مقاوم‌سازی توریسم با تجربه کرونا

پس از بازیابی سفر و گردشگری با بهره‌گیری از مدیریت بحران کرونا و کاهش اثرات ناشی از آن و ایجاد محرک‌های تسریع‌دهنده در جهت بازیابی و بهبود گردشگری باید با استفاده از راهکارها و تدابیر اساسی و راهگشا برای آینده بازار گردشگری به آمادگی کامل دست یافت و موتور محرک گردشگری را بار دیگر به سمت دستیابی به رشد اقتصادی و توسعه پایدار سوق داد، تا همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل ارزآور و اشتغال‌زا برای کشورها باقی بماند.

کد خبر: ۴۵۶۰۰۶

۰۸ مرداد ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از دنیای اقتصاد؛ سازمان جهانی گردشگری به‌منظور حمایت از بازار گردشگری در برابر آسیب‌ها و خسارت‌های ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا، ۲۳ راهکار مهم و اساسی در سه موضوع «مدیریت بحران کرونا و کاهش اثرات»، «ایجاد محرک‌ها و تسریع در بازیابی و بهبود» و«آماده شدن برای فردا» مطرح کرده است. باتوجه به شروع فعالیت دوباره بازار گردشگری و اجرای برنامه‌های مدیریت بحران و بازیابی و بهبود گردشگری، در حال حاضر آینده‌نگری و آمادگی در جهت رشد و توسعه توریسم از مهم‌ترین اقدامات پیش روی سازمان‌های بین‌المللی، دولت‌ها و بخش‌های خصوصی به‌شمار می‌رود.

با توجه به پتانسیل بازار توریسم در بهبود‌یافتگی، این بخش می‌تواند بار دیگر به‌عنوان بخش کلیدی اقتصادهای ملی و در سطح گسترده‌تر، برنامه توسعه پایدار معرفی شود. بحران کرونا فرصتی بی‌نظیر را برای شکل‌بخشی به این بازار فراهم کرده است تا به‌واسطه فراگیری، پایداری و اولویت دادن به مسوولیت‌پذیری رشد بهتری داشته باشد و برای ساختن آینده بازار گردشگری باید توجه ویژه‌ای به ایجاد تاب‌آوری و ارتقای پایدار در همه سطوح صورت پذیرد. به‌منظور دستیابی به این امر، عملی کردن هفت راهبرد ضروری است تا مشاغل و کسب و کارهای آسیب‌دیده درجهت رشد چشمگیر اقتصادی و افزایش اشتغال گام بردارند.با تنوع‌بخشی به بازارها، محصولات و خدمات گردشگری می‌توان مانع وابستگی به یک فعالیت یا بازار واحد شد. با درنظر گرفتن بازارهای داخلی به‌عنوان ستون فقرات بخش گردشگری، در بخش بین‌المللی نیز می‌توان گردشگران خارجی صادراتی را بخشی از برنامه‌های ارتقای صادرات به‌شمار آورد. با توجه ویژه به تغییرات اساسی در تقاضا، سلایق و ترجیحات مصرف‌کننده ناشی از بحران کرونا می‌توان به ایجاد ظرفیت توسعه محصولات جدید گردشگری در گروه‌ها و جوامع آسیب‌پذیر به‌منظور حمایت از مناطق روستایی و جوامع محروم و ارتقا و تسهیل طرح‌های گردشگری اجتماعی برای سالمندان، خانواده‌ها، جوانان و افراد دارای معلولیت دست یافت. این امر می‌تواند منجر به تقویت ارتباطات و تسهیل در سفر و رقابتی‌تر شدن سفرهای داخلی و بین‌منطقه‌ای ‌شود. باتوجه به کلیدی بودن تصمیمات و راهبردهای مبتنی بر شواهد در لحظه‌های بحران باید به سرمایه‌گذاری در داده‌ها، تجزیه و تحلیل و مشارکت‌هایی که امکان نظارت نزدیک و کوتاه‌مدت بر توسعه گردشگری و اثرات آن فراهم می‌کند، پرداخت. با سرمایه‌گذاری در سیستم‌های هوش بازار و تحول دیجیتالی می‌توان به ایجاد رصدخانه‌های گردشگری پایدار محلی برای اندازه‌گیری کلیه ابعاد گردشگری و به اشتراک گذاشتن اطلاعات بخش گردشگری با همکاری ذی‌نفعان مربوطه و استقبال از تحولات دیجیتالی و تقویت اکوسیستم نوآوری در بخش‌های دولتی و خصوصی دست‌یافت.به‌منظور تقویت حاکمیت گردشگری در همه سطوح باید سازوکارهایی ملی برای مدیریت گردشگری و درگیری کامل بخش خصوصی و جوامع محلی ایجاد کرد و یک رویکرد «حاکمیت جامع» را در جهت توسعه گردشگری ترویج داد. توسعه و تقویت سازمان‌های مدیریت مقصد برای توسعه موثر و پایدار گردشگری در سطح محلی، منوط به ارتقای پلت‌فرم‌های ارتباطی شهروندان برای اطمینان از شنیده شدن صداها و درگیر کردن انجمن‌های صنفی گردشگری و جامعه مدنی است.بحران‌های جهانی نیازمند راه حل‌های جهانی است که با تاب‌آوری و اطمینان از سازوکارها و سیستم‌های اضطراری ملی به آمادگی لازم برای بحران پساکرونا دست یابد.

در این راستا دولت‌ها باید از طریق سازمان جهانی گردشگری یک مکانیزم واکنش جهانی برای بحران توریسم ایجاد کنند که این امر می‌تواند از طریق بازبینی تمام دروس آموخته شده، از جمله لزوم بهبود ریسک و آمادگی در برابر بحران در هر دو بخش خصوصی و دولتی، سیستم‌ها و سازوکارهای اضطراری ملی، تدوین برنامه‌های اضطراری گردشگری و استقبال کامل از اصول آمادگی و مدیریت بحران در بخش گردشگری، بازبینی قوانین و مقررات موجود برای تعیین رابطه بین مصرف‌کنندگان، عرضه‌کنندگان، واسطه‌ها و همچنین سیاست‌های بیمه‌ای برای کمک‌رسانی بهتر در زمان استثنایی و توزیع موثرتر، اطمینان از پیروی و رعایت مقررات بین‌المللی بهداشت تحقق یابد.

یکی از مهم‌ترین راهبردهای دستیابی به آمادگی کامل برای رسیدن به توسعه پایدار و رشد اقتصاد گردشگری در آینده، بهره‌گیری از سرمایه‌های انسانی و سرمایه‌گذاری در جهت توسعه استعدادها است که با بازبینی و به‌روزرسانی استراتژی ملی و ایجاد تاب‌آوری از طریق نیروی کار ماهر و آماده امکان‌پذیر است. به این ‌منظور می‌توان با استفاده از استراتژی‌های مکفی آموزشی و تربیتی برای آینده بازار کار، پیشرفت مهارت‌های جدید برای آینده کار و برآورده کردن مهارت‌های موردنیاز بخش گردشگری به مشارکت با رهبران صنعت سفر و گردشگری، دانشگاه‌ها، مراکز آموزشی، فعالان بخش دیجیتال اتاق‌های بازرگانی و انجمن‌های گردشگری پرداخت. برای رسیدن به این منظور باید گروه‌های آسیب‌پذیر مانند زنان، جوانان، مهاجران و معلولان در استراتژی‌های سرمایه انسانی را به‌کار گرفت و کارفرمایان ایجاد محیط کاری ایمن و سالم را از طریق اعمال اقدامات پیشگیرانه و حفاظتی برای به‌حداقل رساندن مواجهه کارگران با خطرات تضمین کنند.

گردشگری پایدار به‌صورت موکدانه باید در اولویت دستور کار ملی قرار بگیرد به‌گونه‌ای که منعکس‌کننده ظرفیت آن برای ایجاد شغل، تقویت رشد اقتصادی و فراگیری و ارتقای پایداری باشد. باتوجه به اینکه بحران کرونا می‌تواند راه‌های دستیابی به ۱۷ توسعه پایدار تا سال ۲۰۳۰ را به‌خطر بیندازد باید به تعریف، بازبینی یا تقویت اجرای گردشگری پایدار و مسوولانه در چارچوب اهداف توسعه پایدار پرداخت. با تغییر رویه و حمایت از گذار به سمت شرایط عادی می‌توان به پذیرش و پیروی از اهداف توسعه پایدار دست یافت. بحران کرونا فرصتی برای تاکید بیشتر بر تدوین استراتژی‌هایی که باعث تقویت اقدامات و تصمیمات هماهنگ در بین همه بازیگران (تولید‌کنندگان، توزیع‌کنندگان، مصرف‌کننده‌گان و...) در زنجیره ارزش گردشگری می‌شود ایجاد می‌کند. این امر می‌تواند مفاهیم اقتصاد چرخشی را در فعالیت‌ها، گردشگری یکپارچه کند و منجر به استفاده کارآمدتر از منابع و تولید کمتر کربن از فعالیت‌های گردشگری شود و در عین حال باعث افزایش رقابت‌پذیری و تاب‌آوری در بخش گردشگری شود. پذیرش پایداری گردشگری منجر به ارتباط نزدیک‌تر این بخش با سیستم گسترده‌تر سازمان ملل متحد می‌شود و می‌تواند به یک شریک کلیدی آژانس‌های سازمان ملل، سازمان‌های بین‌الملل و موسسات مالی بین‌المللی تبدیل شود.