حق با کدام است؟ بانک‌ها یا بخش تولید

یک کارشناس اقتصادی گفت: از دید بانک‌ها، تعامل بالایی میان آنان و واحدهای تولیدی وجود دارد. از سوی دیگر، واحدهای تولیدی معتقدند بانک‌ها تعامل زیادی با آنان ندارند. هرچند سرمایه‌ در گردش‌شان بیشتر شده، اما اعطاء تسهیلات همچون گذشته بوده و یا تنها افزایش اندکی داشته است.

کد خبر: ۴۵۷۳۶۹

۱۴ مرداد ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایسنا، علی عدالتیان در خصوص تعامل بانک‌ها با بخش تولید، اظهار کرد: از دید بانک‌ها، تعامل بالایی میان آنان و واحدهای تولیدی وجود دارد. به طور کلی بانک‌ها با توجه به دستورالعمل‌ها و محاسبات خود در اعطاء تسهیلات در سرمایه ثابت و بخش سرمایه در گردش، تعامل بیشتری نسبت به دوره‌های قبل دارند. در مقایسه با وضعیت مشابه در سال گذشته تسهیلات بانکی 13 درصد افزایش پیدا کرده که قسمت مهم آن در بخش تولید، صنعت و معدن بوده است.

وی افزود: از سوی دیگر، واحدهای تولیدی معتقدند بانک‌ها تعامل زیادی با آنان ندارند. هرچند سرمایه‌ در گردش‌شان بیشتر شده، اما اعطاء تسهیلات همچون گذشته بوده و یا تنها افزایش اندکی داشته است.

این کارشناس اقتصادی گفت: متاسفانه شرایط اقتصادی مسائل را به گونه‌ای رقم زده که می‌توان حق را به دو طرف داد. منابع بانک‌ها افزایش خاصی نداشته که بخواهند سرمایه در گردش واحدهای تولیدی را تامین کنند، همچنین هزینه‌های تولید به قدری افزایش پیدا کرده که سرمایه‌های در گردش واحدهای تولیدی با مشکل مواجه شده و بانک‌ها برای تامین آن در مضیقه هستند.

عدالتیان خاطرنشان کرد: به عملکرد بانک‌ها در این خصوص نمره قبولی می‌دهم، اما در کل واحدهای تولیدی ما دچار مشکل هستند. اقتصاد مجموعه‌ای به هم پیوسته است و نمی‌توان تنها بانک‌ها را در نظر گرفت. کشور ما برخلاف سایر کشورها که سرمایه‌محور هستند، سیستم بانک‌محور دارد، یعنی 98 درصد نیازهای مالی واحدهای تولیدی از طریق بانک‌ها و شاید چند درصد از طریق سرمایه تامین می‌شود. مردم به آن صورت به مسائل بورسی آشنایی کامل ندارند و به طور محدود وارد این قسمت شده‌اند، در حالی که در کشورهای دیگر واحدهای تولیدی سرمایه خود را از طریق سهامی که در بورس به فروش می‌رسانند، تامین می‌کنند.

وی تصریح کرد: بانک‌ها به دلیل نرخ سود سپرده‌گذاری‌ها با منابع محدودی روبه‌رو هستند. سپرده‌گذار به دلیل اینکه نرخ افزایش تورم بیشتر از نرخ بهره بانکی است، سرمایه خود را در جایی دیگر استفاده می‌کند، اما اگر منابع مالی بانک‌ها محدود نباشد و به اندازه کافی سرمایه به واحدهای تولیدی اختصاص یابد، به دلیل افزایش لحظه‌ای هزینه‌های تولید، این واحدها باز هم برای فروش محصولات خود با مشکل روبه‌رو خواهند شد.

این کارشناس اقتصادی اضافه کرد: به عنوان مثال قیمت مس برای کارخانجات تولید سیم وکابل ثبات ندارد و قیمت آن به طور هفتگی و یا روزانه تغییر می‌کند که تولیدکننده مجبور است قیمت محصولات خود را افزایش دهد. همچنین واحدهای تولیدی، پیش از این مواد اولیه خود را به صورت اقساط و یا چکی خرید می‌کردند که در حال حاضر این فرایند تنها به صورت نقدی انجام می‌شود. از همین رو اگر وضعیت عوامل تولید مانند ماده اولیه ثبات پیدا کند، می‌توانیم از وضعیت کنونی خارج شویم و بانک‌ها نیاز تسهیلات مواد اولیه واحدهای تولیدی را فراهم نمایند.

عدالتیان عنوان کرد: خوشبختانه در حال حاضر نرخ تسهیلات بانک‎‌ها برای تمام بخش‌ها مساوی است، اما در کشور ما بانک‌ها به دنبال واحدهایی هستند که تسهیلات خود را به موقع بازگردانند. در کل بانک‌ها در تامین توسعه منابع مالی موفق عمل کرده‌اند، منتها نیاز واحدهای تولیدی بسیار زیاد است. با وجود منابع اندک، بانک‌ها در حد توان خود حمایت لازم از بخش‌های تولیدی را به عمل آورده‌اند.