اتفاقی عجیب در روز سوم جشنواره +عکس

فیلم‌های سومین روز جشنواره هم اکران شدند و مانند روز دوم، تنها یک فیلم توانست خودی نشان بدهد و نظر مثبت اهالی رسانه، مردم و منتقدان را جلب کند.

کد خبر: ۴۱۴۹۰۷

۱۶ بهمن ۱۳۹۸

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از خراسان، تریلر اکشن «روز صفر» فیلم خوب دوشنبه بود و دو فیلم دیگر، یعنی «ابر بارانش گرفته» و «آبادان یازده 60» منتقدان و تماشاگران را شگفت‌زده نکردند. گزیده ای از نظرات منتقدان را درباره ۳ فیلم روز سوم سی و هشتمین جشنواره ملی فیلم فجر می خوانید.

1- اکشنِ خوش‌ساخت «روز صفر»

«روز صفر» اولین ساخته چهره‌پرداز نام آشنای سینمای ایران یعنی سعید ملکان را می‌توان مهم‌ترین فیلم سومین روز جشنواره دانست. این فیلم پس از رفع مشکل فنی، به روز سوم رسید و همه توجهات را به خود جلب کرد. به نظر می‌رسد پس از «شبی که ماه کامل شد» این فیلم دومین اثر مهم سینمای ایران با موضوع امنیت ملی باشد. خسرو نقیبی در توئیتی نوشته: «مأمور امنیتی «روز صفر» حیرت‌انگیز است. یک «هیچ‌کس» کامل. یک «شکارچی» تلخ که تمام زندگی شخصی کتمان‌شده‌اش صرف شکار مزاحمان خاک شده است. شبیه اش را نزد فرنگی‌ها دیده بودیم اما در سینمای ایران، که امنیتی‌اش همواره باید مذهبی می‌بود یا با سابقه جنگ یا مرد خانواده و اصالت، هرگز.» امیررضا مافی هم نوشته است: ««روز صفر» می‌خواسته یک فیلم هالیوودی باشد که نمونه‌‌اش در غرب خیلی دیده شده، با یک داستان مهم، واقعی و یک ایجنت قهرمان همه‌فن‌حریف ایرانی که خوش‌استایل است. ظاهرا فیلم خوش‌قیافه‌ای است، اما وجه دراماتیک ندارد، یکدست نیست و ضعف در تمپو و ریتم، پشت هیجان مخفی شده است.» محمدتقی فهیم از این فیلم با عنوان «تریلر سیاسی جاسوسی اکشن خوش‌ساخت» یاد کرده و با اشاره به نکات منفی آن نوشته: «اکنون با فیلمی خوب ولی دارای حفره‌، توأم با سستی‌هایی روبه رو هستیم. ضد قهرمانش کم‌بنیه‌تر از واقعیت و کم‌جان‌تر از قهرمان فیلم است. البته تشکیلاتش مخوف و قوی هست اما شخص ریگی به جز دو فقره کشتن، یک «سوسول» است.» اما علاوه بر خود فیلم، نشست خبری آن نیز به دلیل یک اتفاق نادر یعنی تمجید مسعود فراستی از فیلم، مورد توجه قرار گرفت. ماجرا از این قرار است که در نشست خبری فیلم با اجرای فرزاد حسنی، مسعود فراستی وارد جلسه شد و با هماهنگی فرزاد حسنی، برای لحظات کوتاهی روی صندلی او نشست و گفت: «اولین فیلم ملی اکشن ضد امنیتی ایران ساخته شد و افتخار می‌کنم به این که حق مطلب با سینما ادا شد.»

2- «ابر بارانش گرفته» کُند و بلاتکلیف

فیلم «ابر بارانش گرفته» را مجید برزگر ساخته که بیشتر با فیلم «پرویز» شناخته می‌شود و جز علیرضا ثانی‌فر، هیچ کدام از بازیگران آن چهره نیستند. امیررضا مافی درباره این اثر نوشته: ««ابر بارانش گرفته» از مجید برزگر، مثل فیلم‌های کند قبلش، یک آدمکش دارد با نماهای خوب و بازی قابل قبول بازیگران، اما از فقر دیدگاه رنج می‌برد و تکلیف مرگ و قتل در آن روشن نیست. این سوژه می‌توانست به یک شاهکار بدل شود که حالا خیلی کم دارد.» جبار آذین در نقد منفی فیلم آورده: «گرچه برزگر با این فیلم هم نشان می‌دهد که همچنان به دنبال یافتن بیان سینمایی متفاوت به شیوه شهیدثالث است، اما «ابر بارانش گرفته» جدا از موضوع خوب و تکراری‌اش فیلمی کسل‌کننده، کند، سردرگم و حراف است.» آریا قریشی هم نوشته: «از نظر اجرایی، با همان عناصر همیشگی سینمای برزگر روبه‌روییم، روایت مینی‌مال، استفاده از رنگ‌های سرد و اشباع، قاب‌های ایستا و نماهای طولانی. برزگر، این بار به سراغ مضامینی چون معجزه و رابطه انسان با طبیعت رفته است که آثار آندری تارکوفسکی را به یاد می‌آورد. فیلم، در انتقال دغدغه اصلی شخصیت موفق است اما پس از لحظه‌ای که شخصیت از تردید به یقین می‌رسد تا حدی به بیراهه می‌رود.»

3- فیلم تلویزیونی «آبادان یازده 60»

«آبادان یازده 60» جزو معدود آثار دفاع مقدسی امسال است که مهرداد خوشبخت کارگردانی آن را برعهده داشته و حسن معجونی، علیرضا کمالی و ویدا جوان از بازیگران آن هستند. آن چه از نظرات و واکنش‌ها برمی‌آید این فیلم نتوانسته نماینده سینمایی فوق‌العاده‌ای برای ژانر دفاع مقدس باشد. محمدرضا باقری با انتشار توئیتی درباره فیلم نوشته: ««آبادان یازده 60» یک فیلم متوسط تلویزیونی است که اشتباهی به سینما آمده. سوژه عالی، پرداخت ضعیف و سرسری و بازی‌های معمولی، متوسط از هر جهت.» جبار آذین نیز در نظر مشابهی نوشته: «این فیلم گام دیگری از خوشبخت برای جدا شدن از مدیوم تلویزیون و شاید به انگیزه خوشبخت شدن در گیشه و سینماست. «آبادان یازده 60» فیلمی متوسط و معمولی در ساختار و مضمون است و نتوانسته تصویر درستی از سوژه خوب خود ارائه کند.» اما امیررضا مافی نظر نسبتا مثبتی به فیلم داشته و نوشته: ««آبادان یازده 60» زاویه‌ مغفولی از جنگ را نمایش می‌دهد و بسیار ارزشمند است، با جزئیات با اهمیت و پرداخت دراماتیک خوب. البته در اجرا می‌توانست بهتر باشد.»