روایت خاطرات دوران حیات بنیان‌گذار انقلاب اسلامی؛

وسیله نقلیه امام خمینی چه بود؟

امام خمینی(ره) مقید به دیدار مراجع بودند و اعتقاد داشتند هیچ‌گاه نباید از زی طلبگی خارج شد، از این رو با پای پیاده به دیدار مراجع می‌رفتند.

کد خبر: ۵۱۳۰۴۶

۲۲ اسفند ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تسنیم، سیدحسین مطهری‌فرد معروف به «مطهری‌یزدی» از روحانیون مبارز و انقلابی دار فانی را وداع گفت. وی در دوران حیات، خاطراتش را در مرکز اسناد انقلاب اسلامی ثبت و ضبط کرد و کتاب خاطرات این روحانی مجاهد با عنوان «پاسداشت خدمت و دیانت» از سوی موسسه فرهنگی‌هنری مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شد.

ناگفته‌های مطهری‌یزدی از حوادث مهم و سرنوشت‌ساز انقلاب بسیار خواندنی است. خاطرات او مشتمل بر هفت فصل است که طی آن فصول، راوی خاطراتش را از برهه‌های مختلف حیات سیاسی خود روایت کرده است.

مطهری یزدی که در دهه ۱۳۴۰ به نجف عزیمت کرد و از محضر امام خمینی(ره) بهره برد، در بخشی از خاطرات خود درباره ویژگی‌ها و خصوصیات حضرت امام می‌گوید: امام (ره)‌ مقید به دیدار مراجعی بودند که به دیدار ایشان می‌رفتند و اعتقاد داشتند که هیچگاه نباید از زی طلبگی خارج شوند از این رو با پای پیاده به دیدار مراجع می‌رفتند.

گاهی به ایشان می‌گفتند شاید این کار شما توهین به مراجع به حساب آید و امام (ره)‌ با پذیرش این سخن، با تاکسی به دیدار مراجع معظم تقلید نجف اشرف از جمله آیات عظام سیدمحسن حکیم، سیدمحمود شاهرودی و سیدابوالقاسم خویی رفتند.

امام طلبه‌هایی مثل من را خصوصی به حضورشان نمی‌پذیرفتند بلکه با حضور در بیرونی با طلاب دیدار می‌کردند. منزل امام (ره)‌ ساده بود و لوازم خنک کننده و کولر نداشت، بلکه پنکه‌ای داشت به سمت حجره‌ای که به سمت سرداب بود و به این شکل هوای نسبتاً خنکی در اتاق ایشان ایجاد می‌شد. وقتی به امام (ره)‌ پیشنهاد خرید کولر را دادند، فرمودند: درحالی که برادران و خواهران ما در شرایط سخت در زندان‌ها به سر می‌برند، چگونه من در آسایش و رفاه باشم. مجالس مذهبی که در محل منزل امام(ره)‌ برگزار می‌شد با پذیرایی ساده عمدتاً چای و خرما، همراه بود.

یکی از نکات زندگی امام این بود که به هیچ وجه گداپرور نبودند برای نمونه، زمانی فردی به ایشان گفت عبایم پاره است، لطفاً پولی برای تهیه عبای جدید به من بدهید، در این حال متوجه جستجوی امام(ره)‌ در پی چیزی شد، سرانجام روشن شد رهبرکبیر انقلاب می‌خواستند عبای پاره خود را به آن فرد نشان دهند و به او بفهمانند دنبال گدایی نباشد.