ترکیب هوش مصنوعی با مغز انسان

درحالی‌که قبلا از موادی مانند طلا برای اتصال بدن به دستگاه‌های الکترونیک استفاده می‌شد، اما به‌خاطر ایجاد زخم، روش‌های جدیدی ارائه شده است.

کد خبر: ۴۶۰۸۴۲

۲۸ مرداد ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از همشهری؛ دانشمندان یک ماده بیولوژیک مصنوعی کشف کرده‌اند که ادعا می‌شود برای ترکیب هوش مصنوعی با مغز انسان می‌توان از آن استفاده کرد.

به گزارش ایندیپندنت، موفقیتی که در نمایشگاه مجازی انجمن شیمی پاییز 2020ارائه شده، گامی بزرگ در جهت ترکیب ابزارهای الکترونیک با بدن برای خلق موجوداتی است که بخشی از آنها انسان و بخش دیگر روبات هستند. این موجودات که به سایبورگ(cyborg) معروف‌اند، همان‌هایی هستند که در فیلم‌های علمی- تخیلی شاهد آنها بوده‌ایم.

اتصال ابزارهای الکترونیک به بافت انسان به‌دلیل استفاده از موادی چون طلا، سیلیکون و فولاد و ایجاد زخم در بدن یک چالش اساسی بوده است.

زخم‌ها نه‌تنها باعث آسیب می‌شوند بلکه سیگنال‌های الکتریکی را که بین کامپیوترها و ماهیچه‌ها یا بافت مغزی جریان دارند، قطع می‌کنند. پژوهشگران دانشگاه دل اویر(Delaware) پس از به کارگیری انواع مختلفی از پلیمرها، توانستند بر این مسئله فائق آیند.

دیوید مارتین، سرپرست این کار پژوهشی می‌گوید: ما زمانی توانستیم به این ایده دست یابیم که تلاش می‌کردیم میکروالکترودهای آلی سفت و سخت را به مغز متصل کنیم، اما مسئله این بود که مغز از مواد آلی، شور و زنده ساخته شده است.

او ادامه می‌دهد: این روش به درستی عمل نمی‌کرد. بنابراین ما فکر می‌کردیم که راه بهتری وجود دارد. ما شروع به جست‌وجوی مواد الکترونیکی ارگانیک مانند پلیمرهای ترکیبی کردیم که در ابزارهای غیربیولوژیکی استفاده می‌شدند. در این جست‌وجوها به نمونه‌ای باثبات از نظر شیمیایی دست یافتیم که برای پوشش آنتی‌استاتیک نمایشگرهای الکترونیکی استفاده می‌شد و در بازار به فروش می‌رفت.

این پلیمر که به Pedot معروف است، دقیقاً دارای خواص مورد نیاز برای تولید یک رابط سخت‌افزاری الکترونیکی با بافت انسانی بود که هم باعث زخم نمی‌شد و هم عملکرد خوبی در ایمپلنت‌های پزشکی داشت.

پلیمر انطباق‌پذیر Pedot که اخیراً کشف شده، به‌دلیل توانایی نفوذ در مواد متخلخل و هدایت جریان برق، می‌تواند آجرهای یک خانه را به واحدهای ذخیره انرژی تبدیل کند.

در آخرین تحقیق، از یک لایه Pedot با یک آنتی بادی استفاده شد که رشد رگ‌های خونی را پس از آسیب دیدن تحریک می‌کرد و می‌توانست برای تشخیص مراحل اولیه رشد تومور در بدن مورد استفاده قرار بگیرد.

پلیمرهای Pedot همچنین می‌توانند برای کمک به دریافت احساس یا درمان اختلالات مغزی و سیستم عصبی مورد استفاده قرار بگیرند و این در حالی است که به لحاظ تئوریک، می‌توانند پپتیدها، آنتی بادی‌ها و دی‌ان‌ای را به هم متصل کنند.

مارتین می‌گوید: می‌توانید بیومولکول مورد علاقه خود را نامگذاری کنید. در واقع می‌توانید یک لایه Pedot بسازید که به وسیله آن، گروه‌های عملکردی زیستی مورد علاقه خود را داشته باشید.