سنکوپ چه علائمی بروز می‌کند؟ +عکس

سنکوپ یا غش کردن به از دست دادن هوشیاری در زمانی کوتاه گفته می شود که انواع مختلفی دارد و رایج ترین نوع آن با افت ناگهانی فشارخون رخ می دهد.

کد خبر: ۴۵۱۲۰۲

۱۶ تير ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از نمناک، غش کردن و یا در اصطلاح پزشکی سنکوپ یک بیهوشی کوتاه مدت است که در نتیجه نرسیدن خون کافی، در یک لحظه به مراکز عصبی بطور موقت بوجود می آید، سنکوپ میتواند به علت عوامل متعددی، مرتبط با قلب، گردش خون، فشار خون و تنفس بروز کند ؛ این مقدمه ای بود تا در ادامه به توضیحات بیشتر و جامع تری بپردازیم.

سنکوپ چیست؟

واژه "سنکوپ " اصطلاح پزشکی در حال غش یا بی هوش شدن است. این بیماری ناشی از افت موقتی مقدار خون است که به مغز جریان می یابد. اگر شما افت ناگهانی در فشار خون، افت ضربان قلب و یا تغییرات در میزان خون در برخی قسمت های بدن خود داشته باشید، این اتفاق می تواند رخ دهد. وقتی بگذرد، احتمالاً آگاه و هوشیار خواهید شد، اما ممکن است کمی احساس سردرگمی داشته باشید.

سیستم عصبی خود مختار (ANS):

ANS به طور خودکار وظایف بسیاری از بدن مثل تنفس، فشار خون، ضربان قلب و کنترل مثانه را کنترل می کند. اغلب اوقات، این چیزها بدون توجه به ما اتفاق می افتند.

چه چیزی باعث سنکوپ می شود؟

سنکوپ چقدر رایج است؟

سنکوپ یک اتفاق رایج است، این مشکل 3 % از مردان و 3.5 درصد زنان را در برخی از نقاط زندگی تحت تاثیر قرار می دهد. سنکوپ زمانی که مسن تر می شوید، شایع تر است و تا 6 % از افراد بالای 75 سال را تحت تاثیر قرار می دهد. این شرط می تواند در هر سنی رخ دهد و در افراد با مشکلات پزشکی دیگر اتفاق بیفتد.

انواع سنکوپ:

انواع مختلفی از سنکوپ وجود دارد، این نوع که شما دارید به این بستگی دارد که چه چیزی باعث مشکل می شود.

سنکوپ وازوواگال (همچنین انسداد قلبی - نوروژنیک نامیده می شود):

سنکوپ وازوواگال رایج ترین نوع سنکوپ است، این بیماری از یک افت ناگهانی در فشار خون ناشی می شود که باعث افت جریان خون در مغز می شود. هنگامی که شما بلند می شوید, جاذبه باعث می شود خون در قسمت پایین بدن, زیر دیافراگم ساکن شود. وقتی این اتفاق می افتد, قلب و سیستم عصبی خود مختار (ANS) کار می کنند تا فشار خون شما ثابت بماند.

برخی از بیماران مبتلا به سنکوپ وازوواگال دارای شرایطی به نام فشار خون ارتواساتیک هستند. این شرط رگ های خونی را از کوچک تر شدن (همانطور که باید) زمانی که بیمار می ایستد, نگه می دارد. این باعث می شود خون در پاها جمع شود و منجر به افت سریع فشار خون شود.

افت ناگهانی فشار خون علت سنکوپ وازوواگال

سنکوپ وضعیتی:

سنکوپ وضعیتی، نوعی از سنکوپ وازوواگال است. این اتفاق تنها در طول وضعیت های ویژه ای رخ می دهد که سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار می دهد و منجر به سنکوپ می شود.

برخی از این موقعیت ها عبارتند از:

کم آبی بدن

استرس احساسی شدید

اضطراب

ترس

درد

گرسنگی

استفاده از الکل یا مواد مخدر

تنفس (تنفس در اکسیژن خیلی زیاد و خلاص شدن از بیش از حد کربن بیش از حد سریع)

عطسه کردن به زور، چرخش گردن و یا پوشیدن یقه تنگ (حساسیت سینوسی کاروتید)

ادرار (سنکوپ ادراری)

سنکوپ وضعی (به نام فشار خون موضعی):

سنکوپ وضعی ناشی از یک افت ناگهانی در فشار خون ناشی از تغییر سریع در موقعیت، مانند دراز کشیدن روی زمین است. داروهای خاص و کم آبی بدن می تواند به این وضعیت منجر شود. بیماران با این نوع سنکوپ معمولاً در فشار خون خود تغییراتی دارند که باعث کاهش حداقل 20 mmHg (سیستول/ عدد بالا)و حداقل 10 mmHg (دیاستول / عددپایین) می شوند.

بعضی از بیماری های قلبی است که بر جریان خون در مغز تاثیر می گذارد. این شرایط می تواند شامل یک ضربان قلب غیر عادی (بی نظمی)، مسدود کردن جریان خون در قلب به خاطر بیماری قلبی ریوی (که قلب شکل می گیرد)، انسداد در رگ های خونی قلب (میوکارد قلب)، بیماری دریچه، لخته شدن خون، یا نارسایی قلبی باشد. اگر بیماری های قلبی دارید، ویزیت یک متخصص قلب برای درمان مناسب بسیار مهم است.

سنکوپ وضعی در بیماران قلبی

سنکوپ عصبی:

سنکوپ عصبی ناشی از یک وضعیت عصبی مثل حمله، سکته یا سکته ایسکمیک است (TIA). دیگر شرایط کم تر معمول که منجر به سنکوپ عصبی می شود شامل میگرن و ازدیاد غیر عادی مایع فشار نرمال است.

سندرم سندرم تاکیکاردی ارتواستاتیک موضعی (POTS):

سندرم تاکیکاردی ارتواستاتیک موضعی ناشی از ضربان قلب بسیار سریع (تاکیکاردی) است و زمانی اتفاق می افتد که یک فرد بعد از نشستن یا دراز کشیدن روی زمین می ایستد. ضربان قلب می تواند با 30 ضربه در هر دقیقه یا بیشتر افزایش یابد. این افزایش معمولاً در عرض 10 دقیقه از حالت ایستاده اتفاق می افتد، این شرایط در زنان رایج تر است, اما در مردان نیز می تواند رخ دهد.

علل ناشناخته سنکوپ:

علت سنکوپ در حدود یک سوم بیماران ناشناخته است، با این حال, افزایش خطر سنکوپ یک عارضه جانبی برای برخی داروها است.

علائم سنکوپ چیست؟

شایع ترین علامت سنکوپ شامل این موارد است:

احساس سرگیجه

افتادن بدون هیچ دلیلی

احساس خواب آلودگی یا ضعف

غش کردن, به خصوص بعد از غذا خوردن یا ورزش کردن

بی ثباتی در هنگام ایستادن

تغییر در دید, مانند دیدن نقاط یا داشتن دید تونلی

سردرد

بسیاری اوقات بیماران احساس غش کردن دارند، آن ها چیزی دارند که "علایم تحذیر کننده" نامیده می شوند, مانند احساس سرگیجه, تهوع و تپش قلب (ضربان قلب نامنظم که احساس می کنند " پرپر زدن " در قفسه سینه هستند.

اگر در حال غش کردن هستید, به احتمال زیاد قادر خواهید بود که اگر این علائم را احساس کردید, از غش کردن خود جلوگیری کنید. سنکوپ می تواند نشانه شرایط جدی تر باشد، بنابراین, مهم است که بلافاصله بعد از بی هوشی شما درمان شوید. اغلب بیماران می توانند از بروز مشکلات ناشی از سنکوپ جلوگیری کنند.

چه چیزی باعث سنکوب می شود؟

سنکوپ می تواند توسط بسیاری از مسائل ایجاد شود، بسیاری از بیماران, مشکلات پزشکی دارند که ممکن است یا شاید هم ندانند که بر سیستم عصبی یا قلب تاثیر می گذارد.

ممکن است شرایطی داشته باشید که بر جریان خون از طریق بدن شما تاثیر می گذارد و باعث می شود فشار خون شما زمانی که موقعیت را تغییر می دهید کاهش یابد (برای مثال, رفتن از حالت دراز کشیدن به ایستادن).

سنکوپ چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر غش کردید باید به پزشک خود مراجعه کنید که می تواند شما را به یک متخصص بی هوشی برای ارزیابی کامل ارجاع دهد.

ارزیابی با بررسی دقیق تاریخچه و سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی شروع می شود. پزشک شما از شما سوالاتی مفصل درباره علائم و بی هوشی تان خواهد پرسید, از جمله اینکه آیا شما قبل از غش کردن علائم بیماری دارید و در کجا وچه زمانی اتفاق می افتد.

سپس می توانید یک یا چند آزمایش برای کمک به دکتر خود داشته باشید که علت بی هوشی شما را مشخص کند. این آزمایش ها چیزهایی مانند وضعیت قلب شما را بررسی می کنند, چقدر تند قلب شما می تپد, مقدار خون در بدن شما (حجم خون) و جریان خون در موقعیت های مختلف.

آزمایش شیب:

ضربان قلب و فشار خون شما اندازه گیری و ثبت خواهد شد در حالی که شما در موقعیت های مختلفی شامل دراز کشیدن, نشستن و ایستادن هستید.

آزمایش ها برای تعیین دلایل سنکوب شامل این موارد هستند:

تست آزمایشگاهی:خون برای بررسیکم خونی و یا تغییرات متابولیک جواب می دهد.

نوار قلب (ecg یا ekg): تستی که فعالیت الکتریکی قلب شما را ثبت می کند. الکترودها (تکه های چسبنده کوچک) برای جمع آوری این اطلاعات به پوست شما وصل می شود.

تست استرس ورزشی: آزمونی که از یک ecg برای ثبت فعالیت الکتریکی قلبتاندر حین فعال بودن استفاده می کند. این کار بر روی تردمیل یا دوچرخه ثابت انجام می شود که به شما در رسیدن به یک ضربان قلب هدف کمک می کند.

نظارت بر آمبولاتوری: شما یک نمایشگر که از الکترودها برای ثبت اطلاعات درباره سرعت و ریتم قلب خود استفاده می کند, استفاده می کنید.

اکوکاردیوگرام: یک آزمایش که از امواج صوتی فرکانس بالا برای ایجاد تصویری از ساختارهای قلب استفاده می کند.

جدول شیب دار (تست سر شیب): یک تست که فشار خون و ضربان قلب شما را در یک دقیقه و یا با ضربان قلب ثبت می کند در حالی که میز به سطوح مختلفی متمایل است. این آزمایش می تواند واکنش های قلبی و عروقی غیرطبیعی را نشان دهد که منجر به بی هوشی می شوند.

تعیین حجم خون: تستی برای تشخیص اینکه آیا مقدار درست خون در بدن شما براساس جنسیت, قد و وزن شما وجود دارد یا خیر. مقدار کمی از مواد رادیواکتیو (ردیاب) از طریق خط وریدی در بازوی شما تزریق می شود. سپس خونگیری انجام می شود. سیستم تحلیل حجم خون که در کلینیک کلیولند مورد استفاده قرار می گیرد می تواند نتایج آزمایش دقیق را ظرف چند دقیقه ارائه دهد.

تست همودینامیک:تست برای بررسی جریان خون و فشار داخل رگ های خونی شما زمانی که منقبض می شود و خون را در بدن پمپ می کند.مقدار کمی از مواد رادیو اکتیو (ردیاب) از طریق خط وریدی (iv) داخل یک رگ در بازوی شما تزریق می شود و سه مجموعه عکس گرفته می شود.

تست رفلکس خودکار: یک سری آزمایش های مختلف برای بررسی فشار خون, جریان خون, ضربان قلب, دمای پوست و تعریق در پاسخ به محرک های خاص انجام می شود. این اندازه گیری ها می توانند به پزشک شما کمک کنند تا تشخیص دهد که آیا سیستم عصبی خودکار شما معمولاً کار می کند یا آسیب عصبی وجود دارد یا خیر.

نتایج آزمایش به پزشکتان کمک خواهد کرد که چه چیزی باعث سنکوپ شما می شود، ممکن است به تست های دیگر از جمله مطالعات الکتروفیزیولوژی, آزمایش سیستم عصبی خودکار, ارزیابی عصبی و سی تی اسکن نیاز داشته باشید.

آزمایش عملکرد دهلیزی ممکن است برای مشکلات در گوش داخلی انجام شود. اگر به هر آزمایش دیگری نیاز دارید, پزشک شما آن ها را توضیح خواهد داد که چرا به آنها نیاز است.

گزینه های درمان سنکوپ چه هستند؟

انتخاب های درمانی شما به چیزی که منجر به سنکوپ و نتایج ارزیابی و تست شما می شود بستگی دارد. هدف از درمان این است که شما را از سنکوپ نگه دارید.

گزینه های درمان شامل:

مصرف داروها و یا تغییر داروهایی که پیش از این مصرف می کنید.

پوشیدن لباس پوششی یا جوراب های متراکم برای بهبود گردش خون.

تغییراتی در رژیم غذایی خود ایجاد کنید. پزشک شما ممکن است پیشنهاد کند که غذاهای کوچک و مکرر می خورید; نمک بیشتری بخورید; مایعات بیشتری بنوشید, مقدار پتاسیم را در رژیم غذایی خود افزایش دهید و از کافئین و الکل اجتناب کنید.

وقتی بلند می شوید مراقب باشید.

هنگام خواب, سر تخت خواب خود را بالا ببرید. شما می توانید این کار را با استفاده از بالش اضافی و یا با قرار دادن یک آبگذر در زیر پای تخت انجام دهید.

اجتناب یا تغییر موقعیت ها یا " محرک ها " که باعث بروز بی هوشی می شوند.

درمان بیماری های قلبی.

یک ضربان ساز ایجاد کرد تا ضربان قلب خود را منظم نگه دارد (فقط برای بیمارانی که شرایط پزشکی خاصی دارند).

یک قلب قابل کاشت (icd). این دستگاه به طور مداوم ضربان قلب شما را تحت نظر دارد و یک ریتم سریع و غیرطبیعی را تصحیح می کند (فقط برای بیمارانی که شرایط پزشکی خاصی دارند).

پزشک و سایر اعضای تیم درمانی شما برنامه درمانی را توسعه خواهند داد که برای شما مناسب است و در مورد گزینه های درمانی تان صحبت خواهد کرد. اگر با سنکوپ تشخیص داده شد, قوانین ایالتی خود را بررسی کنید. برخی ایالت ها برای برقراری ارتباط با دفتر مجوز به رانندگان نیاز دارند.

سنکوپ چگونه زندگی مرا تحت تاثیر قرار خواهد داد؟

با تشخیص و درمان مناسب, سنکوپ می تواند مدیریت و کنترل شود. اگر شما یک اپیزود غش داشته باشید، احتمال وقوع حادثه دیگری نیز وجود دارد، ریسک یک اپیزود دیگر و اینکه چگونه شرایط بر شما تاثیر می گذارد بستگی به عوامل متعددی از جمله علت و سن, جنسیت و سایر مشکلات پزشکی دارد. اگر درباره خطرات خود سوال دارید, لطفاً با پزشک خود صحبت کنید.