بهترین بازیکن این دوره برگزیده شد. او که جایزه بهترین گلزن جام را هم گرفت در 151بازی ملی 76گل برای آرژانتین زده و 53پاس‌گل داده اما نیمار که آمار پایین‌تری دارد، به‌خاطر سن کمترش می‌تواند رکوردهای ملی مسی را جابه‌جا کند. گل‌های زده ستاره برزیلی پاری‌سن‌ژرمن 68گل در 111بازی ملی است به‌علاوه 48پاس‌گل.

قهرمانی مسی و رونالدو در یک شب

قهرمانی مسی و کریستیانو رونالدو دقیقا در یک تاریخ رقم خورد. رونالدو 5سال قبل در همین شب در فینال یورو2016 موفق شد با شکست فرانسه قهرمان یورو شود و نخستین جام ملی‌اش را به دست آورد و مسی هم 5سال بعد مقابل برزیل همین کار را تکرار کرد. نکته جالب توجه این است که هردو در فینال بازیکن کلیدی و تأثیرگذار نبودند. مسی یک دروازه خالی را خراب کرد و رونالدو هم مصدوم شد و پیش از گل پیروزی از بازی بیرون رفت. نکته اینجاست که مصدومیت رونالدو باعث اتحاد بازیکنان پرتغال شد و همبازیانش هم‌قسم شدند تا جام را برای او بگیرند و مسی هم به‌دلیل فشاری که تحمل می‌کرد فداکاری همبازیانش را دید. آنها هم انگار قسم خورده بودند او را به نخستین جام ملی برسانند.

مدعی جام‌جهانی

طرفداران مسی درباره عملکرد او در تیم ملی می‌گفتند که این بازیکن تنهاست و غیر از چند مهاجم تراز اول، کسی در کنارش نیست. اما به‌نظر می‌رسد تیم فعلی، تیم کاملی است و در پست‌های مختلف بازیکنانی کلیدی دارد. درواقع می‌توان گفت این‌بار بازیکنان بودند که برای مسی جنگیدند، نه اینکه مسی ارتش یک‌نفره باشد.

خط هافبک4نفره متشکل از دی‌ماریا که بهترین بازیکن آرژانتین در فینال بود، دی‌پائول بازیکن پرمشتری اودینزه که اتلتیکومادرید دنبال اوست، پارادس که یکی از وزنه‌های پاری‌سن‌ژرمن و جزو چند هافبک دفاعی برتر حال حاضر جهان است، لوسلسو که توانسته در تاتنهام خودش را به ترکیب تحمیل کند، الخاندرو گومس که بعد از جدایی غیردوستانه با بازوبند کاپیتانی از آتالانتا توانست در ترکیب سویا هم بدرخشد، آنخل کوریا که معمولا در همه بازی‌های حساس اتلتیکو در ترکیب ثابت قرار می‌گیرد و پالاسیوس از لورکوزن و نیکلاس دومینگس از بولونیا.

در خط دفاعی همان اوتامندی پراشتباه سابق منچسترسیتی با انتقال به بنفیکا به مدافع بهتری تبدیل شده، مارکوس آکونیا مدافع چپ سویا هم در خط دفاعی آرژانتین می‌درخشد و بازیکنان دیگری از تیم‌هایی مثل فیورنتینا، آژاکس، آتالانتا، ریورپلات و اودینزه در لیست حضور دارند که در صورت لزوم به ترکیب اضافه می‌شوند. دروازه‌بان هم که نیازی به معرفی ندارد و با وجود امیلیانو مارتینس خیال بازیکنان از دروازه راحت است. او در حضور آلیسون و اوسپینا بهترین دروازه‌بان جام شد و برای اولین‌بار جایزه دستکش طلایی را به آرژانتین رساند.

در خط حمله غیر از خود مسی بازیکنان بزرگی مثلا آگوئرو، لائوتارو مارتینس از اینترمیلان، نیکولاس گونسالس از فیورنتینا و خواکین کوریا از لاتزیو که احتمالا به‌زودی با سارابیا از پاری‌سن‌ژرمن معاوضه می‌شود حضور دارند. تازه، بازیکنان دیگری هم مثل اریک لاملا (تاتنهام)، ایکاردی (پاری‌سن‌ژرمن)، اوکامپوس (سویا)، دیبالا (یوونتوس)، جووانی سیمئونه (فرزند دیه‌گو سیمئونه از کالیاری) و... که غیراز ایکاردی و لاملا همگی در اردوهای قبلی دعوت شده بودند، در لیست انتظار حضور دارند.

دی‌ماریا به نخستین گلزن تیم ملی آرژانتین در فینال کوپاآمریکا بعد از 17سال تبدیل شد. سزار دلگادو آخرین بازیکن آرژانتینی قبل دی‌ماریا بود که در فینال کوپاآمریکا گل زده بود. به همین دلیل می‌شود گفت مسی با این تیم و این بازیکنان و ترکیب کامل و مربیگری مرد بی‌ادعایی به نام لیونل اسکالونی، شانس آن را دارد تا در جام‌جهانی سال آینده هم عنوان قهرمانی را ببرد. یاران مسی در تیم ملی بالاخره شعار «یکی برای همه، همه برای یکی» را عملی کردند.