رنگ ادرار چه اسراری را از درونتان فاش می‌کند؟ +عکس

رنگ های مختلف ادرار میتوانند به دلیل مصرف برخی مواد غذایی باشند یا نشان دهنده وجود برخی بیماری ها در بدن هستند بنابراین با رنگ ادرارتان بیماری های خود را تشخیص دهید.

کد خبر: ۴۳۶۷۶۱

۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۹

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از نمناک، ادرار یکی از راه های دفع مسمومیت و مواد زائد از طریق کلیه ها است و رنگ ، بوی ادرار و تعداد دفع آن علائمی را از داخل بدن نشان می دهند زیرا رنگ ادرار راهی خوب برای تشخیص برخی بیماری ها است.

در این بخش رنگ های مختلف ادرار و دلایل ایجاد آن را بیان می کنیم . رنگ های مختلف ادرار میتواند نشان دهنده ی سلامتی و یا نشانگر بیماری باشد پس با توجه به رنگ ادرارتان از میزان سلامتی خود باخبر شوید.

ادرارتان چه رنگی است ؟

شفاف :

ادرار شفاف نشان می دهد که شما بیشتر از مقدار توصیه شده روزانه آب می نوشید. در حالی که هیدراته کردن بدن لازم است ، نوشیدن زیاد آب می تواند الکترولیت بدن شما را از بین ببرد. دلیلی برای ترسیدن از ادرار شفاف وجود ندارد ، اما ادراری که همیشه روشن است نشان می دهد که باید میزان آب مصرفی خود را کم کنید.

رنگ شفاف کریستالی:

اگر رنگ ادرار شما زرد کم رنگ نیست و رنگ شفاف کریستالی دارد ، نشانه ای از بیماری دیابت بی مزه باشد. در این نوع از دیابت آب بیش از حد دفع خواهد شد و فرد بیشتر تشنه می شود و در چرخه خواب او اختلال ایجاد می شود.

مایل به زرد تا کهربا:

رنگ ادرار "معمولی" زرد روشن تا رنگ کهربایی است . رنگدانه رنگ اوره که به طور طبیعی در ادرار شماست ، با نوشیدن آب رقیق تر می شود.

رنگ اوره توسط بدن ایجاد می شود که هموگلوبین را تجزیه می کند ، پروتئین که اکسیژن را در سلول های قرمز خون حمل می کند در بیشتر مواقع ، رنگ ادرار به میزان رقیق بودن این رنگدانه بستگی دارد.

رنگ زرد روشن ادرار نشانه ای هشدار دهنده محسوب نمی شود و به این علت است که بدن قادر به ذخیره ویتامین B و ویتامین C بیشتر برای بلند مدت نیست. از این رو، تغییر رنگ هنگام انتقال ادرار رخ می دهد.

قرمز یا صورتی:

ادرار در صورت خوردن میوه هایی با رنگدانه های صورتی یا قرمز،تغییر رنگ می دهد:

چغندر

ریواس

بلوبری

در حالی که ممکن است ادرار قرمز یا صورتی به دلیل چیزهایی باشد که اخیراً خوردید ، اما گاهی دلایل دیگری دارد. برخی از بیماری ها می تواند باعث نمایان شدن خون در ادرار می شود از جمله:

پروستات بزرگ شده

سنگ کلیه

تومورها در مثانه و کلیه

اگر نگران وجود خون در ادرار هستید با پزشک صحبت کنید.

آبی یا سبز:

ادرار آبی یا سبز می تواند در اثر رنگ مواد غذایی ایجاد شود. همچنین می تواند نتیجه رنگهایی باشد که در آزمایش های پزشکی بر روی کلیه یا مثانه استفاده می شود.

عفونت باکتریایی سودوموناس آئروژینوز همچنین می تواند باعث شود ادرار شما به رنگ آبی ، سبز یا حتی نیلی بنفش روشن تغییر کند . اگر تحت درمان های دارویی سنگین بوده اید، رنگ ادرار می تواند به آبی روشن تغییر کند.

به طور کلی ، ادرار به رنگ آبی نادر است و به احتمال زیاد به چیزی در رژیم غذایی مرتبط است. مصرف داروهای ضد افسردگی و بیماری پارکینسون نیز می توانند دلیل سبز رنگ شدن ادرار باشند.

نارنجی:

اگر ادرار به رنگ نارنجی نمایان شود ، می تواند نشانه کمبود آب در بدن باشد. اگر علاوه بر ادرار نارنجی ، مدفوع روشن دارید ، ممکن است صفرا به دلیل مشکل در مجاری صفراوی یا کبد وارد جریان خون شما شود. رنگ نارنجی ادرار می تواند نشانه ای از شکل گیری یک تومور باشد.

مصرف غذاهای بسیار شور نیز موجب نارنجی شدن رنگ ادرار خواهد شد. زردی در بزرگسالان همچنین می تواند باعث ادرار نارنجی شود.برخی داروها، مانند ریفامپین یا فنازوپیریدین می توانند موجب این تغییررنگ ادرار شود.

قهوه ای تیره:

در بیشتر موارد ، ادرار قهوه ای تیره نشان دهنده کمبود آب بدن است. ادرار قهوه ای تیره همچنین می تواند یک عارضه جانبی برخی از داروهای خاص از جمله مترونیدازول و کلروکین باشد.

خوردن مقادیر زیادی ریواس ، آلوئه یا لوبیا می تواند باعث ادرار قهوه ای تیره شود. بیماری به نام پورفیری می تواند مواد شیمیایی طبیعی در جریان خون شما ایجاد کند که باعث ادرار بد رنگ یا قهوه ای می شود. ادرار قهوه ای تیره همچنین می تواند نشانه ای از بیماری کبدی باشد ، زیرا می تواند علائمی از ورود صفرا به ادرار باشد.

تیره :

گاهی ادرار تیره می تواند نشانه عفونت دستگاه ادراری یا برخی از بیماری های مزمن و کلیوی باشد. در بعضی موارد ، ادرار تیره نشانه دیگری از کمبود آب بدن است.

ادرار تیره همراه با کف یا حباب ، پنوماتوریا نامیده می شود که نشانه ای از بیماری جدی ، از جمله بیماری کرون یا دیورتیکولیت است مواردی وجود دارد که علت حباب دار بودن ادرار را پزشکان نمی توانند تعیین کنند.

سفید یا شیری :

این امر ممکن است با زیاد بودن مواد معدنی خاص نظیر کلسیم یا فسفات، عفونت دستگاه ادراری یا پروتیین های بیش از حد ایجاد شود. با پزشک خود مشورت کنید.