ضرورت توجه مدیران شهری به ثروت‌های عمومی شهرها

به نظر کارشناسان حوزه شهری توجه همزمان به انواع ثروت‌های موجود در هر شهری از اهمیت بالایی برخوردار است و امروز در دنیا صحبت از ضرورت توجه به مقوله «ثروت عمومی شهرها» است.

کد خبر: ۳۹۹۴۲۰

۱۳ آذر ۱۳۹۸

به گزارش اقتصادآنلاین ، جعفر خیرخواهان درخصوص کتاب ثروت عمومی شهرها که در حاشیه اولین نمایشگاه فرصت های سرمایه گذاری و اقتصاد شهری رونمایی شد گفت: هر شهری برای اینکه بتواند رضایت مردم را جلب کند باید یک سری سرمایه گذاری های داشته باشد

مترجم کتاب ثروت عمومی شهرها گفت: نکته مهم این است که عموما سرمایه گذاری ها دیر بازده هستند اما مدیران شهری توقع بازدهی زودرس دارند و باید کمک کنیم تا مدیران شهری تاب آوری بیشتری داشته باشند.

وی افزود: کتابخانه چیزی است که یک شهر باید داشته باشد تا بتواند شهروندان را آماده زندگی شهری کرده و رشد دهد

وی ادامه داد: این در حالی است که این نتیجه بخشی حداقل بیست سال زمان می‌برد اما مدیران ما این طاقت را نداشته و توقع دارند اگر امروز کتابخانه می سازند فردای آن روز مشکلات شهر بر طرف شود.

خیرخواهان گفت: سنگاپور در گذشته یک روستا با فرصت شغلی ماهیگیری بود اما تصمیم گیری درست مدیران آن باعث شد تا این روستای یک محصوله امروز به یک کشور بزرگ تبدیل شود.

وی در پاسخ به این سوال که چه می شود که یک شهر رشد می کند و یک شهر درجا می زند گفت: شهرهایی موفق بوده اند و مسیر رشد را پیموده اند که مدیران آنها دارایی های شهرشان را می شناخته اند.

مترجم کتاب ثروت عمومی شهرها گفت: در برخی شهرهایی که رشد داشته اند شاهد آن هستیم که پروژه هایی شکل گرفته و ساخته شده است که چند بعدی بوده اند یعنی تنها یک کارکرد نداشته اند و می توانسته آمد در هر زمان بسته به نیاز شهرها کارکرد خود را تغییر دهند.

هر شهری باید برای پیشرفت به انواع سرمایه گذاری ها و انواع ثروت ها توجه کند. به طور قطع هیچ کس منکر ضرورت توسعه فیزیکی شهرها و ساخت و ساز در شهرها نیست و از آن سو کسی هم حاضر به چشم پوشی از سرمایه اجتماعی و نیروی انسانی نیست.

وی ادامه داد: اگر توسعه فیزیکی صورت نگیرد و برای مثال پل و خیابان ساخته نشود شهروندان چگونه رشد کرده و توسعه پیدا کنند و درست در نقطه مقابل اگر مردم نباشند خیابانها و سایر ساخت و سازها خالی از کاربر می ماند.

نصرتی یکی از کارشناسان حوزه اقتصاد شهری در ادامه این مراسم گفت: اهمیت دارایی های یک شهر از آن جهت مهم است که ما در گذشته بیشتر شاهد آن بودیم که مدیران به بدهکاری های شهر توجه می کردند.

وی افزود: از سال ۲۰۱۵ به موضوع دارایی های شهر توجه شد و در این کتاب به این موضوع اشاره شده است که قرار نیست یک دوگانه داشته باشیم به اسم خصوصی یا عمومی بلکه می تواند یک راه سوم هم داشته باشد که همان دارایی های شهر است.

این کارشناسان حوزه اقتصاد شهری گفت: در این خصوص به دو رویکرد توجه می شود اول اینکه هزینه نگهداری از زیرساختهای کاهش پیدا میکند و دیگری اینکه هزینه بهره برداری از پروژه ها و زیرساختها کاهش پیدا کند.

نصرتی در بخش دیگری از سخنانش درخصوص شهرهای گسترده و شهرهای اختصاصی هم گفت: شهرهای اختصاصی شهرهایی است که متولیان آن اجازه گسترش شهر را نداده و به فکر افزایش کیفیت خدمات ارایه شده اند.

وی افزود البته هزینه زندگی در این شهرها بسیار بالاست و شهری مثل وین نمونه ای از این شهرها به حساب می آید البته باید بدانیم که طیف خلاق و تحصیل کرده به دلیل عدم تمکن مالی بالا شاید نتوانند در این شهرها ساکن شوند.

این کارشناس حوزه اقتصاد شهری گفت: در نقطه مقابل شهرهای گسترده شهرهایی است که بزرگ بوده و علیرغم اینکه کیفیت زندگی در آنها به پای شهرهای اختصاصی نمیرسد اما این فرصت را به مدیران شهری میدهد که از سکونت و حضور نخبگان و تحصیل کرده ها بهره ببرد.

محمود اولاد یکی دیگر از کارشناسان حوزه اقتصاد شهری درخصوص نوع تغییر در نگاه مدیران شهری برای افزایش ثروت های شهر ها گفت: واقعیت این است که شاید نگاه مدیران هم باید تغییر کند اما باید اولا به این سوال پاسخ بدهیم که مدیران ما چقدر مدیر شهری هستند.

وی ادامه داد امروز در کشور ما مدیریت یکپارچه شهری نداریم زیرا در خارج از کشور تمام موضوعات یک شهر از پلیس تا اورژانس زیر نظر مدیریت شهری اداره می شود.

اولاد گفت: از سوی دیگر ما نوع قانونگذاری هایمان ملی است و همین امر باعث می شود یک مدیر شهری قدرت مانور و جا به جایی نداشته باشد و دست و پایش بسته باشد.

این کارشناس حوزه اقتصاد شهری افزود: واقعیت ماجرا این است که قرار نیست و اصلا نمی شود که فرض کنیم هر مدیر شهری این کتاب را خواند بتواند فردا مو به مو آن را اجرا کند.

وی ادامه داد یکی از نکاتی که باید همه ما آن را بپذیریم این است که متأسفانه امروز شهرداری ها در کشور ما وابسته به درآمدزایی از حوزه ساخت و ساز است و حول و حوش عوارض گیری و شهر فروشی می گذرد.

اولاد گفت: طبیعی است که شهرداری برایش راحت تر است که به جای آنکه برود از ۵ میلیون نفر عوارض بگیرد بیاید و از ۴۰ هزار نفری که ساخت و ساز انجام می دهند آن عوارض را بگیرد.