عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در گفتگو با اقتصادآنلاین؛

شایسته‌سالاری، فاکتور مغفول/موج جابجایی مدیران در شرکت ملی پخش به سامانه هوشمند سوخت رسید

درحالی هنوز کمتر از دو سال از تغییر اغلب پست های مدیریتی شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی نگذشته که مجددا با روی کار آمدن مدیرعامل جدید، مدیران میانی و مناطق این شرکت با سرعت در حال جابجایی هستند که در آستانه کارتی شدن بنزین، سرپرست سامانه هوشمند نیز تغییر کرد.

کد خبر: ۳۷۱۰۱۹

۱۲ مرداد ۱۳۹۸

به گزارش اقتصادآنلاین، آخرین ساعات چهارشنبه گذشته مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی، طی حکمی مسعود رضائی را به عنوان سرپرست مدیریت سامانه هوشمند سوخت منصوب کرد. این در حالی است که تنها یک هفته به اجرایی شدن سوختگیری با کارت هوشمند مانده و این سومین سرپرستی است که سامانه هوشمند از بهمن ماه سال گذشته به خود می بیند.

قابل توجه است که حدود دو ماه از تغییر مدیرعامل شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی گذشته و با این تغییرموج جابجایی ها از مدیران مناطق به مدیران میانی این شرکت رسیده است. مدیرانی که هنوز دو سال از دوره مدیریتشان نگذشته باید بار سفر بسته و پست خود را تحویل مدیر جدید دهند چراکه با روی کار آمدن موسوی خواه در 13 ابان 96، ترکیب مدیران شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی دستخوش تغییرات فراوان  و عجیبی شد. تا جایی که افرادی بدون حتی یک روز تجربه مدیریت در حوزه توزیع فرآورده های نفتی به عضویت در هیئت مدیره این شرکت درآمدند.

در این رابطه حسن لطفی عضو کمیسیون اجتماعی مجلس به خبرنگار اقتصادآنلاین گفت:  یکی از بزرگترین مشکلات کشور در بخش مدیریتی ، جناح بازی است. یعنی وقتی جناحی در راس یک شرکت قرار می گیرد، سعی می کند در جهت حذف جناح رقیب، تمام مدیران و مسئولان مرتبط با آن جناح را برکنار و به قول معروف مدیران را اتوبوسی بر سر پست ها قرار دهند.

وی در ادامه افزود: مشکل دیگر این است که ما در قوانین، زیرساخت هایی را برای اداره کشور تعریف نکرده ایم یعنی مشخص نیست که یک فرد بر چه اساسی می تواند مدیر یک مجموعه شود و بیشتر شبیه فامیل بازی است تا اداره شرکت های بزرگ. چراکه وقتی یک نفر مدیر مجموعه بزرگی می شود، سایر مدیران میانی باید یا فامیل وی باشند و یا اهل چاپلوسی. دیگر مهم نیست که آن فرد مدرک تحصیلی و یا تجربه کاری مرتبط دارد یا خیر و یا چه مدتی است که بر این سمت قرار دارد.

لطفی در پایان افزود: چون شایسته سالاری در انتخاب مدیران مورد غفلت واقع شده است، نتیجه آن شده که سلایق و گرایش های سیاسی فاکتور تعیین کننده برای پست های مدیریتی می شوند.