رقیق‌کننده‌های خون به فریاد مبتلایان به کووید-19 می‌رسد؟

یافته‌های اولیه پزشکان در بزرگ‌ترین بیمارستان نیویورک سرنخ‌هایی درباره درمان بیماری کشنده کووید-19با داروی رقیق‌کننده خون داده است.

کد خبر: ۴۳۸۶۸۹

۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از همشهری، به‌نظر می‌رسد درمان بیماران مبتلا به ویروس کرونا با رقیق‌کننده خون می‌تواند به افزایش چشم‌انداز آنها برای نجات جان بیماران کمک کند.

به گزارش سیاتلنیوز، نتیجه تجزیه و تحلیل وضعیت 2هزار و 773بیمار در مجله آمریکایی کالج قلب و عروق منتشر شد که در بخشی از آن به اطلاعات فزاینده‌ای درباره آنچه تاکنون برای درمان این بیماری انجام شده اشاره شده است. در طول ماه‌هایی که همه از درمان این بیماری ناامید بودند پزشکان راه‌های مختلفی را برای درمان بیماران کرونایی امتحان کردند تا جان آنها را از مرگ نجات دهند.

والنتین فاستر، پزشک ارشد بیمارستان Mount Sinai و یکی از نویسندگان این تحقیق می‌گوید که مشاهدات آنها تنها براساس بررسی سوابق پزشکی استوار است و برای دستیابی به نتیجه‌گیری گسترده‌تر، مطالعات دقیق و تصادفی بیشتری لازم است اما به هر ترتیب تاکنون استفاده از داروی رقیق‌کننده خون نتایج امیدوارکننده‌ای به همراه داشته است. او می‌گوید: نظر من بر احتیاط است اما باید بگویم که این کار می‌تواند به نجات بیماران بدحال کمک کند. از‌‌ماه مارس و زمانی که پاندمی کووید-19 اروپا و آمریکا را فراگرفت، پزشکان گزارش‌های متعددی از بیماران کرونایی می‌دادند که به‌دلیل وجود لخته‌های خون مرموز که ژله مانند یا حتی نیمه‌جامد هستند از دنیا رفتند. کالبدشکافی بیمارانی که در اثر این بیماری درگذشته بودند نشان داد ریه برخی از آنها بیشتر از اینکه از صدمات ناشی از ویروس تخریب شده باشد، با لخته‌های خون کوچک احاطه شده است. در‌ماه گذشته نیز پزشکان در مجله New England Journal of Medicine از 5مورد غیرمعمول کووید-19گزارش دادند که در سنین 30تا 40سالگی در اثر سکته‌های جدی از دنیا رفته بودند.

تحقیقی که بیمارستان Mount Sinai انجام می‌داد روی بیماران بستری شده بود که در 4شعبه این بیمارستان از 14مارس تا 11آوریل تحت درمان بودند. در میان این بیماران آنهایی که به ونتیلاتور متصل نبودند، چه با دریافت رقیق‌کننده و چه بدون آن، با نرخ مشابهی از دنیا رفتند. اما آنهایی که رقیق‌کننده دریافت کرده بودند عمر طولانی‌تری داشتند؛21روز در مقایسه با 14روز.

اما برای بیمارانی که به ونتیلاتور وصل بودند تفاوت واقعا فاحش بود. حدود 63درصد بیماران که دارو نگرفته بودند اما به ونتیلاتور وصل بودند درگذشتند اما در مقایسه 29درصدی که دارو به آنها تزریق شده بود زنده ماندند.

دیپاک بات، استاد دانشکده پزشکی هاروارد که متخصص بیماری‌های داخلی و قلب و عروق است این تحقیق را یک مطالعه بسیار مهم می‌داند چرا که اخیرا مرگ بر اثر مشکلات خونی بین بیماران مبتلا به کووید-19به یک دغدغه اساسی بدل شده و یک بعد ناشناخته دیگر از ویروس کرونا را به رخ کشیده است. او می‌گوید: آنچه ما حالا به آن رسیده‌ایم این است که می‌دانیم چه عاملی می‌تواند منجر به مرگ شود و باید راه درمانی را برای آن در پیش بگیریم. تامس واکفیلد، رئیس بخش جراحی قلب و عروق بیمارستان میشیگان می‌گوید: داروی ضدانعقادی هپارین که برای برخی بیماران استفاده شده، احتمالا دو مکانیزم از خود نشان داده است. وی می‌افزاید: برخی از داده‌ها حاکی از آن است که هپارین ممکن است در ورود ویروس به سلول از طریق پروتئین سنبله تداخل ایجاد کند و از طرفی ممکن است باعث کاهش اثرات التهابی توفان سیتوکین در بیماران مبتلا به عفونت شدید شود.

پزشکان درگیر با بیماران کووید-19در ماه‌های اخیر مدام با درمان‌های متفاوتی روبه‌رو بوده‌اند. در ابتدای ‌ماه می‌سازمان غذا و دارو مجوز استفاده از داروی ضد‌ویروسی remdesivir برای بیمارانی که به‌دلیل ابتلا به کووید-19بستری هستند را صادر کرد. اما آزمایش روی درمان‌های دیگر، مانند داروی هیدروکسی کلروکین که داروی درمان مالاریاست به‌دلیل عوارض جانبی شدید و ناکارآمدبودن، رد شد.

داروهای ضد‌انعقادی که بیش از 100سال پیش کشف شد و به شکل قرص و آمپول در دسترس عموم بود، هفته‌های متمادی در بسیاری از مراکز پزشکی به‌عنوان یکی از عناصر اصلی درمان کووید-19مورد مطالعه و آزمایش قرار گرفت.

تعدادی از جوامع پزشکی، ازجمله جامعه بین‌المللی هموستاز و جامعه آمریکایی هماتولوژی دستورالعمل پیشنهادی خود را برای استفاده از داروهای رقیق‌کننده خون برای بیماران کووید-19نوشتند اما پیشنهاد آنها بسیار محتاطانه است. جفری بارنز، استادیار دانشگاه میشیگان که تخصصش داروهای قلب و عروق است می‌گوید: یک خط باریک بین خونریزی و لخته‌شدن خون وجود دارد؛ به‌ویژه وقتی با بیماران بدحال کووید-19مواجه هستیم. یک هفته پیش ما در حال حدس‌های علمی درباره چگونگی جلوگیری از لخته‌شدن خون بودیم. این نخستین باری است که داده‌هایی را می‌بینیم که نشان می‌دهد استفاده از دوزهای بیشتر ممکن است مؤثرترو ایمن‌تر باشد. درباره داروی رقیق‌کننده هنوز چیزهای زیادی است که نمی‌دانیم مانند بهترین دوز و زمانبندی برای تزریق به بیمار و اینکه آیا بیماران کووید-19که شرایط وخیم و نیاز به بستری ندارند نیز می‌توانند از این دارو استفاده کنند یا خیر.