کودکان و چالش کرونا

یکی از مهم‌ترین سؤالات بی‌پاسخ در مورد کووید-19 این است: کودکان چه نقشی در ادامه روند این بیماری همه‌گیر دارند؟

کد خبر: ۴۳۹۸۶۲

۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از همشهری، به نظر می‌رسد در جهان به نسبت بزرگسالان تعداد کمتری از کودکان به ویروس جدید کرونا مبتلا شده‌اند و بیشترشان نیز علائم خفیفی داشته‌اند. اما آیا بچه‌ها می‌توانند ویروس را به بزرگسالان منتقل کنند و این زنجیره را ادامه دهند؟

پاسخ برای تصمیم‌گیری در مورد بازگشایی مدارس بسیار مهم است. ترامپ از ایالت‌های آمریکا خواسته تا قبل از تابستان در این‌باره تصمیم‌گیری کنند.

به‌گزارش نیویورک‌تایمز، 2مطالعه جدید شواهد قانع‌کننده‌ای را مبنی بر انتقال ویروس از طریق کودکان ارائه می‌دهند. بسیاری از اپیدمیولوژیست‌ها می‌گویند با اینکه این امر هنوز اثبات نشده، اما شواهد به اندازه کافی برای اینکه مدارس همچنان بسته بمانند، قوی است. در برخی کشورها مدارس بازگشایی شده‌اند یا در نظر دارند طی چند هفته آینده این کار را انجام دهند. اپیدمیولوژیست‌ها پس از بررسی نتایج جدید مطالعات اعلام کردند در برخی از این کشورها میزان انتقال در جامعه به اندازه کافی کم است و می‌توانند ریسک بازگشایی مدارس را بپذیرند، اما در سایر موارد، ازجمله ایالات متحده، بازگشایی مدارس ممکن است تعداد موارد ابتلا را تا حد خطرناکی بالا ببرد. در مطالعه‌ای که هفته گذشته در مجله Science منتشر شد، یک تیم پژوهشی داده‌های 2شهر ووهان -جایی که ویروس ابتدا از آنجا شیوع پیدا کرد- و شانگهای را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که کودکان در حدود یک‌سوم مستعد ابتلا به ویروس کرونا هستند.

اما نکته مهم این بود که صبح‌ها در زمان بازبودن مدارس، کودکان تقریبا 3برابر بیشتر از بزرگسالان مراوده اجتماعی داشته و 3برابر بیشتر از آنها نیز امکان آلوده‌شدن به این ویروس را داشته‌اند، اما بعدازظهرها سطح خیز ابتلا از بین می‌رفت. محققان براساس داده‌های خود تخمین زدند که تعطیلی مدارس به‌ خودی خود برای جلوگیری از شیوع بیماری کافی نیست، اما می‌تواند حدود 40 تا 60درصد انتقال را کاهش داده و روند بیماری همه‌گیر را کندتر کند.

«مارکو آژلی» یک اپیدمیولوژیست ریاضی که در بنیاد برونو کسلر تورنتوی ایتالیا در حال کار روی این تحقیق بود می‌گوید: مدل‌های شبیه‌سازی‌ من نشان می‌دهد که بله، اگر مدارس باز شوند تعداد زیادی از تولید مثل ویروس را شاهد خواهیم بود؛ دقیقا همان چیزی که ما اصلا نمی‌خواهیم اتفاق بیفتد.

مطالعه دوم که توسط گروهی از محققان آلمانی انجام شد، سرراست‌تر بود. این تیم کودکان و بزرگسالان را آزمایش کردند و دریافتند کودکانی که آزمایش‌شان مثبت شده است به اندازه بزرگسالان درگیر ویروس‌ها بوده‌اند -حتی گاهی اوقات بیشتر- بنابراین احتمالا به همان اندازه نیز ناقل به‌حساب می‌آیند.

جفری شامان، اپیدمیولوژیست دانشگاه کلمبیا می‌گوید: آیا این مطالعات قطعی است؟ جواب، این است: خیر. اما بازگشایی مدارس فقط به این دلیل که چندین‌بار گفته شده ویروس کرونا با کودکان کاری ندارد نیز کاری اشتباه است. این مطالعه آلمانی توسط کریستین دروستن، ویروس‌شناس انجام شده که به‌دلیل اظهارنظرهای صریح و روشن خود در مورد بیماری همه‌گیر کووید-19، در ماه‌های اخیر بسیار شهرت پیدا کرده است. دکتر دروستن یک آزمایشگاه بزرگ ویروس‌شناسی در برلین را هدایت می‌کند که حدود 60هزار نفر را برای ویروس کرونا آزمایش کرده است. مطابق مطالعات او و همکارانش، بزرگسالان نسبت به کودکان بیشتر در معرض ابتلا به این ویروس هستند. این تیم همچنین یک گروه از 47کودک مبتلا بین سنین یک تا 11سال را مورد بررسی قرار دادند. 15نفر از آنها شرایط خطرناکی داشتند و در بیمارستان بستری بودند، اما بقیه آنها عمدتا عاری از هرگونه علائمی بودند. کودکانی که بدون علامت بودند، دقیقا به‌اندازه افرادی که علائم بیماری در آنها بروز کرد، بار ویروسی داشتند.

فرضیات مربوط به اینکه کودکان درگیر این بیماری ویروسی نمی‌شوند چون کمتر بیماری زمینه‌ای دارند، تنها یک فرضیه است که باید در مواجهه با یک بیماری پاندمی آن را زیر سؤال ببرید، چراکه اگر اشتباه باشد، عواقب بسیار فاجعه‌باری دارد. یک مطالعه جدید توسط مؤسسه ملی بهداشت ممکن است به ارائه اطلاعات بیشتر برای هدایت تصمیمات در ایالات متحده کمک کند. همه کارشناسان در مورد یک چیز توافق داشتند: دولت‌ها باید در مورد بازگشایی مدارس پروتکل‌هایی را تصویب و طبق آن عمل کنند. به‌عنوان مثال برای دانش‌آموزان برنامه‌ریزی کنند تا به‌صورت دسته‌بندی‌شده در روزهای مختلف به مدرسه بروند تا تعداد افراد حاضر در ساختمان مدرسه در یک زمان کاهش پیدا کند. میزها نیز با فاصله چندمتری از هم قرار بگیرند و مدارس نیز می‌توانند از تجمع دانش‌آموزان در گروه‌های بزرگ جلوگیری کنند.

دکتر جنیفر نوتزو، اپیدمیولوژیست دانشگاه جان هاپکینز می‌گوید: معلمان دارای بیماری‌های زمینه‌ای یا مسن می‌توانند درصورت امکان بازنشسته شده و یا مشاغل جایگزین را در خارج از کلاس برعهده بگیرند و کودکانی که شرایط خاص دارند نیز همچنان باید درس را از خانه ادامه بدهند.