مشکـلات "دکتر معلمان" در آموزش ‌و‌ پرورش

علت اصلی دلسردی "دکتر معلمان" این است که خودشان را با همترازان در دانشگاه‌ها و سایر وزارتخانه‌ها مقایسه می‌کنند، هیچ کدام از مزایای مادی و معنویشان با آنها برابر نیست! بنابراین وقتی وضعیت را مقایسه می‌کنند تصمیم می‌گیرند از آموزش و پرورش بروند.

کد خبر: ۴۵۶۰۳۶

۰۸ مرداد ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از تسنیم، از دل همین کلاس‌های درس امروز، مهندسان،‌ پزشکان، کارمندان،‌هنرمندان و .... تحویل فردای کشور می‌شوند و حضور معلمان باانگیزه، کیفی و متعهد شرط اصلی برای آموزش دانش‌آموزان امروز است.

در این زمینه بخوانید

آخرین اخبار آموزش و پرورش

شاید بتوان گفت تأمین معلم کیفی و باانگیزه مهمترین عامل تحول در آموزش و پرورش است و تا زمانی که در مسیر جذب معلم، اشتباه گام برداریم تحقق تحول و کیفیت در نظام آموزش و پرورش کشور دشوار خواهد بود بنابراین حفظ و ارتقای توانمندسازی فردی، توانایی‌های عملکردی و بهره‌وری معلمان از ضروریات است.

در میان گروه‌های مختلف معلمان،‌ دکتر معلمان افرادی هستند که با مدرک دکترا در رشته‌های تحصیلی مختلف در کلاس‌های درس کشور مشغولند و برخی از آنها در دانشگاه نیز تدریس دارند.

اما دکتر معلمان می‌گویند در مسیر ایفای نقش حرفه‌ای خود با مشکلاتی مواجه هستند که کنار هم قرار گرفتن این مشکلات در نهایت بی‌انگیزگی و تلاش برای ترک وزارت آموزش و پرورش و پیوستن به دانشگاه یا سایر وزارتخانه‌ها را رقم می‌زند.

بی‌توجهی به ظرفیت کارشناسی دکتر معلمان در تصمیم‌گیری‌ها

در کنار تفاوت در وضعیت حقوقی میان دکتر معلمان با همتایان خود در دانشگاه‌ها، مشکل مهمتر دیگر بی‌توجهی به استفاده از ظرفیت کارشناسی و توانمندی علمی این گروه در برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری‌های وزارت آموزش‌ و پرورش است.

نداشتن اتاق فکر در معاونت‌های مختلف وزارت آموزش و پرورش با حضور دکتر معلمان به منظور تصمیم‌گیری درباره طرح‌ها و تصمیمات مختلف باعث شده است که تصمیمات در نهایت پشت درهای بسته مدیران گرفته و برای اجرا به مدارس و خانواده‌ها تحمیل شود و گاه شاهد هستیم تصمیمات نسنجیده و غیرکارشناسی، هزینه‌هایی را بر سیستم آموزشی تحمیل می‌کنند که به نظر می‌رسد جبران آن بسیار دشوار است.

مثلاً در حالیکه سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی با ناشران کمک آموزشی جلسه گذاشته و از آنها می‌خواهد که برای تولید محتوای الکترونیک همراهی کنند یا حتی محمد ابراهیم محمدی، سرپرست دفتر انتشارات و فناوری آموزشی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی در اینباره می‌گوید: "اگر ظرفیت‌ها را نشان دهیم و ناشران کتاب‌های کمک آموزشی هم توان خود را عرضه کنند چه اشکالی دارد در بخش سیاست‌های چند تألیفی برای تولید محتوای کتاب‌های درسی ورود پیدا کنند"؛ این در حالی است که به نظر می‌رسد استفاده از ظرفیت دکتر معلمان باید در اولویت باشد نه ناشران کتاب‌های کمک آموزشی!

تضعیف ساحت تخصصی در لایحه رتبه‌بندی معلمان

نحوه تدوین لایحه رتبه‌بندی معلمان، حذف سابقه و مدرک تحصیلی از لایحه و بی‌توجهی به ساحت تخصصی یکی دیگر از مواردی است که مورد اعتراض دکتر معلمان قرار گرفته و آنها می‌گویند، پس از صرف ساعت‌ها وقت و ارائه نظرات کارشناسی خود به مسئولان شورای عالی آموزش و پرورش اما متأسفانه توجهی به نظرات آنها نشده است.

دکتر معلمان مدعی هستند: سواد و سابقه که دو رکن مهم و حتی جهانی است را از رتبه‌بندی آن هم برای معلمان که سطح سواد در کیفیت کارشان تأثیر دارد، کنار گذاشته‌اند.

فقط دانستن کفایت نمی‌کند، معلم باید مهارت داشته باشد

با این وجود احمد عابدینی؛ معاون شورای عالی آموزش و پرورش معتقد است که احتساب مدرک تحصیلی و سابقه در رتبه‌بندی اشتباه است و درباره این موضوع چنین دلایلی را بیان می‌کند: رتبه‌بندی بر روی سه مولفه اساسی تاکید دارد؛ نخست توانمندی و صلاحیت معلمان، ویژگی توانمندی و صلاحیت، کسب کردنی است یعنی افراد باید تلاش کنند و توانمندی را به دست بیاورند؛ دوم، عملکرد یعنی صرفاً دانستن کفایت نمی‌کند و فرد باید بتواند دانسته و مهارت خود را به مرحله ظهور برساند و بتوان عملکرد او را ارزیابی کرد و سوم، رقابت‌پذیر بودن ماجراست یعنی باعث می‌شود معلمان در کسب صلاحیت‌ها از یکدیگر پیشی بگیرند، بنابراین اگر مدرک تحصیلی و سابقه جزو رتبه‌بندی باشد این کار غلط است.

رتبه‌بندی معلمان مانند مسابقه دو است

معاون شورای عالی آموزش و پرورش می‌گوید: رتبه‌بندی مانند مسابقه است و از فردی که در مسابقه دو شرکت کرده است نمی‌پرسند سیاه هستی یا سفید، قدت کوتاه است یا بلند، مدرک دکتری داری یا فوق لیسانس، بلکه می‌گویند فردی که توانست در این میدان نفر اول شود، روی سکو می‌ایستد؛ در رتبه‌‌بندی حداقل سابقه را لحاظ کرده‌ و گفتیم افرادی می‌توانند رتبه را کسب کنند که حداقل 5 سال سابقه داشته باشند یعنی ما معتقدیم 5 سال طول می‌کشد که افراد صلاحیت‌ها را کسب کنند.