۵ عامل خطر ساز تغذیه ای را بشناسید

۷۶ درصد بیماری‌های غیر واگیر بر اثر ۵ عامل خطرساز تغذیه‌ای بوجود می‌آید.

کد خبر: ۵۳۴۰۶۰

۱۷ خرداد ۱۴۰۰

به گزارش اقتصادآنلاین، به نقل از صدا و سیما، مدیر نظارت بر مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه گفت: ۵ عامل خطر ساز تغذیه‌ای را بشناسیدهفتم ژوئن از سوی سازمان بهداشت جهانی روز جهانی ایمنی مواد غذایی نامگذاری شده است که شعار امسال این روز «ایمنی غذا، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و غذای ایمن داشتن فردای سالم» است.

مستوفی افزود: هدف از این نامگذاری توجه و تمرکز در تشخیص، پیشگیری و مدیریت خطرات بیماری‌های مرتبط با امنیت غذایی است چرا که بخش بزرگی از فعالیت‌های دنیا صرف تولید و فرآوری مواد غذایی می‌شود.

وی با اشاره به ۵ عامل خطرساز تغذیه‌ای که ایجاد کننده بیماری‌های غیرواگیر هستند، گفت: این عوامل مصرف غذا‌های با نمک بالا، قند بالا، چربی بالا و مصرف کم لبنیات، میوه و سبزیجات است.

مستوفی با بیان اینکه ۸۰ درصد مردم میوه و سبزی کم مصرف می‌کنند، اظهار داشت: ۱۹ درصد سرطان‌های دستگاه گوارش به دلیل کم خوردن میوه و سبزی است.

مدیر نظارت بر مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه به چاقی و اضافه وزن ۷۰ درصد ایرانیان اشاره کرد و گفت: ۷۶ درصد بار بیماری‌ها مربوط به بیماری‌های غیر واگیردار است که یکی از مهم‌ترین عوامل خطر ایجاد کننده آن‌ها تغذیه نامناسب است.

بیماری‌های قلبی عروقی مهمترین علت مرگ و میر در ایران

مستوفی افزود: بیماری‌های قلبی عروقی از مهمترین علل مرگ و میر در کشور به حساب می‌آید که ارتباط مهم با الگوی تغذیه نامناسب دارد، متاسفانه در کشور ما سرانه مصرف قند، نمک و چربی نسبت به استاندارد‌های جهانی بالاتر است که باید در این زمینه چاره‌اندیشی شود.

وی اظهار داشت: افزایش سواد تغذیه‌ای مردم مهمترین عامل در پیشگیری از بیماری‌های غیر واگیر است که باید در دستور کار همه متولیان این حوزه قرار گیرد.

مستوفی افزود: متاسفانه سواد تغذیه مردم با وضعیت مطلوب فاصله دارد، با اصلاح شیوه زندگی مردم و رژیم غذایی مناسب ۵۰ درصد از بیماری‌های قلبی و عروقی، ۹۰ درصد بیماری دیابت و ۳۰ درصد سرطان‌ها کاسته می‌شود.

مدیر نظارت بر مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه اظهار داشت: یکی از موضوعات و چالش‌های جدید در امنیت غذایی که امروزه جامعه جهانی با آن روبروست موضوع استفاده از محصولات تراریخته است که در کشور‌های مختلف به شیوه‌های گوناگونی با آن برخورد می‌شود.

وی گفت: در کشور ما از آنجا که حق برخورداری از آزادی انتخاب مواد غذایی و نوع آن‌ها یکی از حقوق اساسی محسوب می‌شود، بر اساس بند ب ماده ۴ و بند ج ماده ۵ قانون ایمنی زیستی جمهوری اسلامی ایران برچسب گذاری محصولات تراریخته در جهت اطلاع رسانی به مردم اجباری است و باید توسط کلیه تولیدکنندگان مواد غذایی رعایت شود.

مستوفی بیان کرد: متاسفانه تدوین برنامه‌های بین بخشی جوابگوی معضلات به هم تنیده تغذیه و امنیت غذایی نیست و در حقیقت یکی از مهمترین چالش‌ها در امنیت غذایی اقدامات موازی سازمان‌ها و فقدان یک نظام تضمین و اطمینان از تامین پایدار غذای سالم برای جامعه و همچنین ایمنی غذایی در فرآیند تولید تا عرضه است چرا که تامین سلامت مواد غذایی شرط لازم برای تامین سلامت جامعه و یکی از شاخص‌های مهم توسعه است.

۲ میلیارد نفر در جهان دچار سوءتغذیه پنهان هستند

وی گفت: متأسفانه سالانه هزاران تن مواد غذایی غیر قابل مصرف معدوم میشود این در حالی است که ۸۰۰ میلیون نفر دچار گرسنگی و ۲ میلیارد نفر در جهان دچار سوءتغذیه پنهان هستند و ۳۰ تا ۳۵ درصد از تولیدات مواد غذایی در اکثر کشور‌ها در مرحله تولید تا توزیع دچار ضایعه و فساد می‌شود.

مستوفی با بیان اینکه امنیت غذایی به معنای دسترسی همه مردم در تمام اوقات به غذای کافی، سالم و مغذی است، گفت: تحقیقات نشان می‌دهد ۱۵ درصد افراد جامعه تحت تاثیر بیماری‌های ناشی از مصرف مواد غذایی فاسد و آلوده قرار می‌گیرند.

مدیر نظارت بر مواد غذایی، آرایشی و بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه اظهار داشت: یکی از مهمترین چالش‌ها در زمینه تهدید امنیت غذایی در جهان امروز آسیب‌های زیست محیطی، تغییرات آب و هوایی، آلودگی آب، فرسایش خاک، انتشار گاز‌های گلخانه‌ای و از بین رفتن تنوع زیست محیطی است که در نهایت کشاورزی را با تهدید جدی مواجه کرده است و از طرفی افزایش جمعیت، عدم نگهداری صحیح مواد غذایی، اسراف و دور ریز مواد غذایی و تکنولوژی نامناسب نگهداری به چالش فوق افزوده شده است.

وی تخلفات گسترده در تولید مواد غذایی را از دیگر معضلات در این زمینه عنوان کرد و گفت: یکی از مهم‌ترین این تخلفات استفاده وسیع از افزودنی‌های غیرمجاز از قبیل رنگ‌های شیمیایی و موادی مانند جوش شیرین و یا بلانکیت (جوهر قند) در نان و استفاده بیش از حد مجاز از مواد نگهدارنده و شیمیایی خطرناک در مواد غذایی، تولید بدون مجوز‌های بهداشتی و به صورت زیرزمینی می‌باشد.