رابطه باکتری دهان و سرطان کولورکتال

سرطان کولورکتال به واسطه رشد کنترل نشده و بقای سلول‌های غیرعادی در روده بزرگ یا رکتوم شکل می‌گیرد که بخش‌های انتهایی دستگاه گوارش محسوب می‌شوند.

کد خبر: ۳۴۱۶۳۵

۲۳ اسفند ۱۳۹۷

به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از عصر ایران، دانشمندان مکانیزمی مولکولی را شناسایی کرده اند که در آن یک  باکتری  دهان می تواند موجب تسریع رشد  سرطان کولورکتال  شود.

مطالعات و آزمایش های تا پیش از این نشان داده بودند که یک سوم افراد مبتلا به سرطان کولورکتال دارای یک باکتری به نام Fusobacterium Nucleatum نیز هستند. سرطان این افراد حالتی تهاجمی‌تر داشت، اما تا مطالعه اخیرا ارتباط بین این باکتری و سرطان کولورکتال نامشخص باقی مانده بود.

مقاله ای که در نشریه EMBO Reports منتشر شد، نشان می دهد که این میکروارگانیزم چگونه رشد سلول های سرطانی و نه سلول های غیر سرطانی را افزایش می دهد.

به گفته پژوهشگران، یافته های این مطالعه باید به توضیح این که چرا برخی موارد سرطان کولورکتال سریع‌تر از دیگران توسعه می یابند، کمک کند.

همچنین، تیم پژوهشی پروتئینی که می تواند اساس آزمایشی برای سرطان های تهاجمی‌تر را شکل داده و به درمان هایی جدید برای سرطان کولورکتال و سرطان های دیگر منتج شود را شناسایی کرده اند.

سرطان کولورکتال و توسعه آن

به گفته انجمن سرطان آمریکا، حدود یک نفر از هر 22 مرد و یک نفر از هر 24 زن در آمریکا در برهه ای از زندگی خود به سرطان کولورکتال مبتلا می شوند.

در آغاز سال 2016، تقریبا 1.5 میلیون نفر در آمریکا با سابقه سرطان کولورکتال وجود داشتند که برخی از آنها بر این بیماری غلبه کرده بودند.

سرطان کولورکتال به واسطه رشد کنترل نشده و بقای سلول های غیرعادی در روده بزرگ یا رکتوم شکل می گیرد که بخش های انتهایی دستگاه گوارش محسوب می شوند.

پس از این که غذا از  معده  و روده کوچک عبور کرد، روده بزرگ آب و مواد مغذی باقیمانده در آن را جذب می کند. سپس، مواد زائد باقیمانده به رکتوم منتقل شده و در آنجا ذخیره و برای دفع از طریق مقعد آماده می شود.

شایع‌ترین مرحله پیش سرطانی سرطان کولورکتال شکل گیری یک پولیپ است که توده ای در بافت دیواره داخلی کولون و رکتوم است. پولیپ ها بسیار آرام رشد می کنند و گاهی اوقات رشد آنها حتی تا 20 سال طول می کشد.

بیشتر پولیپ ها از سلول های غددی که مخاط روان کننده در کولون و رکتوم تولید می کنند، شکل می گیرند. بر همین اساس، آنها به نام پولیپ آدنوماتوز یا آدنوم شناخته می شوند.

آدنوم ها بسیار شایع هستند و حدود 33 تا 50 درصد افراد حداقل دارای یکی از آنها هستند. با این وجود، در شرایطی که همه آنها می توانند سرطانی شوند، تنها کمتر از 10 درصد پولیپ ها حالت تهاجمی می یابند.

نقش باکتری دهان در سرطان کولورکتال

مدتیست که دانشمندان متوجه شده اند سلول های غیر طبیعی که به آدنوم های سرطانی در سرطان کولورکتال منجر می شوند، از جهش های ژنتیکی سرچشمه می گیرند.

با این وجود، اخیرا آنها با بررسی باکتری Fusobacterium Nucleatum که اغلب در پوسیدگی دندان دیده می شود، دریافتند که در سرطان کولورکتال نیز نقش دارد.

به نظر می رسد جهش های ژنتیکی تنها بخشی از داستان هستند و عوامل دیگر از جمله میکروب ها نیز می توانند در زمینه سرطان کولورکتال نقش داشته باشند.

طی مطالعات پیشین پژوهشگران متوجه شده بودند که باکتری Fusobacterium Nucleatum مولکول FadA adhesin تولید می کند که موجب یک سری رویدادهای مولکولی در سلول های روده بزرگ می شود که دانشمندان آنها را با برخی انواع سرطان پیوند داده بودند.

همچنین، مشخص شده بود که پروتئین موجود تنها بر سلول های سرطانی روده بزرگ چنین تاثیری دارد و موجب شرایطی مشابه در سلول های سالم روده بزرگ نمی شود.

چرا باکتری تنها بر سلول های سرطانی تاثیرگذار است

به گفته پژوهشگران، هدف از مطالعه اخیر کشف چرایی تعامل باکتری Fusobacterium Nucleatum تنها با سلول های سرطانی بود. پژوهشگران فعالیت خود را با مطالعه شرایط سلول های غیر سرطانی روده بزرگ در کشت میکروبی آغاز کردند. مشخص شد آنها پروتئین Annexin A1 که رشد سلول های سرطانی را تشویق می کند را تولید نمی کنند.

آزمایش های بیشتر در کشت های میکروبی و روی موش ها نشان داد که مسدود کردن پروتئین از اتصال باکتری Fusobacterium Nucleatum به سلول های سرطانی جلوگیری می کند که از رشد سریع این سلول ها پیشگیری می کند.

مجموعه دیگری از آزمایش ها نیز نشان داد که میکروب سلول های سرطانی را برای تولید Annexin A1 بیشتر تحریک می کند که موجب جذب Fusobacterium Nucleatum بیشتر می شود.

تیم پژوهشی در تلاش است تا چگونگی استفاده از Annexin A1 به عنوان یک نشانگر برای تشخیص سرطان کولورکتال تهاجمی را شناسایی کند. همچنین، ممکن است فرصت هایی برای ارائه درمان های جدید برای سرطان کولورکتال و دیگر انواع سرطان که این پروتئین را هدف قرار می دهند، وجود داشته باشد.