کدام شهرهای جهان سریع‌ترین رشد جمعیت را داشتند؟

رشد اقتصادی دلالت بر افزایش تولید یا درآمد سرانه ملی دارد اگر تولید کالاها یا خدمات به هر وسیله ممکن در یک کشور افزایش پیدا کند می‌توان گفت که در آن کشور رشد اقتصادی اتفاق افتاده‌ است و در خصوص شهرها نیز می‌توان به این موضوع اشاره کرد و به تبع رشد اقتصادی باعث رشد جمعیت و مهاجرت جمعیت از روستا ها به شهرهای توسعه یافته خواهد شد.

کد خبر: ۴۰۴۲۲۱

۰۳ دی ۱۳۹۸

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از خبرآنلاین، یکی از پرسرعت ترین تغییراتی که در دهه های گذشته در جهان به وقوع پیوسته است تغییر جمعیت شهرها و روستاها بوده است به طوری که در سال ۱۹۵۰ نزدیک به ۳۰ درصد جمعیت کل جهان در شهرها ساکن بوده اند و پیش بینی می شود این رقم در سال ۲۰۳۰ به ۶۰ درصد برسد.

در حال حاضر در بسیاری از کشورهای توسعه یافته اکثر مردم آن کشور در شهرها ساکن هستند به عنوان مثال ۸۱ درصد مردم آمریکا، ۸۲ درصد مردم کانادا، ۸۹ درصد مردم استرالیا و ۷۵ درصد مردم آلمان در شهرها ساکن هستند.

با نگاهی به حجم تولید ناخالص داخلی آمریکا می توان متوجه نقش کلیدی شهرهای بزرگ این کشور نظیر نیویورک و لس آنجلس شد و در نتیجه طبیعی است که انبوهی از جمعیت به سمت این شهر ها سرازیر شده باشند.

براساس گزارش مکینزی ۶۰۰ شهر بزرگ دنیا بیشتر از ۶۰ درصد حجم تولیدات در جهان را بر عهده دارند و همین موضوع عامل اصلی هدایت مردم از روستا ها به شهر ها است.

در فهرست شهرهایی که پرسرعت ترین رشد جعیت را تجربه می کنند نام شهرهای دو کشور چین و هند در صدر آن آمده است به طوری که در هر ساعت ۷۹ نفر به شهر دهلی در هند و ۵۳ نفر به شهر شانگهای در چین مهاجرت می کنند.

در این بین نگاهی که به شهرهای کشورهای آفریقایی می شود بسیار متفاوت است به طوری که در سال ۱۹۶۰ تنها یک شهر در این قاره جمعیتی بیشتر از ۱ میلیون نفر داشته است ولی در حال حاضر بیشتر از ۳۳ شهر در این قاره جمعیتی بیشتر از ۱ میلیون نفر دارند.

شهرهایی که در این قاره بیشترین رشد جمعیت را تجربه می کنند عبارتند از لاگوس و نیجریه در سال ۱۹۷۰ این شهرها نزدیک به ۲ میلیون نفر جمعیت داشتند و در حال حاضر جمعیت آن ها نزدیک به ۱۶ میلیون نفر رسیده است به طوری که در هر ساعت نزدیک به ۸۵ نفر به این شهرها مهاجرت می کنند.

در این بین در هر ساعت یک نفر از شهر توکیو مهاجرت می کند، ۴ نفر به شهر هنگ کنگ مهاجرت می کنند، ۲۹ نفر به مانیل، ۵۳ نفر به شانگهای، ۱۵ نفر به شنژن، ۲۷ نفر به جاکارتا، ۷۴ نفر به داکا، ۳۲ نفر به کلکته، ۷۹ نفر به دهلی، ۵۱ نفر به بمبئی، ۱۹ نفر به استانبول، ۱ نفر به برلین، ۹ نفر به لندن، ۸۵ نفر به لاگوس، ۶۳ نفر به کینشاسا، دو نفر به ژوهانسبورگ، ۱۰ نفر به ریو دو ژانیرو، ۱۸ نفر به سائو پائولو، ۱۰ نفر به نیویورک و ۲۲ نفر به مکزیک و سیتی مهاجرت می کنند.